اثربخشی کمیته حسابرسی ، کارآیی بانکی و ریسک پذیری: شواهدی در کشورهای ASEAN

نمایش فرمول :؟فرمول های ریاضی به عنوان MATHML رمزگذاری شده اند و در این نسخه HTML با استفاده از MathJax به منظور بهبود نمایشگر خود نمایش داده می شوند. جعبه را برای خاموش کردن MathJax از آن جدا کنید. این ویژگی به JavaScript نیاز دارد. برای بزرگنمایی روی فرمول کلیک کنید.

این مطالعه به بررسی ارتباط بین اثربخشی کمیته حسابرسی ، کارآیی بانکی و ریسک پذیری در هفت کشور ASEAN برای دوره 2010-2019 پرداخته است. با استفاده از روش حداقل مربعات سه مرحله ای (3SL) ، ما با بررسی مکانیسم این رابطه ، به ادبیات رابطه بین اثربخشی کمیته حسابرسی و ریسک پذیری بانکی کمک می کنیم. نتایج ما نشان می دهد که اثربخشی کمیته حسابرسی باعث افزایش ریسک پذیری بانک از طریق افزایش کارآیی بانک می شود. این مطالعه همچنین نشان می دهد که ارتباط بین اثربخشی کمیته حسابرسی و ریسک پذیری بانکی دو جهته است ، یعنی اثربخشی کمیته حسابرسی بالاتر باعث خطر کمتری می شود و برعکس.

1. معرفی

ریسک بخش بانکی نگرانی عمده محققان است زیرا باعث ایجاد بیماری احتمالی در بخش مالی و تأثیر احتمالی بر کل اقتصاد می شود. ادبیات موجود در این زمینه موافق است که حاکمیت شرکتی بانک ها نقش اساسی در کنترل ریسک پذیری دارد. به خصوص ، برخی از مطالعات موافق هستند که هیئت مدیره "بدنه Apex" سیستم مدیریت داخلی یک سازمان است (Fama and Jensen ، 1983). پس از بحران مالی 2007-2008 ، کمیته بازل به هیئت مدیره بانک ها و همچنین کمیته آن نیاز داشت تا نقش خود را در کنترل ریسک بانکی تقویت کند. پتان (2009) دریافت که یک هیئت مدیره قوی باعث افزایش ریسک پذیری در بانک های ایالات متحده می شود ، با این حال ، مینتون و همکاران.(2011) ارتباط منفی بین اثربخشی هیئت مدیره و ریسک پذیری را گزارش می دهد. این یافته ها نشان می دهد که هیئت مدیره نقش مهمی در ریسک پذیری نظارت دارد. سان و لیو (2014) استدلال می کنند که هیئت ها این نقش را از طریق کمیته حسابرسی خود انجام می دهند. آنها دریافتند که اثربخشی کمیته حسابرسی می تواند فعالیت ریسک پذیری را محدود کند و اثربخشی مدیریت ریسک را افزایش دهد.

در منطقه آسه آن، بازار مالی کاملاً متفاوت است و کشورهای این منطقه دستورالعمل های بین المللی مانند FSB (2013)، BCBS (2015) را به روش های مختلف اعمال می کنند (Nguyen, 2022). بنابراین، ساختار حاکمیت شرکتی به طور کلی و ساختار کمیته حسابرسی به طور خاص بین کشورها بسیار متفاوت است. علاوه بر این، با توسعه قوی بازارهای مالی در منطقه آسه آن، مطالعه ریسک های بانکی و کارایی آنها در این منطقه اهمیت بیشتری پیدا کرده است (Nguyen, 2021a؛ Dang & Nguyen, 2021؛ Nguyen & Dang 2022). با تمرکز بر بانک های تجاری در کشورهای آسه آن، مطالعه ما به جهاتی به ادبیات کمک می کند.

