آیا گردش مالی بالا با سرمایه گذار بلند مدت مغایرت دارد؟

گردش مالی پرتفوی بالا لزوما چیز بدی نیست. مهم است که یک رویکرد عملگرا را انجام دهید.

نویسندگان

این یک حقیقت است که به طور جهانی تصدیق می شود [1] که گردش مالی زیاد در یک نمونه کارها با مدیریت فعال چیز بدی است.

گنجاندن "فعالانه" در این بیانیه عمدی است ، زیرا گردش مالی بسیار زیاد در تعدادی از محصولات بتا منفعل/شاخص/هوشمند (و استراتژی های معاملاتی فزاینده مات در پشت بسیاری از ETF) به نظر می رسد که یک پاس رایگان دریافت می کند. ناگفته نماند که گردش مالی دیوانه وار در صندوق های به اصطلاح پرچین است.

داستان های بلند گردش مالی

به نظر می رسد که جامعه اصلی مدیریت صندوق های طولانی فقط توسط تنظیم کننده ها ، تفسیر و با گسترش ، مرد در خیابان تحت نظارت بیشترین نظارت قرار دارد. در تحریف ترین خود ، این تصور وجود دارد که مدیر متوسط صندوق به همان اندازه که در سفارش آشپزخانه های هیل هیل هستند ، از ملاحظات بودجه در اوراق بهادار خود بی پروا است.

به خودی خود ، به نظر می رسد اغراق آمیز است. همچنین معنی کمی دارد. چه دلیل معتبری برای یک مدیر صندوق وجود دارد ، که توسط نتایج در یک بازار بسیار شفاف قضاوت می شود ، با تمایل به آسیب رساندن به عملکرد وی با تجارت غیر ضروری؟

این امر به ویژه با توجه به اینکه دامنه بودجه تحقیقات از طریق کمیسیون ها به طور فزاینده ای محدود می شود و به بخش بسیار کمی از کل هزینه تجارت تبدیل شده است (گسترش ، هزینه های اصطکاک ، وظیفه تمبر و همچنین کارگزاری معمولی).

بیشتر مدیران صندوق ها کاملاً آگاه هستند که گردش مالی غیر ضروری مشتریان خود را به غنی سازی بسیاری از یک بانکدار سرمایه گذاری و معامله گر فقیر می کند.

گردش مالی و مباشرت

با این حال ، یک برنامه مهم برای بحث در مورد گردش مالی وجود دارد ، و این همان جایی است که با مباشرت و فضایل سرمایه گذاری بلند مدت پیوند می یابد. برای نقل قول (نسبتاً انتخابی) از نقد و بررسی Kay در مورد سهام انگلستان: "" تجارت "مربوط به تخصیص بخش هایی از کیک است ، در حالی که" سرمایه گذاری "در مورد رشد اندازه کیک است".

در این دلالت چیزی کاملاً مشخص وجود دارد که سطح بالایی از تجارت یا حتی معاملات کامل توقف ، با یک دیدگاه بلند مدت مغایر است.

در هم تنیده (مسلماً ستون سوم اجتناب ناپذیر این اجماع) با این چشم انداز سرمایه گذاران کم گردش به عنوان مباشرهای دقیق و با فضیلت سرمایه باید این عقیده باشد که ارزش گذاری های عدالت به ندرت از ارزیابی ارزش ذاتی منحرف می شوند.

QED ، گردش مالی پایین تنها با وظایف وفاداری مدیران صندوق می تواند سازگار باشد اگر انحراف از ارزش ذاتی در بروز و میزان آن به راحتی نادر باشد. این موقعیتی است که به راحتی با اولویت نظارتی برای غیرفعال بیش از فعال و کم هزینه مالکیت بیش از حد بالا ، حتی در طول تنظیم کننده ها با توجه به یک کلاه خودسرانه در نسبت هزینه صندوق از جمله هزینه های معامله ، هماهنگ است.

شنیدن این مسئله شگفت آور خواهد بود که به عنوان یک سرمایه گذار فعال ، معتقدم که قیمت های سهم به طور مکرر و قابل ملاحظه ای از ارزش ذاتی بلند مدت منحرف می شوند. علاوه بر این ، من معتقدم که این واگرایی ها برای افزودن ارزش از طریق مدیریت فعال قابل بهره برداری هستند ، تا زمانی که ارزیابی ارزش مبتنی بر ارزیابی نظم و انضباط از پتانسیل بلند مدت شرکتهای سرمایه گذار باشد.

