مشکل نقدینگی در صرافی های فعلی

اهداف RMA همانطور که در قانون RMA آمده است به شرح زیر است:

1. برای ارتقاء ثبات پولی

    

ارز ملی بوتان به منظور ارتقاء ثبات پولی ، به روپیه هند در نظر گرفته می شود و بنابراین ، مسئولیت اصلی RMA اطمینان از پایداری PEG است. این بدان معنی است که RMA MUST ، تبدیل رایگان Ngultrum در برابر روپیه را برای همه اهداف قانونی تضمین می کند. عموم مردم باید اطمینان داشته باشند که آنها می توانند در هر زمان تعادل Ngultrum خود را به صورت آزادانه و برابری به روپیه مبادله کنند و برای این منظور RMA باید اطمینان حاصل کند که در هر زمان ، ذخایر خارجی کافی را برای تأمین این تبدیل رایگان حفظ می کند. علاوه بر این ، RMA باید رشد M2 را حفظ کند ، کم و بیش مطابق با رشد کلی اقتصادی.

بانک ها و موسسات مالی سپرده گذاری پول عمومی هستند. هنگامی که یک شکست بانکی رخ می دهد ، نه تنها صاحبان بانک که ضرر می کنند ، بلکه هزاران شهروند عادی که پول خود را در سپرده با بانک قرار داده اند نیز خواهند بود. بنابراین ، در بیشتر کشورها عملکرد بانک ها و سایر موسسات مالی توسط بانک مرکزی تنظیم می شود تا اطمینان حاصل شود که آنها مطابق با هنجارهای محتاطانه عمل می کنند و خود را در شرایطی قرار نمی دهند که توانایی آنها در بازپرداخت سپرده گذاران خود به خطر بیفتد. قاب های RMA مقررات محتاطانه ای را که توسط مؤسسات مشاهده می شود ، و نظارت بر آنها برای اطمینان از رعایت آنها با مقررات از طریق الزامات گزارشگری منظم و همچنین بازرسی های در محل است.

وام ها و پیش پرداخت های موسسات مالی یک عامل کلیدی در ثبات اقتصاد هستند - بیش از حد آن باعث افزایش تقاضای کل می شود و در نتیجه احتمالاً منجر به افزایش نرخ تورم یا عدم تعادل در تراز پرداخت ها می شود. مقدار بسیار کمی از آن ممکن است نرخ رشد اقتصادی را به تاخیر بیندازد و در نتیجه بر تولید و اشتغال تأثیر بگذارد. اکثر بانک های مرکزی اکنون سعی می کنند از طریق ابزارهای غیرمستقیم مانند نرخ پیش پرداخت ها و نسبت ذخایری که بانک ها موظف به حفظ آن در برابر بدهی های سپرده شان هستند، کنترل کل اعتبارات بخش مالی را اعمال کنند. بنابراین، یک مسئولیت مهم RMA این است که اطمینان حاصل کند که رشد اعتباری با نرخ رشد اقتصاد سازگار است، به طوری که قیمت ها با در نظر گرفتن رابطه اقتصادی ویژه با هند به شدت دچار نوسان نشوند. برای این منظور، این قانون به RMA اجازه می دهد تا الزامات ذخیره بانک ها را در قبال بدهی های سپرده آنها تجویز کند، اسکناس، اسکناس، اوراق بهادار و سایر مدارک بدهی را برای عقیم کردن نقدینگی بانک ها منتشر کند و همچنین وام های کوتاه مدت اعطا کند. اضافه برداشت به موسسات مالی برای تزریق نقدینگی به اقتصاد در مواقع لزوم. وضعیت RMA چیست؟RMA توسط قانون مرجع پولی سلطنتی بوتان که در سال 1982 توسط مجلس ملی تصویب شد، تأسیس شد. طبق قسمت دوم بند 4 قانون، RMA یک "شرکت با جانشینی دائمی و مهر مشترک" است. این قانون به RMA این اختیار را می دهد که «انعقاد قراردادها و صدور تعهدات، شکایت و شکایت به نام خود، تملک، نگهداری و تصرف اموال» و «استفاده از تمام اختیارات» را فراهم کند. به طور خاص توسط مفاد این قانون اعطا شده است، و اختیارات جانبی که برای اجرای اختیارات اعطا شده ضروری است."این بدان معناست که RMA یک نهاد قانونی است که از دولت متمایز است و تنها مسئول اقدامات خود است. با این حال، در حالی که هر اقدامی از طرف RMA نمی تواند به عنوان یک اقدام دولت تلقی شود، به این معنی نیست که در برابر دولت پاسخگو نیست. مانند بسیاری از بانک های مرکزی، پاسخگویی آن به دولت در تحقق اهدافی است که برای آن تأسیس شده است.

چه کسی بر RMA نظارت دارد؟

از نظر عمل خود ، تمام اختیارات RMA به هیئت مدیره خود واگذار شده است که مسئولیت سیاست و مدیریت عمومی را بر عهده دارد. در حالی که کلیه امور مربوط به سیاست در حال بررسی و تأیید هیئت مدیره است ، برخی از اختیارات اداری به فرماندار و سایر افسران واگذار می شوند. فرماندار مسئول هیئت مدیره اداره روزانه این مقام است.