ابتدا، ما تحقیقات سان و لیو (2014) را با بررسی مکانیسمی که اثربخشی کمیته حسابرسی بر ریسک پذیری بانک تأثیر می گذارد، گسترش می دهیم. علاوه بر این، این مطالعه از ویژگی خاص کمیته حسابرسی استفاده نمی کند، بلکه از یک شاخص کلی برای اندازه گیری اثربخشی کمیته حسابرسی استفاده می کند. استفاده از برخی ویژگی های منحصر به فرد به عنوان ادبیات ممکن است دقیقاً منعکس کننده اثربخشی کمیته حسابرسی نباشد.

دوم، به عنوان بهترین دانش، این اولین مطالعه ای است که به بررسی رابطه متقابل اثربخشی کمیته حسابرسی، کارایی و ریسک پذیری بانک می پردازد. نتایج ما پیامدهای عملی قوی برای بانک ها برای داشتن استراتژی های مناسب در افزایش اثربخشی کمیته حسابرسی، کارایی بانک و همچنین محدود کردن ریسک پذیری بانک ها ارائه می دهد.

ادامه این مقاله به شرح زیر سازماندهی شده است. بخش 2 مرور ادبیات مربوط به ریسک شرکت، کارایی شرکت و اثربخشی کمیته حسابرسی را ارائه می کند و سپس فرضیه های مرتبط را پیشنهاد می کند. بخش 3 روش تحقیق شامل توصیف داده ها، روش آزمایش تجربی و مشخصات متغیر مدل را معرفی می کند. در بخش 4، ما شواهد تجربی را گزارش کرده و نتایج آزمایش را تجزیه و تحلیل می کنیم. در نهایت، بخش 6 نتیجه گیری را ارائه می کند.

2. بررسی ادبیات و توسعه فرضیه ها

2. 1. اثربخشی کمیته حسابرسی و کارایی بانک

مطالعات قبلی نشان می دهد که سهامداران بانک تمایل دارند که مدیران را ریسک بیشتری کنند (Q. K. Nguyen ، 2020 ؛ Pathan ، 2009) و افزایش کارایی (لین و ژانگ ، 2009 ؛ مارگاریت و پیلاکی ، 2010). با این حال ، مدیران بانک ممکن است به دلیل مشکلات آژانس ، به عنوان الزامات سهامداران اقدام کنند. نظریه آژانس بیان می کند که نمایندگی مسئولیت های مدیریتی توسط مدیران سهامداران نیاز به وجود سازوکارهایی دارد که بنگاه ها باید مکانیسم مانیتور را برای نظارت بر عملکرد مدیران داشته باشند و اطمینان حاصل کنند که آنها از قدرت های تفویض شده خود به نفع سهامداران استفاده می کنند.

ادبیات مربوط به حاکمیت شرکت ها به طور فزاینده ای تشخیص می دهد که هیئت مدیره نقش اساسی در کاهش مشکلات آژانس و تقویت عملکرد شرکت دارند (Zahra & Pearce ، 1989). از آنجا که هیئت مدیره معمولاً نقش های خود را از طریق کمیته های هیئت مدیره انجام می دهد. بنابراین ، برخی از مطالعات تجربی سعی می کنند بررسی کنند که آیا اثربخشی کمیته حسابرسی می تواند باعث افزایش کارایی شرکت شود. هوانگ و همکاران.(2011) دریافت که تخصص مالی یا حسابداری در کمیته حسابرسی با کارآیی شرکت ارتباط مثبت دارد. منون و ویلیامز (1994) دو ویژگی کمیته حسابرسی (فرکانس جلسه و استقلال) را در نظر گرفتند تا مشخص شود که آیا هیئت مدیره به طور مستقیم به کمیته حسابرسی به عنوان ابزاری برای کنترل مدیران اعتماد کرده است و دریافتند که این دو ویژگی نظارت بر شرکت را بهبود می بخشد و از این طریق می تواند بهبود یابدعملکرد آنرحمان و همکاران.(2006) و صالح و همکاران.(2007) شواهدی را ارائه داد كه تعداد كمتر جلسات كمیته حسابرسی عملکرد مالی این بنگاه را بهبود بخشیده است زیرا باعث كاهش هزینه اضافی در هر جلسه می شود. این نتایج نشان می دهد که اثربخشی کمیته حسابرسی می تواند باعث افزایش کارایی شرکت شود و بنابراین ما فرضیه را به شرح زیر پیشنهاد می کنیم:

H1: اثربخشی کمیته حسابرسی می تواند کارآیی بانک را بهبود بخشد

2. 2اثربخشی کمیته حسابرسی و ریسک پذیری بانکی

برخی از مطالعه قبلی نقش هیئت مدیره در کنترل ریسک پذیری بانکی را بررسی می کند. پتان (2009) می یابد که یک هیئت قوی (هیئت مدیره منعکس کننده بهره سهام بیشتر است) باعث افزایش ریسک در بانک های ایالات متحده می شود. مینتون و همکاران.(2011) رابطه مثبت بین تخصص مالی ، مدیران مستقل و ریسک بانکی را گزارش می دهد. این یافته ها نشان می دهد که اثربخشی بالایی هیئت مدیره ممکن است ریسک پذیری را افزایش دهد. از آنجا که هیئت مدیره به طور مستقیم بر فعالیت های ریسک پذیری بانکی نظارت نمی کند ، بلکه از طریق کمیته حسابرسی (Sun & Liu ، 2014) ، اثربخشی کمیته حسابرسی می تواند ریسک پذیری را در بخش های بانکی محدود کند. علاوه بر این ، اثربخشی بالاتر کمیته حسابرسی ممکن است یک عامل اصلی برای کاهش ریسک بیش از حد برای سودآوری در کوتاه مدت برای سود شخصی باشد ، اگرچه این اقدامات واقعاً برای سهامداران حداکثر نیستند (چنگ و همکاران ، 2010). س. نگوین و دانگ (2020) برخی از ویژگی های کمیته حسابرسی را به طور قابل توجهی با ریسک بانکی و ثبات بانکی در ارتباط دارند. بر اساس برخی از یافته های ادبیات ، ما انتظار داشتیم که اثربخشی کمیته حسابرسی بتواند ریسک پذیری را محدود کند و فرضیه را به شرح زیر پیشنهاد دهیم:

H2: اثربخشی کمیته حسابرسی می تواند باعث کاهش رفتار ریسک پذیری شود

2. 3راندمان بانکی و ریسک پذیری بانکی

برگر و همفری (1997) برخی فرضیه ها را برای توضیح رابطه بین سرمایه سهام ، رفتار ریسک پذیری بانکی و کارآیی بانکی ارائه می دهند. نویسندگان "فرضیه مدیریت بد" را تعریف کردند که مدیریت ناکارآمد در بانک ها باعث هزینه های عملیاتی بالاتری می شود و ممکن است بانک ها را در ارزیابی ریسک اعتباری دشوار کند. در نتیجه ، بانک های دارای راندمان کمتر ممکن است باعث افزایش نسبت وام غیر عامل شوند ، یعنی افزایش ریسک بانکی. در مقابل ، "فرضیه بد شانس" استدلال می کند که بانک ها به دلیل شرایط نامطلوب اقتصادی باید منابع بیشتری را برای بازیابی وام های بد هزینه کنند. بنابراین ، افزایش وام های خطرناک باعث می شود که بانک ها از منابع بیشتری برای نظارت بر وام ها و همچنین محدود کردن وام های بد استفاده کنند. این باعث کاهش هزینه های آنها می شود. اینها نشان می دهد که رابطه بین کارآیی بانکی و ریسک پذیری دو جهته است.

