ترازنامه: توضیح ، مؤلفه ها و مثال ها

جیسون فرناندو یک سرمایه گذار و نویسنده حرفه ای است که از مقابله و برقراری ارتباط با مشکلات پیچیده تجارت و مالی لذت می برد.

Peggy James CPA با بیش از 9 سال تجربه در حسابداری و امور مالی ، از جمله محیط های شرکت ، غیرانتفاعی و مالی شخصی است. او اخیراً در دانشگاه دوک مشغول به کار بود و صاحب پگی جیمز ، CPA ، PLLC ، خدمت به مشاغل کوچک ، افراد غیرانتفاعی ، سولفرونرها ، آزادکار و افراد است.

Investopedia / Katie Kerpel

ترازنامه چیست؟

اصطلاح ترازنامه به صورت مالی اشاره دارد که دارایی ، بدهی ها و سهامداران یک شرکت را در یک نقطه خاص از زمان گزارش می دهد. ترازنامه ها پایه و اساس محاسبات بازده سرمایه گذاران و ارزیابی ساختار سرمایه یک شرکت را فراهم می کند.

به طور خلاصه ، ترازنامه یک صورت مالی است که تصویری از آنچه یک شرکت متعلق به آن است ، و همچنین مبلغ سرمایه گذاری شده توسط سهامداران را ارائه می دهد. ترازنامه ها را می توان با سایر صورتهای مالی مهم برای انجام تجزیه و تحلیل اساسی یا محاسبه نسبت های مالی استفاده کرد.

غذای اصلی

• ترازنامه صورت مالی است که دارایی ، بدهی ها و سهامداران یک شرکت را گزارش می کند.
• ترازنامه یکی از سه صورت مالی اصلی است که برای ارزیابی یک تجارت استفاده می شود.
• این عکس فوری از امور مالی یک شرکت (آنچه در اختیار دارد و مدیون آن است) از تاریخ انتشار فراهم می کند.
• ترازنامه به معادله ای می پردازد که دارایی ها را با مجموع بدهی ها و سهامداران سهام برابر می کند.
• تحلیلگران اساسی برای محاسبه نسبت های مالی از ترازنامه استفاده می کنند.

مقدمه ای بر ترازنامه

ترازنامه ها چگونه کار می کنند

ترازنامه مروری بر وضعیت مالی یک شرکت در یک لحظه از زمان ارائه می دهد. این نمی تواند حس روندهایی را که در یک دوره طولانی تر به تنهایی بازی می کند ، ایجاد کند. به همین دلیل ، ترازنامه باید با دوره های قبلی مقایسه شود.

سرمایه گذاران می توانند با استفاده از تعدادی از نسبت هایی که می توانند از یک ترازنامه ، از جمله نسبت بدهی به سهام و نسبت اسید تست ، به همراه بسیاری دیگر حاصل شوند ، به رفاه مالی یک شرکت حس کنند. صورت درآمد و بیانیه جریان نقدی همچنین زمینه ارزشمندی را برای ارزیابی امور مالی شرکت فراهم می کند ، مانند هرگونه یادداشت یا افزودنی در گزارش درآمد که ممکن است به ترازنامه مراجعه کند.

ترازنامه به معادله حسابداری زیر ، دارایی های یک طرف و بدهی ها به علاوه سهامدار سهامدار از طرف دیگر ، تعادل می یابد:

این فرمول بصری است. دلیل این امر این است که یک شرکت مجبور است با وام گرفتن پول (گرفتن بدهی) یا گرفتن آن از سرمایه گذاران (صدور سهام سهامدار) ، تمام چیزهایی را که در اختیار دارد (دارایی) بپردازد.