RMA چگونه سود می برد و از آنها استفاده می شود؟

اگرچه RMA یک سازمان تجاری نیست که از انگیزه سود ناشی می شود ، اما مازاد قابل توجهی از عملکرد آن ایجاد می کند. بخش عمده ای از سود از سرمایه گذاری در بازارهای مالی خارج از کشور به عنوان بخشی از استراتژی مدیریت ذخیره خارجی آن حاصل می شود. ثانیا ، درآمد بهره را به وام و پیشرفت به دولت و مؤسسات مالی دریافت می کند. برخی از درآمد نیز در قالب حق امتیاز در سکه های مناقصه قانونی ایجاد می شود که به نمایندگان خارج از کشور اجازه داده است تا از طرف آن نعناع و بفروشند. پس از کنار گذاشتن مقادیر خاصی مطابق با مفاد قانون ، کل تعادل مازاد سالانه به دولت سلطنتی منتقل می شود.

ذخایر ارز خارجی چگونه مدیریت می شود؟

این قانون به RMA اجازه می دهد تا ذخایر خارجی را به صورت طلا ، ارزی در قالب ارز یا مانده های بانکی در خارج از کشور ، لوایح مبادله و سفته که به ارز خارجی و قابل پرداخت در خارج از کشور ، صورتحساب خزانه داری صادر شده توسط دولت های خارجی و بین المللی حفظ می کند ، حفظ کند. موسسات مالی و اوراق بهادار صادر شده یا تضمین شده توسط دولت های خارجی و موسسات مالی بین المللی. بر این اساس ، بیشتر ذخایر خارجی در سپرده های دارای بانک های مرکزی خارجی و بانک های تجاری شناخته شده و همچنین در صورتحساب خزانه داری که توسط دولت های خارجی صادر می شود ، سرمایه گذاری می شود. بخشی از ذخایر با یک شرکت مدیریت دارایی مشهور بین المللی قرار گرفته است ، که به طور فعال از طریق سرمایه گذاری در ابزارهای درآمد ثابت که طبق این قانون مجاز است ، وجوه را مدیریت می کند. مبلغ ناچیز به شکل طلا نگهداری می شود.

سؤالات متداول در مورد ارزی

آیا فرد نیاز به تأیید RMA برای حواله های ارزی دارد؟

از اول اوت 2010 ، RMA کلیه مشاغل خرده فروشی ارز را به بانکهای تجاری واگذار کرده است. بنابراین ، هرگونه حواله های ارزی باید مستقیماً از هر بانک تجاری بدون مراجعه به RMA پردازش شود.

آیا با نمایندگی ارز خارجی به بانکهای تجاری ، آیا آیین نامه جدیدی توسط RMA به بانکهای تجاری برای معامله ارزی تعیین شده است؟اگر بله ، آیا آیین نامه جدید از مقررات ارزی 1997 برتری دارد؟

بله ، ما راهنمای عملیاتی ارز (1 اوت 2010) در محل داریم. دستورالعمل عملیاتی ارزی اساساً برای کمک به بانکهای تجاری در پردازش معاملات ارزی تنظیم شده است. این قوانین و رویه های اساسی عملیاتی معاملات ارزی را در بر می گیرد. این راهنما به صورت و در صورت لزوم قابل اصلاح است و مطابق با مقررات ارزی 1997 قاب بندی شده است. از این رو ، این مقررات ارزی 1997 را برتری نخواهد داد.

اهداف چه می توان ارز خارجی را بدست آورد؟

چارچوب مدیریت کنترل ارزی توسط RMA توسط آیین نامه ارزی تصویب شده توسط مجلس ملی در سال 1997 ارائه شده است. آیین نامه اهداف ، مبالغ و شرایط و ضوابط را که می توان ارز خارجی به دست آورد ، تعیین کرده است. علاوه بر این ، از اول اوت 2010 ، یک راهنمای عملیاتی ارز با هیئت مدیره مشاغل خرده فروشی ارز به بانکهای تجاری صادر و صادر شد. براساس این راهنما ، ارزی برای بیشتر معاملات حساب جاری با افراد ساکن در کشورهایی غیر از هند قابل قبول است.

آیا حواله های ارزی وجود دارد که نیاز به تأیید RMA داشته باشد؟

بله ، سایر پرداخت های ارزی/مواردی که تحت دستورالعمل عملیاتی ارز (1 اوت 2010) تحت پوشش قرار نگرفته است (1 اوت 2010) برای تأیید و کلیه بازپرداخت بدهی های مربوط به RMA است.

آیا ارز خارجی برای معامله با هند در دسترس است؟

از نظر ماده VII توافق نامه تجارت و تجارت بین بوتان و هند ، معاملات بین اشخاص ساکن بوتان و هند در روپیه های هند یا نگولتروم فرسوده می شوند. بنابراین ، ارزی برای هر نوع سفر به هند یا معاملات با شخص ساکن هند قابل قبول نیست.

روش پرداخت ارزی برای واردات چیست؟

واردات از کشورهای سوم به مجوز واردات از وزارت تجارت ، وزارت امور اقتصادی (MOEA) نیاز دارد. قوانین و رویه های واردات کالا از کشورهای سوم در قوانین و رویه های واردات از کشورهای سوم صادر شده توسط وزارت تجارت/MOEA تنظیم شده است. وارد کننده ای که مجوز واردات را به دست آورده است می تواند با استفاده از نامه اعتباری یا انتقال سریع/الکترونیکی به تأمین کننده خارج از کشور ، از طریق یک بانک مجاز پرداخت در ارز خارجی را از طریق یک بانک مجاز پرداخت کند.