مطالعات اخیر شواهدی را ارائه می دهد که پیامدهای مدیریت ناکارآمد یا ریسک پذیری بیش از حد ، با ایجاد انگیزه های خطرناک یا خطر اخلاقی ، می تواند منجر به ناکارآمدی و وام های غیر عملکردی بالاتر شود زیرا بانک ها می توانند سطح عملیاتی خود را انتخاب کنند ، هزینه های نظارت و همچنین سرمایه گذاری را برای سرمایه گذاری و همچنین سرمایه گذاری به سمت خود انتخاب کنند. سطح قرار گرفتن در معرض خطر خود را مدیریت کنید (Altunbas و همکاران ، 2007 ؛ Tabak et al. ، 2011). لپتیت و همکاران.(2008) رابطه منفی بین نسبت وام غیر عامل و راندمان را پیدا می کند. با استفاده از نمونه ای از بانکهای تجاری در امارات متحده عربی (امارات متحده عربی) ، RAO (2005) شواهدی را ارائه می دهد که رابطه بین ریسک نقدینگی و راندمان هزینه منفی است. با این حال ، رائو (2005) نتوانسته است رابطه ای بین ریسک اعتباری و سطح راندمان هزینه در بخش بانکی پیدا کند. این نتیجه مطابق با شواهد گزارش شده در مطالعات قبلی (به عنوان مثال Fiordelisi و همکاران ، 2011 ؛ Kwan & Eisenbeis ، 1997) از ارتباط منفی بین کارآیی و هر دو ریسک اعتباری و کیفیت وام نیست. اخیراً ، Papanikolaoul (2004) "ترکیب محصول" و رفتار ریسک پذیری بانکهای تجاری در 27 کشور اتحادیه اروپا را برای دوره 2000-2007 بررسی کرده است. نتایج آنها نشان می دهد که راندمان هزینه و سود با ریسک اعتباری ، ریسک نقدینگی ، ریسک نرخ بهره و ریسک ورشکستگی همراه است و از این طریق از یافته های مبتنی بر خاورمیانه و ایالات متحده گزارش شده توسط Rao (2005) پشتیبانی می کند. به طور کلی ، ادبیات شواهد محکمی در مورد ارتباط معنی داری بین کارآیی بانک و ریسک پذیری ارائه می دهد. به عبارت دیگر ، ممکن است بین ریسک بانکی و کارآیی بانکی رابطه منفی برقرار کند. ما می توانیم این فرضیه را به شرح زیر پیشنهاد کنیم:

H3: راندمان بانکی با رفتار ریسک پذیری بانکی منفی است

به طور کلی ، بر اساس بررسی مطالعات قبلی در مورد رابطه بین اثربخشی کمیته حسابرسی ، کارآیی و ریسک پذیری بانکی ، ما استدلال می کنیم که برای یک مطالعه جامع در مورد روابط کلی بین آنها ضروری است.

3. روش تحقیق

3. 1داده های تحقیق

در این تحقیق از داده های Bankscope (Orbis Bank Focus) برای دوره 2010-2019 بانک در 7 کشور در کشورهای آسه آن ، از جمله ویتنام ، تایلند ، مالزی ، اندونزی ، فیلیپین ، سنگاپور ، کامبوج استفاده شده است. متغیرهای حاکمیت شرکت از گزارش های سالانه بانک جمع آوری می شوند. داده های ما شامل بانکهای اسلامی نیست زیرا آنها حاکمیت شرکت های مختلفی دارند (ملا و زامان ، 2015). هرگونه داده مفقود شده از منابع دیگر مانند وب سایت های بانکی ، صورتهای مالی ، وب سایت های بورس جمع آوری می شود. داده های ما شامل 71 بانک است. پس از محرومیت برخی از خارج از کشور و داده های گمشده ، مجموعه داده های ما شامل 528 مشاهدات سال بانکی است.