اگر یک شرکت وام 5 ساله و 4000 دلاری از یک بانک دریافت کند ، دارایی های آن (به طور خاص حساب نقدی) 4000 دلار افزایش می یابد. بدهی های آن (به طور خاص ، حساب بدهی بلند مدت) نیز 4000 دلار افزایش می یابد و دو طرف معادله را متعادل می کند. اگر این شرکت 8000 دلار از سرمایه گذاران بگذارد ، دارایی های آن نیز مانند سهام سهامدار خود افزایش می یابد. تمام درآمدهایی که شرکت بیش از هزینه های خود ایجاد می کند ، به حساب سهامداران سهامدار می رود. این درآمدها در سمت دارایی ها متعادل می شوند و به عنوان پول نقد ، سرمایه گذاری ، موجودی یا سایر دارایی ها ظاهر می شوند.

ترازنامه ها همچنین باید با سایر مشاغل در همان صنعت مقایسه شوند زیرا صنایع مختلف رویکردهای منحصر به فردی برای تأمین مالی دارند.

ملاحظات خاص

همانطور که در بالا ذکر شد ، می توانید اطلاعات مربوط به دارایی ها ، بدهی ها و سهامدار سهامدار را در ترازنامه یک شرکت پیدا کنید. دارایی ها همیشه باید با بدهی ها و سهامدار سهامدار برابر شوند. این بدان معنی است که ترازنامه همیشه باید تعادل داشته باشد ، از این رو نام. اگر تعادل برقرار نکنند ، ممکن است برخی از مشکلات ، از جمله داده های نادرست یا نادرست ، خطاهای موجودی یا نرخ ارز یا محاسبات اشتباه وجود داشته باشد.

هر گروه از چندین حساب کوچکتر تشکیل شده است که مشخصات مالی یک شرکت را تجزیه می کند. این حساب ها از نظر صنعت بسیار متفاوت است و همین شرایط بسته به ماهیت تجارت می تواند پیامدهای مختلفی داشته باشد. اما چند مؤلفه مشترک وجود دارد که احتمالاً سرمایه گذاران با آن روبرو می شوند.

Theresa Chiechi Investopedia ، 2019.

اجزای ترازنامه

دارایی های

حساب های موجود در این بخش به ترتیب نقدینگی آنها از بالا به پایین ذکر شده است. این سهولت است که می توان آنها را به پول نقد تبدیل کرد. آنها به دارایی های فعلی تقسیم می شوند که می توانند در یک سال یا کمتر به پول نقد تبدیل شوند. و دارایی های غیر جریان یا بلند مدت ، که نمی توانند.

در اینجا ترتیب کلی حسابها در دارایی های فعلی است:

• نقدینگی ترین دارایی ها هستند و می توانند شامل صورتحساب خزانه داری و گواهی های کوتاه مدت سپرده و همچنین ارز سخت باشند. اوراق بهادار سهام و بدهی است که برای آنها یک بازار مایع وجود دارد.(AR) به پولی که مشتریان به شرکت مدیون هستند مراجعه کنید. این ممکن است شامل کمک هزینه برای حساب های مشکوک باشد زیرا برخی از مشتریان ممکن است آنچه را که مدیون هستند بپردازند.
• موجودی به کالاهای موجود برای فروش ، با ارزش پایین تر از هزینه یا قیمت بازار اشاره دارد.
• هزینه های پیش پرداخت نشان دهنده ارزشی است که قبلاً برای آن پرداخت شده است ، مانند بیمه ، قراردادهای تبلیغاتی یا اجاره.

دارایی های بلند مدت موارد زیر را شامل می شود:

• سرمایه گذاری های بلند مدت اوراق بهادار هستند که در سال آینده منحل نمی شوند یا نمی توانند. شامل زمین ، ماشین آلات ، تجهیزات ، ساختمانها و سایر دارایی های با دوام و عموماً با سرمایه. دارایی های غیر فیزیکی (اما هنوز هم ارزشمند) مانند مالکیت معنوی و حسن نیت را درج کنید. این دارایی ها به طور کلی فقط در صورت دستیابی به آن در ترازنامه ذکر شده اند تا اینکه در خانه توسعه یافته باشند. بنابراین ، ارزش آنها ممکن است به طور وحشیانه کم اهمیت باشد (به عنوان مثال یک آرم شناخته شده در سطح جهان) یا به همان اندازه که به طرز وحشیانه ای بیش از حد بیش از حد است.