چه کسی می تواند برای واردات بدون مجوز واردات پرداخت کند و روش پرداخت ارزی برای واردات بدون مجوز واردات چیست؟

به جز آژانس های دولتی ، هیچ یک از شرکتهای شخصی یا خصوصی دیگر مجاز به پرداخت واردات بدون مجوز واردات نیستند. با تأیید قبلی وزارت دارایی. آژانس های GGovement برای واردات زیر 1000. 00 دلار و برای واردات بالاتر از 1000. 00 دلار ، به 1000. 00 دلار پول نقد اجازه داده می شود ، پرداخت باید به صورت الکترونیکی به حساب خارج از کشور منتقل شود.

آیا می توان به شخص اجازه داد از همه پول به صورت نقدی از ارز خارجی بهره ببرد؟

بله ، یک شخص مجاز است از همه به صورت نقدی از ارزی استفاده کند. با این حال ، به صلاحدید یک فرد یا چک های نقدی یا مسافر است.

آیا می توان برای بازدیدهای خصوصی در خارج از کشور ، ارز خارجی بدست آورد؟

همه شهروندان بوتانی صرف نظر از سن ، سفر به خارج از هند به غیر از هند برای اهداف مانند تعطیلات و غیره ، فقط در هر سال تقویم 3000 دلار حق دارند. سقف 3000 دلار آمریکا در کل قابل اجرا است و ارزهای خارجی برای یک یا چند بازدید ممکن است به شرط آنکه مبلغ کل از سقف 3000. 00 دلار آمریکا تجاوز نکند. در مورد تجارت ، مطالعات ، آموزش یا معالجه پزشکی. برای استفاده از این حق ، فردی که به خارج از کشور سفر می کند باید نسخه ای از بلیط و گذرنامه تأیید شده را مستقیماً به هر بانک تجاری به همراه درخواست در فرم شماره I بانک مربوطه ارسال کند.

چه مقدار ارز برای سفرهای تجاری به خارج از کشور (BTA) در دسترس است؟

یک شهروند بوتانی با مجوز تجارت معتبر ، سفر به خارج از کشور به هر کشوری غیر از هند می تواند با نرخ کمک هزینه روزانه معیشت که توسط وزارت دارایی مقرر شده است ، ارز خارجی بدست آورد. بنابراین ، برنامه سفر و شواهد پیشنهادی در قالب بلیط های هواپیمایی ، گذرنامه و هرگونه اسناد دیگر مانند نسخه مکاتبات با طرفین در خارج از کشور ، باید مستقیماً به هر بانک تجاری به همراه درخواست در فرم شماره II بانک مربوطه ارسال شود. بازدیدهای خارج از کشور برای شرکت در کنفرانس های بین المللی ، سمینارها ، آموزش ، تورهای مطالعه ، تحقیقات بازار ، نمایشگاه های تجاری و غیره به عنوان سفرهای تجاری رفتار می شود.

آیا شخص می تواند برای تحصیل و آموزش در خارج از کشور (STA) ارز خارجی بدست آورد؟

بله ، ارز خارجی برای دانشجویان بوتانی که در هر کشور ثالث تحصیل می کنند در دسترس است. دانشجویانی که در موسسات خارج از کشور پذیرفته شده اند ، می توانند برای تأمین هزینه های واقعی بر اساس ساختار هزینه از این موسسه ، ارزی را بدست آورند. آنها می توانند در هر ماه 900. 00 دلار در هر ماه به عنوان کمک هزینه و 1500. 00 دلار در هر ماه نسبت به هزینه های زندگی خود/هزینه های حادثه ای خود سود ببرند ، مشروط بر اینکه این در هزینه های این موسسه گنجانده نشده باشد. برای استفاده از این ارز ، متقاضی باید کلیه اسناد مورد نیاز را مستقیماً به هر بانک تجاری به همراه درخواست در فرم شماره III بانک مربوطه ارسال کند.

چه مقدار ارز برای درمان پزشکی در خارج از کشور (MTA) در دسترس است؟

شخصی که برای معالجه پزشکی می رود ، براساس تأییدیه از کمیته ارجاع JDWNRH است که در آن نمی توان این بیماری را در بوتان یا هند درمان کرد. در طول سفر ، بیمار فقط برای طرح سفر سالانه (ATS) و نه MTA حق خواهد داشت. ارز خارجی مورد نیاز برای معالجه پزشکی پس از دریافت جزئیات حساب بانکی و هزینه تقریبی درمان ، مستقیماً به بیمارستان تعیین شده در خارج از کشور سیم کشی می شود. کپی لایحه پزشکی باید به طور مستقیم به بانکهای تجاری به همراه درخواست در فرم شماره IV بانک مربوطه ارسال شود تا ارز خارجی را برای معالجه پزشکی پردازش کند.

آیا یک ساکن می تواند با یک بانک در بوتان یک حساب ارز خارجی باز کند؟آیا چندین حساب ارز خارجی مجاز است؟آیا به تأیید RMA نیاز دارد؟

در حال حاضر ، فقط دسته های زیر از ساکنان مجاز به باز و نگهداری حساب های ارزی با ارزش دلار آمریکا در بوتان بدون تأیید RMAâ: ماموریت های دیپلماتیک و کارمندان مهاجران آنها هستند. دفاتر نماینده آژانس های اهدا کننده و کارمندان مهاجران آنها.

بنگاه های پیمانکاری کشور سوم که مشغول اجرای پروژه هایی بودند که توسط آژانس های اهدا کننده و کارمندان مهاجران آنها تأمین می شود. هر ملی دیگر از یک کشور سوم که ساکن بوتان است ، نیاز به تأیید PrioPR از RMA دارد.