3. 2اقدامات متغیر

در این مطالعه ، ما از معکوس z-score (یعنی 1/ z) به عنوان پروکسی برای متغیر ریسک بانکی استفاده می کنیم. Z-Score برای اندازه گیری ریسک پذیری بانکی در ادبیات بزرگ استفاده می شود (Q. K. Nguyen ، 2020 ؛ Pathan ، 2009). z-score به شرح زیر محاسبه می شود: (1) z s c o r e = r o a + e / a s t d r o a (1)

برای اندازه گیری کارآیی بانک ، ما از اندازه گیری مبتنی بر تجزیه و تحلیل پاکت داده (DEA) برای برآورد نمرات کارایی بانک ها که توسط Tone (2001) ارائه شده است ، استفاده می کنیم. DMU (واحد تصمیم گیری) در این مورد بانک ها است. ما مدلهایی را که برای برآورد هزینه و بهره وری سود به شرح زیر استفاده می کنند ، نشان می دهیم: (2) θ ∗ = min θ s. t.∑ j = 1 n γ j x i j ≤ θ x i 0 i = 1 ، 2 ،… ، m ، ∑ j = 1 n γ j y r y i 0 r = 1 ، 2 ،… ، s ، ∑ j = 1 n γ j = 1i = 1 ، 2 ،… ، m ، γ j ≥ 0 j = 1 ، 2 ،… ، n (2)

جایی که x_منورودی من و y است_roو R برای DMU است₀، در حالی که DMU₀یکی از n dmus است. وزن ناشناخته است و j تعداد DMU است.

مقدار θ * فاصله از بخش تا مرز کارآمد است. مقدار θ * از 0 تا 1 است<1 is inefficient.

مدل مبتنی بر Slack به شرح زیر است: (3) M a x ∑ i = 1 m w i-s i- + ∑ r = 1 s w r + s r + s. t.∑ j = 1 n γ j x i j + s i - = x i 0 i = 1 ، 2 ،… ، m ، ∑ j = 1 n γ j y r j - s i + = y i 0 r = 1 ، 2 ،… ، s ، ∑ j = 1n γ j = 1 i = 1 ، 2 ،… ، m ، γ j ، s i - ، s i + ≥ 0 j = 1 ، 2 ،… ، n (3)

جایی که W I-و W R + وزن مشخص شده توسط کاربر هستند. S I - INT INPUT SLACE و S I + SLAP OUTPUT است.

معادلات (2) و (3) از مدل بازده متغیر به مقیاس (VRS) پیروی می کنند که فرض می کند تولید با تغییر نامتناسب در ورودی ها و خروجی ها صورت می گیرد. اسکالر ρ، که متغیرهای slack مبتنی بر VRS را نشان می دهد، به شرح زیر است: (4) ρ = ( 1 a ∑ m = 1 M X j m 0 − S j m − X j m 0 ) ( 1 b ∑ n = 1 N Y j n0 − S j n − Y j n 0 ) (4)

مدل سنتی DEA ورودی یا خروجی را در سطح معینی نگه می دارد که ممکن است نمایش خوبی از عملیات بانکی ارائه نکند. در واقع بانک ها تا حد معینی از هر دو طرف ورودی و خروجی کنترل می شوند. ما مدل مبتنی بر شلی را برای مقابله با مازاد ورودی و کمبود خروجی به طور همزمان اعمال می کنیم، زیرا به تخمین پارامتریک ترجیح داده می شود.

ابتدا، ما ورودی ها و خروجی ها را برای کارایی هزینه بر اساس سیلی و لیندلی (1977) انتخاب می کنیم. این رویکرد برای مؤسسات مالی که در ادبیات یافت شده است مناسب است (برگر و همفری، 1997؛ کاسو و مولینوکس، 2003). این مطالعه کارایی هزینه را به عنوان به حداقل رساندن هزینه تولید خروجی های مالی تعریف می کند. نهاده های هزینه شامل هزینه های پرسنل، استهلاک و بهره است، در حالی که خروجی های مالی سرمایه گذاری و وام است.