بدهی

مسئولیت هر پولی است که یک شرکت به طرفین خارج از آن مدیون است ، از قبض هایی که باید به تأمین کنندگان به اوراق قرضه صادر شده به طلبکاران برای اجاره ، آب و برق و حقوق بپردازد. بدهی های جاری طی یک سال انجام می شود و به ترتیب موعد مقرر ذکر شده است. از طرف دیگر ، بدهی های طولانی مدت پس از یک سال در هر مقطع قرار دارد.

• بخش فعلی بدهی بلند مدت بخشی از بدهی بلند مدت است که طی 12 ماه آینده قرار دارد. به عنوان مثال ، اگر یک شرکت 10 سال باقی مانده وام برای پرداخت انبار خود داشته باشد ، 1 سال یک مسئولیت فعلی و 9 سال یک مسئولیت بلند مدت است.
• بهره قابل پرداخت بهره مندی است که بدهی است ، که اغلب به عنوان بخشی از تعهدات گذشته مانند حواله دیرهنگام در مورد مالیات بر دارایی انجام می شود.
• دستمزدهای قابل پرداخت حقوق ، دستمزد و مزایا برای کارمندان است ، اغلب برای جدیدترین دوره پرداخت.
• پیش پرداخت مشتری پول دریافت شده توسط مشتری قبل از ارائه خدمات یا ارائه محصول است. این شرکت وظیفه دارد (الف) ارائه آن خوب یا خدمات یا (ب) پول مشتری را برگرداند.
• سود سهام قابل پرداخت سود سهام است که مجاز به پرداخت بوده اما هنوز صادر نشده است.
• حق بیمه به دست آمده و بدون درآمد مشابه پیش پرداخت است زیرا یک شرکت پول مقدماتی را دریافت کرده است ، هنوز در بخشی از توافق نامه خود اعدام نکرده است و در صورت عدم اجرای آنها باید پول نقد بدون درآمد را بازگرداند.
• حساب های قابل پرداخت اغلب متداول ترین مسئولیت فعلی است. حساب های قابل پرداخت تعهدات بدهی در فاکتورهای پردازش شده به عنوان بخشی از بهره برداری از مشاغل که اغلب طی 30 روز از زمان دریافت انجام می شود.

• شامل هرگونه علاقه و اصلی در مورد اوراق قرضه صادر شده است
• مسئولیت صندوق بازنشستگی به پولی اشاره دارد که یک شرکت ملزم به پرداخت حساب بازنشستگی کارمندان خود است ، مبلغ مالیات است که به آن تعلق می گیرد اما برای یک سال دیگر پرداخت نمی شود. علاوه بر زمان بندی ، این رقم اختلافات بین الزامات گزارشگری مالی و نحوه ارزیابی مالیات ، مانند محاسبات استهلاک را آشتی می دهد.

برخی از بدهی ها از ترازنامه در نظر گرفته می شوند ، به این معنی که در ترازنامه ظاهر نمی شوند.

سهامدار سهامدار

سهامدار سهامدار پولی است که به صاحبان یک تجارت یا سهامداران آن نسبت داده می شود. همچنین به عنوان دارایی خالص شناخته می شود زیرا معادل کل دارایی های یک شرکت منهای بدهی های آن یا بدهی است که به افراد غیر سهام بدهکار است.

درآمدهای حفظ شده درآمد خالصی است که یک شرکت یا در تجارت دوباره سرمایه گذاری می کند یا برای پرداخت بدهی استفاده می کند. مبلغ باقیمانده در قالب سود سهام به سهامداران توزیع می شود.

سهام خزانه داری سهام است که یک شرکت خریداری کرده است. می توان آن را در تاریخ بعدی برای جمع آوری پول نقد یا محفوظ برای دفع تصرف خصمانه فروخت.