بهره برداری از حساب چندگانه خارجی در بوتان مجاز نیست. حساب ارزهای خارجی فقط در یکی از بانکهای تجاری در بوتان مجاز است و این حساب فقط باید به دلار ایالات متحده معرفی شود ، مگر اینکه چنین حساب هایی عمدتاً در یورو یا سایر ارزها تأمین شود.

آیا شهروندان بوتانی می توانند به حساب ارز خارجی با یک بانک در بوتان حفظ کنند؟آیا به تأیید RMA نیاز دارد؟

نه ، شهروندان بوتانی مجاز به باز کردن حساب ارز خارجی با بانک در بوتان نیستند. با این حال ، پس از نهاد تجاری/آژانس های تجاری در بوتان مجاز به کار با ارزی ارزی با تأیید قبلی RMA است: صنایع تولیدی و خدمات که نیاز به ارزهای قابل تبدیل برای واردات مواد اولیه دارند. شرکت های سرمایه گذاری مستقیم خارجی (FDI). آژانس ها/سازمان هایی که کمک های مالی ، اهدای کمک مالی یا حواله های داخلی مشابه را به صورت ارز قابل تبدیل مجاز برای پروژه هایی که توسط دولت سلطنتی تأیید شده اند ، دریافت می کنند.

آیا یک شهروند بوتانی می تواند حساب های ارزی خارجی را در خارج از کشور حفظ و اداره کند؟

نه ، شهروندان بوتانی ساکن بوتان مجاز به باز ، نگهداری و اداره حساب های بانکی در خارج از قلمرو بوتان نیستند. با این حال ، شهروندانی که به منظور کار ، تحصیلات ، آموزش و غیره به خارج از کشور می روند ، ممکن است با بانک های خارج از کشور حساب های خود را باز کرده و در طول اقامت در خارج از کشور آنها را اداره کنند.

کدام ارزهای خارجی در بوتان پذیرفته می شوند؟

یادداشت های بانکی و چک های مسافران در هر یک از ارزهای زیر در بوتان پذیرفته می شوند.

• دلار آمریکا
• یورو
• پوند
• فرانک سوئیس
• کرون نروژی
• دلار کانادایی
• دلار سنگاپور
• دلار هنگ کنگ
• دلار استرالیا
• ین ژاپن
• کرون
• کرون

آیا استفاده از ارز برای پرداخت در بوتان مجاز است؟

به جز روپیه هند که Ngultrum به آن نسبت داده می شود و آزادانه در بوتان گردش می کند، پرداخت یا دریافت پرداخت به هر ارز خارجی دیگری برای تراکنش در بوتان غیرقانونی است. ساکنان خارجی می توانند با ارز خارجی تأیید شده (اسکناس و ارزهای خارجی - چک های برون شده از حساب های ارز خارجی) به فروشگاه های بدون مالیات، صنایع دستی و دروک ایر پرداخت ها را انجام دهند.

آیا محدودیتی برای مقدار ارز خارجی که ممکن است به بوتان وارد شود وجود دارد؟

هیچ محدودیتی برای مقدار ارز قابل تبدیلی که ممکن است به بوتان وارد شود وجود ندارد. با این حال، طبق مقررات صادرات و واردات ارز در سال 2003، شخصی که بیش از 10000 دلار آمریکا یا معادل آن را دریافت می کند، باید این مبلغ را در گمرک ورودی به بوتان اعلام کند. هیچ محدودیتی برای مقدار پول هندی که فرد می تواند وارد بوتان کند وجود ندارد. با این حال، مسافران باید توجه داشته باشند که طبق قوانین هند، اسکناس های پول هند با ارزش های بالاتر از 100 روپیه اجازه ارسال یا آوردن به بوتان و نپال را ندارند.

آیا محدودیتی در میزان ارز خارجی که فرد می تواند از بوتان خارج کند وجود دارد؟

ارز قابل تبدیلی که از بانک های مجاز به دست آمده است، و مقادیر اضافی که ممکن است به طور منطقی در اختیار یک شخص باشد، ممکن است از بوتان خارج شود. با این حال، اگر ارزش کل ارز خارجی خارج شده از بوتان از 10000 دلار آمریکا یا معادل آن بیشتر شود، فرد باید ارزش کل و منابع این ارز خارجی را در زمان خروج به گمرک اعلام کند.

چقدر ارز بوتان را می توان از بوتان خارج کرد؟

به جز با اجازه عمومی RMA، هیچ شخصی نمی تواند ارز بوتان را بیش از 5000. 00 Ngultrum از بوتان خارج کند یا به بوتان (به غیر از هند یا از هند) وارد کند.

چه مقدار پول هند را می توان از بوتان خارج کرد؟

هیچ محدودیتی برای مقدار ارز هندی که یک فرد ممکن است از بوتان به هند بفرستد یا ببرد وجود ندارد. با این حال، باید توجه داشت که بر اساس قوانین هند، ارسال یا آوردن اسکناس های پول هند به ارزش های بالاتر از 100 روپیه از بوتان و نپال به هند غیرقانونی است. افرادی که از بوتان به کشور ثالث می روند نباید بیش از 5000 روپیه اسکناس پول هند همراه داشته باشند.