اثربخشی کمیته حسابرسی

اول ، ما اندازه هیئت مدیره (BOSIZE) و استقلال هیئت مدیره (Boindi) را به عنوان سایر مدیریت داخلی شرکت ها کنترل می کنیم. Bosize با تعداد مدیران موجود در هیئت مدیره اندازه گیری می شود و بوندی نسبت مدیران مستقل در کل اعضای هیئت مدیره است. مطالعات قبلی موافق هستند که هیئت مدیره یک مجموعه از مدیریت داخلی شرکت ها است و نقش مهمی در عملکرد و مدیریت شرکت نظارت دارد (Dang & Nguyen ، 2021 ؛ Nguyen ، 2021a ؛ Pathan ، 2009). دوم ، برای در نظر گرفتن سیاست های ناکامی بسیار بزرگ ، ما اندازه بانک (پایه) را کنترل می کنیم که توسط لگاریتم طبیعی دارایی های کل اندازه گیری می شود. سوم ، ما ساختار مالکیت ، از جمله مالکیت دولت و مالکیت خارجی را کنترل می کنیم ، به ترتیب از نسبت دولت سهام (استاون) و سهام خارجی (FOROWN) به کل سهام استفاده می کنیم. مطالعات قبلی همچنین شواهدی را ارائه می دهد که نشان می دهد ریسک و عملکرد شرکت تحت تأثیر ساختار مالکیت قرار دارد (باری و همکاران ، 2011 ؛ س. K. نگوین 2020) ، ما اهرم شرکت (LEV) را کنترل می کنیم که با نسبت وام های بلند مدت به کل سهام اندازه گیری می شود. سرانجام ، اثربخشی حاکمیت ریسک بین کشورها متفاوت بود (نگوین ، 2022). بنابراین ، این مطالعه همچنین با استفاده از لگاریتم طبیعی تولید ناخالص داخلی سرانه (تولید ناخالص داخلی) تفاوت های توسعه اقتصادی را در سراسر کشورها کنترل می کند.

3. 3مدل تجربی و روش تخمین

اول ، برای بررسی ارتباط بین اثربخشی کمیته حسابرسی ، راندمان بانکی و ریسک پذیری ، ما از روش 3SLS برای برآورد مدل معادله همزمان به شرح زیر استفاده می کنیم: (5. 1) 1 / z i t = α 0 + α 1 e f f i t +b a s i z e i t + β 3 s t a o w n i t + β 4 f o r o w n i t + β 5 l e v i t + ε i t (5. 3) a c i d i t = γ 0 + γ 1 r i s k i t + γ 2 b o s i z e i t + γ 3 b o o i n d i t +I t + ε i t (5. 3)

جایی که: 1/ Z ریسک پذیری بانکی از بانک I در زمان t است ، اسید متغیرهای کمیته حسابرسی در سطح شرکت در زمان T ، EFF راندمان شرکت است (شامل راندمان هزینه و بهره وری سود). سایر متغیرهای کنترل در بخش 3. 2 تعریف شده است. ε i t اصطلاح خطا است ، و α ، β ، γ برآورد ضریب است. معادله (5. 1) برای آزمایش تأثیر کارآیی شرکت در ریسک پذیری ساخته شده است. بر اساس ادبیات ، ما ساختار هیئت مدیره ، ساختار مالکیت ، اندازه بانک و توسعه اقتصادی کشور را کنترل می کنیم (Q. K. Nguyen ، 2020 ؛ Pathan ، 2009). معادله (5. 2) برای آزمایش تأثیر اثربخشی کمیته حسابرسی بر کارآیی بانک ساخته شده است. از آنجا که نقش نظارت هیئت مدیره از طریق کمیته حسابرسی انجام می شود (نگوین ، 2021a ، 2021b ؛ Sun & Liu ، 2014) ، بنابراین ، ما ساختار هیئت مدیره را در این مدل کنترل نمی کنیم. علاوه بر این ، ریسک پذیری ممکن است به طور مستقیم بر کارآیی بانک تأثیر نگذارد. هیئت مدیره یا کمیته حسابرسی این نقش را در ریسک نظارت دارد اما به این معنی نیست که آنها اطمینان حاصل می کنند که چنین نقشی باعث می شود بانک کارآمدتر عمل کند (Aljughaiman & Salama ، 2019 ؛ Sun & Liu ، 2014 ، Dang & Nguyen 2022) ، بنابراین ، بنابراین ، بنابراین ،متغیر ریسک پذیری (1/ Z) را در این مدل حذف کنید. با این حال ، اهرم شرکت در ادبیات بزرگ ارتباط با راندمان شرکت دارد (Guo et al. ، 2021 ؛ Margaritis & Psillaki ، 2007). بنابراین ، ما LEV را در معادله (5. 2) قرار می دهیم. در معادله (5. 3) ، ما رابطه بین ریسک پذیری در کارآیی کمیته حسابرسی را آزمایش می کنیم. بر اساس نظریه "دامنه بهره برداری" ، ساختار حاکمیت شرکت به پیچیدگی عملکرد شرکت بستگی دارد (بون و همکاران ، 2007 ؛ لینک و همکاران ، 2008 ؛ نگوین ، 2022). علاوه بر این ، ساختار کمیته حسابرسی بر اساس الزامات هیئت مدیره ساخته شده است. بنابراین ، ما شامل ساختار تخته (Bosize و Boindi) و اندازه بانک (پایه) در معادله (5. 3) هستیم.