برخی از شرکت ها سهام ارجح را صادر می کنند ، که به طور جداگانه از سهام مشترک در این بخش ذکر شده است. به سهام ترجیحی ارزش PAR خودسرانه (مانند سهام مشترک ، در بعضی موارد) اختصاص داده می شود که هیچ تاثیری در ارزش بازار سهام ندارد. سهام مشترک و حساب های سهام ترجیحی با ضرب مقدار PAR توسط تعداد سهام صادر شده محاسبه می شود.

مازاد سرمایه پرداخت شده اضافی یا سرمایه نشان دهنده مبلغی است که سهامداران بیش از حساب های سهام مشترک یا ترجیحی سرمایه گذاری کرده اند ، که به جای قیمت بازار بر اساس ارزش PAR است. سهامدار سهامدار مستقیماً با سرمایه بازار یک شرکت مرتبط نیست. دومی براساس قیمت فعلی سهام است ، در حالی که سرمایه پرداخت شده مبلغ سهام عدالت است که با هر قیمتی خریداری شده است.

مقدار PAR اغلب فقط مبلغ بسیار کمی مانند 0. 01 دلار است.

اهمیت ترازنامه

صرف نظر از اندازه یک شرکت یا صنعتی که در آن فعالیت می کند ، مزایای بسیاری از ترازنامه وجود دارد ،

ترازنامه ها خطر را تعیین می کنند. این صورت مالی همه چیزهایی را که یک شرکت در اختیار دارد و تمام بدهی های خود را ذکر می کند. یک شرکت قادر خواهد بود به سرعت ارزیابی کند که آیا پول زیادی را وام گرفته است ، خواه دارایی های موجود در آن به اندازه کافی مایع نباشد ، یا اینکه آیا پول کافی برای پاسخگویی به خواسته های فعلی دارد.

از ترازنامه ها نیز برای تأمین سرمایه استفاده می شود. یک شرکت معمولاً برای تأمین وام تجاری باید ترازنامه را به وام دهنده ارائه دهد. همچنین یک شرکت معمولاً هنگام تلاش برای تأمین بودجه سهام خصوصی ، باید ترازنامه را برای سرمایه گذاران خصوصی فراهم کند. در هر دو مورد ، طرف خارجی می خواهد سلامت مالی یک شرکت ، اعتبار اعتبار تجارت را ارزیابی کند و اینکه آیا این شرکت قادر به بازپرداخت بدهی های کوتاه مدت خود خواهد بود.

مدیران می توانند از نسبت های مالی استفاده کنند تا نقدینگی ، سودآوری ، پرداخت بدهی و CADENCE (گردش مالی) یک شرکت را با استفاده از نسبت های مالی اندازه گیری کنند و برخی از نسبت های مالی به شماره هایی که از ترازنامه گرفته می شود ، نیاز دارند. هنگامی که به مرور زمان یا نسبتاً در برابر شرکت های رقیب مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت ، مدیران می توانند راه های بهبود سلامت مالی یک شرکت را بهتر درک کنند.

آخر ، ترازنامه ها می توانند استعداد را فریب داده و حفظ کنند. کارمندان معمولاً ترجیح می دهند دانستن شغل خود ایمن باشند و شرکتی که در آن کار می کنند از سلامت خوبی برخوردار است. برای شرکت های دولتی که باید ترازنامه خود را فاش کنند ، این نیاز به کارمندان این فرصت را می دهد تا چقدر پول را در اختیار شرکت قرار دهند ، آیا این شرکت هنگام مدیریت بدهی تصمیمات هوشمندانه ای می گیرد و اینکه آیا آنها احساس می کنند سلامت مالی شرکت مطابقت داردآنچه از کارفرمای خود انتظار دارند.

محدودیت های ترازنامه

اگرچه ترازنامه اطلاعاتی ارزشمند برای سرمایه گذاران و تحلیلگران است ، اما اشکالاتی وجود دارد. از آنجا که این استاتیک است ، بسیاری از نسبت های مالی بر روی داده های موجود در ترازنامه و بیانیه درآمد پویاتر و بیانیه جریان نقدی برای ترسیم تصویری کامل تر از آنچه در تجارت یک شرکت اتفاق می افتد ، می شود. به همین دلیل ، یک تعادل به تنهایی ممکن است تصویر کامل از سلامت مالی یک شرکت را نقاشی نکند.