سوالات متداول درباره ارز بوتان

RMA نقش خود را در مدیریت ارز از قانون RMA 1982 به دست می آورد ، که به RMA تنها حق صدور یادداشت های ارزی و سکه ها را در بوتان می دهد. فرقه ها و طرح های یادداشت های بانکی ، از جمله ویژگی های امنیتی آنها ، و سکه ها توسط هیئت مدیره تصمیم گرفته می شود. مقدار یادداشت ها و سکه های هر فرقه ای که احتمالاً مورد نیاز است تخمین زده می شود و مناقصه ها از تعدادی از چاپگرهای امنیتی بین المللی یا نعناع خوانده می شوند. یادداشت ها و سکه های دریافت شده از چاپگرها و نعناع در طاق ها ذخیره می شوند و در صورت لزوم به بانک ها و عموم مردم صادر می شوند. یادداشت های بانکی دریافت شده از بانک ها ، قفسه سینه و سایر اعضای عمومی برای تعیین اینکه آیا آنها برای گردش بیشتر مناسب هستند ، مورد بررسی قرار می گیرند. فقط آن دسته از اسکناس هایی که در شرایط خوبی قرار دارند ، برای گردش مجدد مجدداً صادر می شوند و یادداشت های آلوده یا مثله شده با خرد کردن از بین می روند.

چه کسی تصمیم می گیرد که حجم و ارزش یادداشت های بانکی چاپ شود و بر اساس چه مبنایی؟

تصمیم نهایی در مورد حجم و ارزش فرقه های مختلف یادداشت های بانکی که باید چاپ شود ، براساس برآوردها و توصیه های مدیریت توسط هیئت مدیره گرفته می شود.

چگونه RMA تقاضا برای یادداشت های بانکی را تخمین می زند؟

کوانتومی از یادداشت های بانکی که باید چاپ شود ، بر اساس نرخ رشد اقتصاد ، افزایش سالانه میزان یادداشت های بانکی در گردش و جایگزینی یادداشت های آلوده و مثله شده ، به طور گسترده ای تخمین زده می شود.

چگونه RMA به ارز به عموم می رسد؟

RMA عملیات ارزی خود را از طریق شعب بانکهای تجاری واقع در نقاط مختلف کشور ، که در آن "سینه ارزی" را حفظ می کند ، مدیریت می کند. RMA به طور دوره ای سینه های ارزی را با نت های تازه و سکه های Ngultrum تأمین می کند. الزامات یادداشت های بانکی و سکه های دیگر شعب بانکها برای توزیع بیشتر در عموم مردم از سینه های ارزی برآورده می شود.

چه اتفاقی می افتد که یادداشت ها و سکه ها از گردش خون برگردند؟

هنگامی که یادداشت ها از گردش خون برگردانده می شوند ، RMA یادداشت ها را برای جدا کردن موارد مناسب برای انتشار مجدد از آنهایی که آلوده و مثله شده و بنابراین برای گردش بیشتر مناسب نیست ، پردازش می کند. یادداشت هایی که برای انتشار مجدد مناسب هستند به گردش خون ارسال می شوند ، و مواردی که برای انتشار مجدد آن مناسب نیستند ، به گونه ای خرد می شوند که کیفیت نت های موجود در گردش را حفظ کنند.

سؤالات متداول در مورد نظارت مؤسسات مالی

نقش سیستم مالی در اقتصاد چیست؟

یکی از نقش های مهم یک سیستم مالی ایجاد یک محیط مالی مساعد است که واسطه گری مالی کارآمد را تشویق می کند و شکاف بین سپرده گذاران ، وام دهندگان و وام گیرندگان را ایجاد می کند. در ساده ترین شرایط ، بانک ها پول را از پس اندازان بسیج می کنند و برای سودآوری وام ها را برای وام گیرندگان در معرض خطر قرار می دهند. از این طریق بانک ها به بسیج پس انداز یک ملت برای سرمایه گذاری های تولیدی و استفاده در اقتصاد کمک می کنند.

نقش مرجع پولی سلطنتی بوتان (RMA) با توجه به سیستم بانکی/مالی چیست؟

از دیدگاه نظارتی و نظارتی ، قانون مؤسسات مالی بوتان 1992 به RMA این قدرت را داده است تا بانکداری صوتی و سیاست های مالی را در اقتصاد اعلام کند. این فعالیت ها شامل صدور مجوز برای خدمات مالی ، تجویز و اجرای مقررات و دستورالعملهای مناسب در چارچوبی است که مؤسسات مالی مجبور به فعالیت آن هستند و از طریق سیستم نظارت مداوم خارج از سایت و معاینات مکرر در محل ، به رعایت آنها می بینند. وادبه عنوان مرجع نظارتی ، مسئولیت RMA است که چگونه مؤسسات مالی ریسک های خود را مدیریت می کنند و یک سیستم مالی سالم و کارآمد در کشور را ترویج می کنند. به طور خلاصه موارد فوق ، عملکرد سلامت و مالی هر دو بانک و موسسات مالی غیر بانکی از زمان توسط RMA ارزیابی می شود. چنین ارزیابی هایی بر اساس کفایت سرمایه ، کیفیت دارایی ، شایستگی مدیریت و حرفه ای بودن ، سودآوری ، مدیریت نقدینگی و کنترل و سیستم های داخلی ارزیابی می شود. به دلیل نقش مهم آنها در اقتصاد ، باید بانک ها و NBFI ها تنظیم شوند تا اطمینان حاصل شود که آنها به طور محتاطانه مدیریت می شوند.