با این حال ، با وجود این اعتقاد به ضرورت ارزیابی طولانی مدت ارزش ، من همچنین ادعا می کنم که هیچ ارتباطی علّی بین داشتن سبک سرمایه گذاری بلند مدت و گردش مالی پایین وجود ندارد. به عبارت دیگر ، گردش مالی پایین ممکن است یک محصول فرعی از یک افق سرمایه گذاری بلند مدت باشد ، اما نه یک شرط کافی و حتی یک شرط لازم برای تعبیه در یک فرآیند سرمایه گذاری است.

چرند و می سوزاند؟

همکار من ، دانکن لامونت ، اخیراً مطالعه ای را انجام داده است ("چرا چرن لزوماً سوزانده نمی شود") که نشان می دهد هیچ ارتباطی مشخص بین گردش مالی پایین و احتمال ارزش افزوده در بین یک جهان از صندوق های سهام آمریکا وجود ندارد. در اصل ، مدیران گردش مالی بالا در ایالات متحده و همچنین گردش مالی پایین را انجام می دهند.

انجام یک تمرین مشابه در یک نمونه کارها نماینده برای 68 استراتژی مختلف در شرودرز طی یک دوره ده ساله ، نتیجه مشابهی را به دست می آورد. در هر صورت ، یک شیب جزئی به نفع صندوق های گردش مالی بالاتر وجود دارد ، اگرچه دومی باید در این زمینه تنظیم شود که یک صندوق "گردش مالی بالا" در زمینه شرودرز دارای یک دوره نگهدارنده 1 تا 1. 5 سال باشد.

چگونه این همه با روند سرمایه گذاری من ارتباط دارد

تعدادی از اوراق بهادار که من اجرا می کنم ، که یکی از آنها بیش از 20 سال است ، در این براکت بالا آلفا/"گردش مالی بالا" قرار می گیرد.

مانند برایتون راک در طول فرآیند سهام عدالت آسیایی ما تعهد به شناسایی شرکت های خوب بر اساس بینش های بلند مدت است. از تحلیلگران ما خواسته می شود تا از نزدیک بر پایداری ، مدیریت شرکت ها ، جهت استراتژیک و خرگوشهای دوام تجارت یک شرکت سرمایه گذار تمرکز کنند.

از آنها خواسته می شود مقادیر عادلانه خود را بر اساس مدل سازی دقیق تا آنجا که می توانند تدوین کنند. این بدیهی است که توسط شرکت متفاوت است ، اما به طور معمول حدود سه سال است. در این باره ، آنها قیمت هدف قابل توجهی را که به صورت 12-18 ماه قابل دستیابی است ، فرض می کنند (یعنی هنگامی که بازار گسترده تر ممکن است پتانسیل هایی را که قبلاً شناسایی کرده ایم تشخیص دهد زیرا ما بیشتر از بازار نگاه می کنیم).

ما دائماً آن را بررسی می کنیم ، و در صورت مناسب اصلاح ، آن ارزش منصفانه ، و اگر چنین اصلاحاتی به این معنی است که به اندازه کافی صعودی جذاب باقی مانده است ، ما خوشحالیم که همچنان به نگه داشتن خود ادامه دهیم. در نتیجه چندین سهام وجود دارد که من حداقل برای یک دهه گذشته متعلق به آنها بوده ام.

بازارها تغییر می کنند ؛فلسفه ما چنین نمی کند

این یک فلسفه محاکمه و آزمایش شده طی چندین دهه بوده است ، و مطمئناً در طول 20 سال زندگی به علاوه صندوق که طولانی ترین آن را اجرا کرده ام. و با این حال ، یک ناظر خارجی ممکن است از میزان تغییر سطح گردش مالی طی سالها ، همانطور که در زیر نشان داده شده است ، شوکه شود.

گردش متغیر در دراز مدت

نکته اصلی این است که فلسفه سرمایه گذاری ما تغییر نکرده است ، اما ماهیت بازارها در طول زمان متفاوت بوده است. در واقع برای طرفداران "بازارهای کامل" ناخوشایند است ، در واقعیت سهام در دوره های جابجایی بالا و پراکندگی قیمت سهام می گذرد. نکته جالب این است که چگونه آن با یک فرآیند سرمایه گذاری بلند مدت انضباطی تعامل دارد.