ترازنامه به دلیل محدوده زمان بندی آن محدود است. صورت مالی فقط وضعیت مالی یک شرکت را در یک روز خاص ثبت می کند. نگاه کردن به یک ترازنامه واحد به خودی خود ممکن است استخراج این شرکت را به خوبی انجام دهد. به عنوان مثال ، تصور کنید که یک شرکت در پایان ماه 1،000،000 دلار پول نقد را در دست دارد. بدون زمینه ، یک نکته مقایسه ای ، آگاهی از مانده نقدی قبلی خود و درک مطالبات عملیاتی صنعت ، با دانستن اینکه چقدر یک شرکت پول در دست دارد ، ارزش محدودی دارد.

سیستم های مختلف حسابداری و روش های مقابله با استهلاک و موجودی ها همچنین ارقام ارسال شده را به یک ترازنامه تغییر می دهد. به همین دلیل ، مدیران توانایی بازی کردن شماره ها را دارند تا مطلوب تر به نظر برسند. به پاورقی های ترازنامه توجه کنید تا مشخص شود کدام سیستم در حسابداری آنها استفاده می شود و به دنبال پرچم های قرمز است.

آخر اینکه ، ترازنامه مشمول چندین زمینه قضاوت حرفه ای است که ممکن است از نظر مادی گزارش را تحت تأثیر قرار دهد. به عنوان مثال ، حساب های دریافتنی باید به طور مداوم برای اختلال ارزیابی شوند و تنظیم شوند تا حساب های غیر قابل جمع آوری بالقوه را منعکس کنند. بدون دانستن اینکه احتمالاً یک شرکت قابل دریافت یک شرکت در واقع دریافت می کند ، یک شرکت باید تخمین کند و بهترین حدس خود را به عنوان بخشی از ترازنامه منعکس کند.

نمونه ای از ترازنامه

تصویر زیر نمونه ای از ترازنامه مقایسه ای Apple ، Inc است. این ترازنامه وضعیت مالی شرکت را از سپتامبر 2020 با وضعیت مالی شرکت از سال قبل مقایسه می کند.

در این مثال ، کل دارایی های اپل 323. 8 میلیارد دلار در بالای گزارش تفکیک شده است. این بخش دارایی به دارایی های فعلی و دارایی های غیر جاری تقسیم می شود و هر یک از این دسته ها به حساب های خاص تر تقسیم می شوند. یک بررسی مختصر از دارایی های اپل نشان می دهد که پول نقد آنها در دست کاهش یافته است ، اما دارایی های غیر جاری آنها افزایش یافته است.

این ترازنامه همچنین از بدهی ها و عدالت اپل خبر می دهد که هر کدام بخش خاص خود را در نیمه پایین گزارش دارند. بخش بدهی ها به طور مشابه به عنوان بخش دارایی ها شکسته می شود ، با بدهی های جاری و بدهی های غیر جاری ، مانده های گزارش را براساس حساب. بخش سهام کل سهامدار ارزش سهام مشترک ، درآمد را حفظ کرده و درآمد جامع دیگری را نیز جمع می کند. کل بدهی های اپل افزایش یافته ، کل حقوق صاحبان سهام کاهش یافته و ترکیبی از این دو آشتی با کل دارایی های شرکت.

چرا ترازنامه مهم است؟

ترازنامه ابزاری اساسی است که توسط مدیران ، سرمایه گذاران ، تحلیلگران و تنظیم کننده ها برای درک سلامت مالی فعلی یک تجارت استفاده می شود. این ماده به طور کلی در کنار دو نوع دیگر صورتهای مالی استفاده می شود: صورت درآمد و صورتحساب جریان نقدی.