چرا بانک ها و NBFI ها با وجود تنظیم و نظارت هنوز شکست می خورند؟

بانکها و NBFI ها با در نظر گرفتن ریسک های مالی محاسبه شده ، سود می برند. از جمله بسیاری از انواع خطرات که موسسات مالی برای مدیریت آن باید مدیریت کنند ، ریسک اعتباری و ریسک نقدینگی هستند. ریسک اعتباری یک عامل شایع مشکلات است زیرا بدهی موسسات مالی تا حد زیادی از نظر ارزش مشخص است اما دارایی ها از نظر ارزش نامشخص هستند. به عبارت دیگر ، مؤسسات مالی هنوز هم باید مبلغ کامل بدهی/بدهی سپرده را بازپرداخت کنند ، حتی اگر وام های ساخته شده توسط موسسات مالی همان وجوه باشند ، که توسط وام گیرندگان بازپرداخت نمی شوند. با توجه به حاشیه بین وجوه وام گرفته شده و وام که اغلب فقط چند درصد امتیاز دارند ، باید مشخص شود که فقط چند وام بد که بازپرداخت نمی شوند ، سود حاصل از بسیاری از وام ها را از بین می برد. به همین دلیل ، بانکها و NBFI ها موظفند بافر سرمایه را در اختیار داشته باشند تا صندوق های سپرده گذار دست نخورده نگه داشته شوند حتی اگر ضررهای غیر منتظره ای نیز داشته باشند. متأسفانه ، این می تواند اتفاق بیفتد که وقایع پیش بینی نشده منجر به ایجاد وام های بد می شود که می تواند سرمایه یک بانک را از بین ببرد. شایع ترین علت اصلی عدم موفقیت بانکی در واقع مدیریت ضعیف است. به عنوان مثال ، اگر فرآیندهای اعطای اعتبار و جمع آوری بدهی به خوبی مدیریت نشده باشد ، یک بانک تقریباً مطمئناً اثرات آن را در سودآوری خود و در نهایت کفایت سرمایه آن در آینده بسیار نزدیک یا بعضی اوقات در مرحله بعدی احساس می کند. نظارت ، موسسات مالی در یک سیستم مالی شکست می خورند.

این به این دلیل است که نظارت یک سپر کامل در برابر خرابی های بانکی/NBFI نیست. باید تفسیر کرد که مقررات و نظارت ابزاری است که به سمت پیشگیری از چنین خرابی هایی در نظر گرفته شده است ، که در صورت وقوع ممکن است دولت و مردم را به شدت هزینه کند. اما ، مطمئناً به خودی خود پایان نمی یابد تا به طور کامل شکست های بانکی را متوقف کند.

چگونه یک مشکل نقدینگی از ورشکستگی متمایز است؟

برای تشدید مشکل در ریسک اعتباری ، بانک ها نیز به طور طبیعی مستعد ریسک نقدینگی هستند. این امر به این دلیل است که بدهی بانکها اغلب از نظر ماهیت نسبتاً کوتاه مدت و دارایی هایی که نسبتاً در طولانی مدت سرمایه گذاری می شوند ، نسبتاً کوتاه مدت هستند. به عبارت دیگر ، بانکها غالباً بودجه ای را از سپرده گذاران دریافت می کنند که می توانند طی روزها یا ماهها پس گرفته شوند ، اما به مشاغل و خانوارهایی وام می دهند که فقط می توانند وام ها را در طی سالهای متمادی بازپرداخت کنند. خوشبختانه ، سپرده ها همیشه "بر روی" چرخیده می شوند و بانک ها معمولاً می توانند نقدینگی را به خوبی مدیریت کنند. آنها همچنین ملزم به نگه داشتن مقدار مشخصی از دارایی های خود در دارایی های نقدینگی هستند که می توانند به سرعت به پول نقد تبدیل شوند. به نظر می رسد ، گاهی اوقات اتفاق می افتد که احساسات منفی در مورد یک بانک می تواند باعث شود بسیاری از سپرده گذاران به یکباره عقب نشینی کنند که این امر می تواند باعث ایجاد مشکل نقدینگی شود. این به اندازه یک مشکل بدهی جدی نیست ، جایی که خسارات سرمایه و بدهی ها را از دارایی ها فراتر می برد. در مورد فشار نقدینگی در یک بانک به وضوح حلال ، اغلب روش های بسیاری برای جلوگیری از این مشکل وجود دارد. این موارد می تواند شامل مشارکت در بخش خصوصی باشد ، به عنوان مثال فروش دارایی های خوب وام به سایر بانک ها یا به طور خاص شرایط ویژه کمک نقدینگی توسط وام دهنده آخرین راه حل یا دولت.

چه موقع و چگونه مقامات نظارتی برای کمک به بانکها/NBFI ها در پریشانی مداخله می کنند؟

سرپرست بانک به چندین منبع اطلاعات در مورد مشکلات قریب الوقوع در بانک ها یا NBFI ها متکی است. در اولین نشانه مشکل به خوبی تثبیت شده برای حل مشکلات در نظر گرفته شده است. این موارد ممکن است شامل ساختار مجدد فعالیت ها ، تغییر در مدیریت و سرمایه گذاری مجدد توسط سهامداران باشد. متأسفانه ، در موارد خاص مشکلاتی که مؤسسات مالی با آن روبرو هستند می توانند آنقدر شدید باشند که به سادگی از نظر اصول عادی تجارت قابل حل نیستند. به عنوان مثال ، این بانک خطای استراتژیک در پیگیری یک طاقچه خاص بازار ایجاد کرده است و تحولات فناوری منجر به حاشیه نشینی آن شده است. در چنین مواردی ، به نفع سپرده گذاران است که چنین بانکی انحلال و از سیستم بانکی با روشی منظم خارج شود.