در این مطالعه ، از روش تخمین 3SLS استفاده می شود زیرا وابستگی مشترک بین ریسک پذیری ، کارآیی و حاکمیت شرکت به این معنی است که روشهای سنتی مانند حداقل مربعات معمولی ، اثر ثابت ، برآورد اثر تصادفی ناکارآمد است. علاوه بر این ، 3SLS یک تکنیک تخمین اطلاعات کامل است که تمام پارامترها را همزمان تخمین می زند و به همین دلیل به حداقل مربعات دو مرحله ای (2SL) ترجیح داده می شود. این بدان معنی است که 3SLS همبستگی های متقاطع (معادله 5. 1-5. 3) را در بر می گیرد ، بنابراین باعث می شود پارامتر تخمین های بدون علامت کارآمدتر از 2SL) باشد. یکی دیگر از مزایای روش تخمین 3SLS این است که مشکلات مرتبط با همبستگی سریال را در شرایط خطا از بین می برد. دلیل این است که روش 3SLS را می توان به عنوان پسوند روش حداقل مربعات عمومی (GLS) به یک سیستم معادله همزمان تعبیر کرد. این مطالعه همچنین آزمایش Hausman را برای آزمایش اینکه آیا 3SLS بهتر از 2SL برای داده های پانل ما است ، اعمال می شود. ابزارهای منتخب باید با ریسک پذیری (1/ Z) در ارتباط باشند اما با اختلال در مدل ساختاری برای کارآیی شرکت ارتباط صفر یا کم دارند (معادله (5. 2)). ما از Chen و Ma (2011 استفاده می کنیم و از ویژگی های شرکت به عنوان متغیرهای ابزار از جمله اهرم شرکت ، اندازه شرکت و ساختار مالکیت هنگام مطالعه به طور کلی ریسک استفاده می کنیم.

4- نتایج تجربی

4. 1ماتریس آماری توصیفی و همبستگی

آمار توصیفی برای متغیرهای کلیدی در جدول 1 گزارش شده است. میانگین و انحراف استاندارد ریسک بانکی (1/ Z) به ترتیب 10. 231 و 8. 413 است. مقدار 1/ Z از 0. 234 تا 23. 670 است که نشان می دهد ریسک پذیری بانکها در کشورهای آسه آن بسیار متفاوت است. میانگین راندمان هزینه و راندمان سود به ترتیب 0. 768 و 0. 721 است. آنها تقریباً شبیه به نمونه های دیگر در مطالعات قبلی مانند کشورهای آسیای شرقی (چان و همکاران ، 2014) و چین هستند (دونگ و همکاران ، 2017).