ترازنامه ها به کاربر اجازه می دهد تا از دارایی ها و بدهی های شرکت نمای خوبی در مورد دارایی ها دریافت کند. ترازنامه می تواند به کاربران کمک کند تا در پاسخ به سؤالاتی از قبیل اینکه آیا شرکت دارای ارزش خالص مثبت است ، چه دارایی کافی و دارایی های کوتاه مدت برای پوشش تعهدات خود داشته باشد ، و اینکه آیا این شرکت نسبت به همسالان خود بسیار بدهکار است یا خیر.

چه چیزی در ترازنامه گنجانده شده است؟

ترازنامه شامل اطلاعات مربوط به دارایی ها و بدهی های یک شرکت است. بسته به شرکت ، این ممکن است شامل دارایی های کوتاه مدت ، مانند پول نقد و حساب های دریافتنی یا دارایی های بلند مدت مانند ملک ، کارخانه و تجهیزات (PP& E) باشد. به همین ترتیب ، بدهی های آن ممکن است شامل تعهدات کوتاه مدت مانند حساب های قابل پرداخت و دستمزد قابل پرداخت یا بدهی های بلند مدت مانند وام های بانکی و سایر تعهدات بدهی باشد.

چه کسی ترازنامه را آماده می کند؟

بسته به شرکت ، احزاب مختلف ممکن است مسئول تهیه ترازنامه باشند. برای مشاغل کوچک خصوصی ، ترازنامه ممکن است توسط مالک یا توسط یک حسابدار شرکت تهیه شود. برای بنگاه های خصوصی با اندازه متوسط ، آنها ممکن است در داخل کشور آماده شوند و سپس توسط یک حسابدار خارجی مورد بررسی قرار گیرند.

از طرف دیگر ، شرکت های دولتی موظفند ممیزی های خارجی را توسط حسابداران دولتی بدست آورند و همچنین باید اطمینان حاصل کنند که کتابهای آنها به استاندارد بسیار بالاتری نگهداری می شوند. ترازنامه ها و سایر صورتهای مالی این شرکت ها باید مطابق با اصول حسابداری به طور کلی پذیرفته شده (GAAP) تهیه شود و باید به طور مرتب به کمیسیون اوراق بهادار و بورس (SEC) ارسال شود.

استفاده از ترازنامه چیست؟

ترازنامه وضعیت مالی یک شرکت را در یک نقطه خاص از زمان توضیح می دهد. بر خلاف صورت درآمدی که اطلاعات مالی را در طی یک دوره زمانی گزارش می دهد ، از ترازنامه برای تعیین سلامت یک شرکت در یک روز خاص استفاده می شود.

صورتحساب بانکی اغلب توسط احزاب خارج از یک شرکت برای سنجش سلامت شرکت استفاده می شود. بانکها ، وام دهندگان و سایر موسسات ممکن است نسبت های مالی را از مانده مانده ترازنامه محاسبه کنند تا میزان ریسک یک شرکت ، چقدر دارایی های خود را مایع کند و احتمالاً شرکت حلال باقی بماند.

یک شرکت می تواند از ترازنامه خود برای تصمیم گیری های داخلی استفاده کند ، اگرچه اطلاعات ارائه شده معمولاً به اندازه بیانیه درآمد مفید نیست. یک شرکت ممکن است برای اندازه گیری ریسک به ترازنامه خود نگاه کند ، اطمینان حاصل کند که پول کافی در دست دارد و ارزیابی می کند که چگونه می خواهد سرمایه بیشتری را جمع کند (از طریق بدهی یا حقوق صاحبان سهام).

فرمول ترازنامه چیست؟

ترازنامه با متعادل کردن دارایی های یک شرکت با بدهی و عدالت آن محاسبه می شود. فرمول این است: کل دارایی = کل بدهی ها + کل سهام.

دارایی های کل به عنوان مجموع دارایی های کوتاه مدت ، بلند مدت و سایر دارایی ها محاسبه می شود. کل بدهی ها به عنوان مجموع کلیه بدهی های کوتاه مدت ، بلند مدت و سایر بدهی ها محاسبه می شود. کل سهام به عنوان مبلغ درآمد خالص ، درآمد حفظ شده ، کمک های مالک و سهم سهام صادر شده محاسبه می شود.