چه موقع و چگونه مقامات برای کمک به بانک ها در پریشانی مداخله می کنند؟

سرپرست بانک به چندین منبع اطلاعات در مورد مشکلات قریب الوقوع در بانک ها متکی است. در اولین نشانه مشکل به خوبی تثبیت شده برای حل مشکلات در نظر گرفته شده است. این موارد ممکن است شامل ساختار مجدد فعالیت ها ، تغییر در مدیریت و سرمایه گذاری مجدد توسط سهامداران باشد. متأسفانه ، در بعضی موارد مشکلاتی که بانک با آن روبرو است به حدی شدید است که به سادگی نمی توان آنها را از نظر اصول عادی تجارت برطرف کرد. به عنوان مثال ، این بانک خطای استراتژیک در پیگیری یک طاقچه خاص بازار ایجاد کرده است و تحولات فناوری منجر به حاشیه نشینی آن شده است. در چنین مواردی ، به نفع سپرده گذاران برای چنین بانکی انحلال و از سیستم بانکی با روشی منظم خارج می شود.

وام دهنده آخرین راه حل (LOLR) چیست و چه زمانی قابل استفاده است؟

در بعضی موارد ، دلایل اساسی مشکلات یک بانک می تواند به طور پایدار برطرف شود و تنها مسئله باقی مانده یک مشکل نقدینگی کوتاه مدت است. در چنین مواردی ، RMA ممکن است کمک نقدینگی کوتاه مدت ویژه ، همچنین به عنوان وام دهنده آخرین کمک به راه حل (LOLR) نیز شناخته شود. شرایط و شرایط خاصی وجود دارد که تحت آن می توان کمک نقدینگی ویژه ارائه داد. چنین کمک هایی می تواند برای کمک به بانک گران باشد ، زیرا بانک مرکزی برای استفاده از آن باید یک تمایز ایجاد کند.

چه کاری می توان برای جلوگیری از آسیب به سپرده گذاران در هنگام عدم موفقیت بانک ها انجام داد؟

دشوارترین بخش برای مقامات ساختار و زمان مداخله آنها به گونه ای است که اگرچه سهامداران ممکن است سرمایه ریسک خود را از دست بدهند ، اما سپرده گذاران کاملاً بازپرداخت می شوند. مکانیسم اصلی برای کمک به این مکانیزم متصدی است. انتصاب متصدی به یک بانک راهی برای اطمینان از اقدامات محافظت از سپرده گذاران به روشی منظم ، کنترل شده و عادلانه است. متصدی دارای اختیارات قانونی برای اجرای اقدامات به نفع کلیه سپرده گذاران است که مدیریت بانک ندارد. به عنوان مثال ، اگر در یک بانک اجرا شود ، سپرده گذاران که قادر به رها کردن همه چیز نیستند و عجله به بانک می کنند ، ممکن است ناتوان باشند ، اما مدیریت برخلاف متصدی ، نمی تواند از پرداخت برداشت های زودهنگام خودداری کند.

کشتی متصدی چگونه کار می کند؟

اولین چیزی که اتفاق می افتد این است که متصدی مدیریت بانک را به عهده می گیرد ، تمام سپرده ها را مسدود می کند و برخی از فعالیت های دیگر را به حالت تعلیق در می آورد. تیم متصدی (شامل برخی از متخصصان خارج از کشور اما عمدتاً کارکنان موجود در بانک که به عنوان کلید دستیابی به وظیفه متصدی در نظر گرفته می شوند) سپس موقعیت نقدینگی بانک را تجزیه و تحلیل می کند و آستانه ای را تعیین می کند که بانک می تواند بلافاصله پرداخت کندسپرده گذارآستانه و رویه های انجام برداشت معمولاً طی چند روز اعلام می شود. در بیشتر موارد ، اکثریت سپرده ها زیر آستانه هستند و طی چند روز به طور کامل پرداخت می شوند. سپرده گذاران با مانده های بزرگتر ممکن است فقط به آستانه دسترسی داشته باشند و ممکن است منتظر بمانند تا وظیفه متصدی برای بقیه به اتمام برسد. متصدی ، سپس به تجزیه و تحلیل تجارت بانک می پردازد و تلاش می کند تا آن را دوباره به عنوان یک نگرانی مناسب قرار دهد ، یا بهترین معامله ممکن را به نفع سپرده گذاران بدست آورد. در حالی که قابل تصور است که می توان بانک را نجات داد ، یا یک خریدار برای کل بانک یافت می شود ، این بعید است ، زیرا در چنین حالتی می توانست مدتها قبل از کشتی متصدی در بازار فروخته شود. غالباً این بانک جدا نشده است و بخش های مختلف تجارت آن به بانک های مختلف فروخته می شود. بعضی اوقات "طرح ترتیب" تصور می شود که به موجب آن سپرده گذاران و طلبکاران با تسویه حساب به نوعی موافقت می کنند. در حالی که این مذاکرات با خریداران بالقوه در حال انجام است ، تیم متصدی سعی می کند تا حد امکان اجاره نامه ها و سایر تعهدات هزینه بانک را فسخ کند و به طور کلی عملیات را کاهش می دهد. اگر بانک یا هر بخشی از آن نمی تواند به عنوان یک نگرانی مناسب به فروش برسد یا مجدداً قرار بگیرد ، متصدی توصیه ای را به ثبت کننده ارائه می دهد که قسمت های باقیمانده بانک باید انحلال شود. یک انحلال منصوب شده است ، که به انحلال تمام دارایی ها ادامه می دهد ، متأسفانه اغلب با قیمت های زیر ارزش واقعی خود ، و در نهایت به همه سپرده گذاران باقیمانده مبلغی را پرداخت می کند. بدون اینکه این بانک در واقعیت عمیقاً ورشکسته باشد ، یا چیزی باعث شده است که دارایی های آن ارزش خود را از دست بدهدبه سرعت ، سپرده گذاران در نهایت به طور کامل یا تقریباً به طور کامل بازپرداخت می شوند. پس از آن به طلبکاران دیگر پرداخت می شود و بانک اطلاعات و خاتمه می یابد. متأسفانه ، بسته به شرایط ، این کل روند می تواند بیش از یک سال طول بکشد.