از آنجا که برای این دامنه برای تغییرات زیادی در ارزیابی های موجود در بازارها ، ما به نوسانات مقطعی (یعنی پراکندگی بازده همه سهام موجود در شاخص MSCI آسیا سابق ژاپن) بازده یک ساله می پردازیم.

منبع: شرودرز ، ژوئیه 2017

مشهود برای چشم غیر مسلح یک اتفاق فوری گردش مالی زیاد در دوره از اوایل سال 2008 تا اواسط سال 2011 و افزایش شدید نوسانات مقطعی است. این با نوعی دیوانگی معاملات کوتاه مدت دیکته نشده است ، اما با این واقعیت که ارزشهای نسبی بین سهام ما و سایر سهام که در آن نگهداری نشده اند به چنین درجه ای نسبت به ارزش ذاتی بلند مدت (ارزش های منصفانه تحلیلگران ما) تغییر یافته اند کهسطح بالایی از فعالیت نمونه کارها لازم بود. در واقع ، این امر می توانست وظیفه وفاداری ما را بر روی دستان خود بگذارد.

GFC و فراتر از آن

به عنوان مثال ، از طریق بحران مالی جهانی در سال 2008 ، گروه بسیار باریک از سهام بسیار دفاعی که در حالی که همه چیز در وحشت عمومی فروخته می شود ، نگه داشته می شوند. شاید ، در گذشته نگر ، ما به اندازه کافی دفاعی نبودیم و به بحران می رفتیم و اواخر سال 2008 دوره ای ضعیف برای عملکرد نسبی ما بود. اما ما به اسلحه های خود گیر افتادیم و آنچه را که برای خرید بیشتر از آنچه که احساس می کردیم برندگان بلند مدت که با آب حمام بیرون می کشیم ، می فروشیم.

پراکندگی تا پایان سال 2011 تا حدودی بالا برد و سطح گردش مالی ما نیز چنین شد. سه سال از پایان سال 2008 نیز با یکی از قوی ترین دوره های عملکرد برتر تاریخ ما همزمان بود.

با این حال ، به همان اندازه مورد علاقه دوره های پراکندگی بالایی است که هیچ پاسخی در تجارت ما ایجاد نکرده است. جدیدترین زمان افزایش پراکندگی در اواخر سال 2014/اوایل سال 2015 بود. این عمدتاً تابعی از بازار فوق العاده گاو نر شانگهای بود که با اعتبار مجاز ، پس انداز بالا ، بزرگ از رهبری و سطوح بی سابقه ای از تأمین مالی ایجاد می شد. ما تلاش کردیم تا سهام جذاب را در آن بازار پیدا کنیم و با گسترش حباب ، روی دستان خود نشستیم.

تأثیر بر عملکرد نسبی ما بسیار آشکار است ، اما وقتی سلامت عقل دوباره خود را تأیید کرد (در میان لیست های گسترده تعلیق و فروپاشی بسیاری از سهام شیب دار از جمله یک شرکت خورشیدی که به اوج ارزش گذاری بیش از 50 میلیارد دلار رسیده است) ، عملکرد نسبی ما به طرز چشمگیری بهبود یافتواد

پراکندگی (و گردش مالی) در بالا

و از شش ماه گذشته چه چیزی؟خوب ، پراکندگی برداشت شده است ، و گردش مالی ما نیز چنین است. بسیاری از دارایی های ما ، به ویژه در بخش فناوری اطلاعات ، بسیار خوب عمل کرده اند و عملکرد نسبی ما نیز همینطور است. ما شروع به دیدن ارزش طولانی مدت تر در مناطق دیگر می کنیم ، بنابراین تجارت می کنیم ...

به نظر من پیام واضح است. به خودی خود ، گردش مالی چیز بدی نیست و لزوماً نشانگر افق زمانی سرمایه گذاری نیست. با این حال ، یک محدودیت دلخواه در هزینه های معاملات و با استنباط ، یک رویکرد خطرناک یک بعدی است و باعث تضاد اساسی منافع برای مدیران صندوق می شود که وظیفه وفاداری خود را انجام می دهند.