چرا نمی توان پیش از مشکلات قریب الوقوع به مشتریان بانک ها هشدار داد؟

گاهی اوقات اتفاقی که باعث فرار می شود آنقدر ناگهانی و غیرمنتظره است که مسئولان درک روشنی از مشکل ندارند. از برخی جهات، متصدی کشتی فرصتی برای تثبیت وضعیت است تا بتوان شرایط واقعی را ارزیابی کرد و برای حل مشکل برنامه ریزی کرد. اما معمولاً مقامات هشدارهای قبلی در مورد مشکلات یک بانک دارند. اولین هدف همیشه یافتن راه حلی پایدار برای مشکل بسیار قبل از اینکه وجوه سپرده گذاران را تهدید کند، است. روند تجزیه و تحلیل مسائل و برنامه ریزی برای حل مشکلات به شیوه ای پایدار در حالی ادامه دارد که بانک به فعالیت عادی خود ادامه می دهد. اغلب قبل از شروع اعمال تغییرات، وضعیت بیشتر بدتر می شود. اگر مقامات باید با سپرده گذاران در مورد نگرانی های خود با بانک ارتباط برقرار کنند، نه تنها تلاش آنها برای یافتن راه حل کاهش می یابد، بلکه احتمالاً همان چیزی را که آنها برای جلوگیری از آن تلاش می کنند، یعنی فرار از بانک، تسریع می کند. بنابراین، برای تنظیم کننده ها در سرتاسر جهان، عملی استاندارد است که از اظهار نظر در مورد امور یک بانک خودداری کنند. یک رگولاتور معمولاً فقط وضعیت مجوز یک بانک را تأیید می کند که به این معنی است که هنوز با الزامات احتیاطی نظارتی مطابقت دارد.

بیمه سپرده چیست؟

طرح بیمه سپرده شامل جمع آوری حق بیمه اندکی از سپرده گذاران برای محافظت از آنها در برابر زیان های ناشی از بسته شدن یک بانک است. بیمه سپرده ها می تواند فرآیند تصمیم گیری ریسک-پاداش و در نتیجه اثربخشی انضباط بازار را برای اطمینان از مدیریت خوب بانک ها مخدوش کند. در نتیجه، تقریباً همیشه هدف آن حمایت از سپرده گذاران کوچک تا یک مقدار مشخص است. طرح بیمه سپرده به شرط تامین مالی مناسب و پرداخت سریع و کارآمد سپرده گذاران کوچک می تواند در بهبود اعتماد و کاهش سختی در صورت ورشکستگی بانک ارزش زیادی داشته باشد. البته باید به خاطر داشت که همچنان انتظار می رود که سپرده گذاران بزرگ نهادی خطرات سپرده گذاری نزد بانک ها را ارزیابی کنند و هر چه بهتر وظایف خود را انجام دهند، در اولین نشانه های مشکل، زودتر سپرده های خود را از بانک ها خارج می کنند. بنابراین، یک طرح بیمه سپرده لزوماً مانع از فرار یک بانک یا جلوگیری از متصدی کشتی نمی شود. این مزیت را دارد که روند بازپرداخت سپرده گذاران کوچک را بسیار منظم تر، عادلانه تر و شفاف تر می کند.

آیا مشکلات یک بانک بر سایر بانک ها تأثیر می گذارد؟

اغلب فرض بر این است که مشکلات در یک بانک بزرگ به طور خودکار به سایر بانک ها می رود و سیستم را به خطر می اندازد. این یک مغالطه است ، زیرا هیچ مدرک تجربی برای حمایت از این امر وجود ندارد. در تمام بحران های بانکی در زمان های اخیر ، مشکلات فقط در جایی که سایر بانک ها در معرض ریسک کم و بیش در معرض خطر خارج از کشور قرار می گرفتند ، به عنوان مثال کاهش سریع قیمت دارایی ، یک خروج گسترده سرمایه یا تغییر قیمت کالاهای شدید در معرض سیستم قرار گرفت.

مشخصات ریسک اثرات سرریز در یک سیستم مالی می تواند در شرایطی زیاد باشد ، جایی که پیوندهای متقابل سهام متقابل یا وابستگی نسبت به وابستگی بین موسسات مالی وجود دارد.< SPAN> اغلب فرض بر این است که مشکلات در یک بانک بزرگ به طور خودکار به سایر بانک ها می رود و سیستم را به خطر می اندازد. این یک مغالطه است ، زیرا هیچ مدرک تجربی برای حمایت از این امر وجود ندارد. در تمام بحران های بانکی در زمان های اخیر ، مشکلات فقط در جایی که سایر بانک ها در معرض ریسک کم و بیش در معرض خطر خارج از کشور قرار می گرفتند ، به عنوان مثال کاهش سریع قیمت دارایی ، یک خروج گسترده سرمایه یا تغییر قیمت کالاهای شدید در معرض سیستم قرار گرفت.