ارز فیات: در اینجا موقعیت آن در اقتصاد مدرن چیست

تصور کنید که وارد فروشگاه اپل شوید تا تلفن هوشمند جدید خود را با یک تکه طلا در جیب خود انتخاب کنید تا از خرید خود استفاده کنید. نه فقط این ، مواد غذایی هفتگی ، عضویت در سالن های بدنسازی و حتی ناهار خوری در یک رستوران ، همه شما را ملزم به حمل طلا به نوعی برای پرداخت هزینه معامله می کند. این جهانی بدون پول فیات خواهد بود.

پول فیات چیست؟

کلمه فیات دارای منشأ لاتین است ، به این معنی که "باید" یا "بگذارید انجام شود". به عبارت دیگر ، ارز ارزش دارد زیرا دولت این ارزش را حفظ می کند. پول به خودی خود هیچ ارزشی ندارد. ارزهای فیات توسط دولت سرزمین و ایمان عمومی به ارز حمایت می شوند. ارز فیات را نمی توان بازخرید کرد ، زیرا هیچ کالایی اساسی در حمایت از آن وجود ندارد.

با این حال ، همیشه چنین نبود. هزاران سال ، تمدن های بشری از سکه های ساخته شده از فلزات گرانبها مانند طلا و نقره استفاده می کردند. از نظر تئوری ، تمام سکه های یک فرقه خاص یکسان بودند ، و به همین ترتیب ارزش یکسان را داشتند.

برخی از کشورها همچنین سیستمی به نام استاندارد طلا (یا نقره) را دنبال کرده اند. در این حالت ، ارزش پول یک کشور به طور مستقیم با یک کالای فیزیکی مانند طلا مرتبط است و کشور موافقت می کند که پول کاغذ را به مقدار ثابت آن کالا در صورت تقاضا تبدیل کند. این کشور همچنین قیمت ثابت را برای کالا تعیین کرده و کالا را با آن قیمت خریداری و به فروش می رساند.

ایالات متحده از سال 1879 تا سال 1933 از استاندارد طلا استفاده کرد (به جز یک دوره در طول جنگ جهانی دوم) ، هنگامی که شکست های بانکی در هنگام رکود بزرگ باعث شد تا مردم به طلا بپردازند و سیستم را ناپایدار و استاندارد طلا کاهش داد.

دلار ایالات متحده در سال 1944 به ارز رسمی ذخیره جهان تبدیل شد. این نتیجه تصمیمی بود که توسط یک هیئت از 44 کشور به نام توافق نامه برتون وودز گرفته شد. حتی در آن زمان ، دلار با نرخ ثابت به طلا قابل تبدیل بود.

در سال 1971 بود که دلارهای خارجی از مقدار طلا در ذخایر ایالات متحده فراتر رفت تا این کشور سرانجام در ازای ارز ایالات متحده ، اقدام به صدور طلا به دولت های خارجی را متوقف کند.

پول فیات چگونه کار می کند؟

پول فیات توسط یک بانک مرکزی یک کشور صادر می شود. بر خلاف ارز کالا ، ارزش ارز با ماده ای که از آن ساخته شده است یا کالایی که در ذخیره نگه داشته می شود ، تعیین نمی شود ، بلکه توسط "حسن نیت" دولت صدور دولت است.

دلخوشی از کالایی ، پول فیات را در معرض خطر تورم قرار می دهد. به عنوان مثال ، با یک استاندارد طلا ، میزان پولی که می توان صادر کرد ، با مقدار طلا که در ذخیره نگهداری می شود محدود است. این باعث ایجاد ثبات می شود. با این حال ، پول فیات مبتنی بر یک منبع ثابت نیست ، بنابراین بانک های مرکزی می توانند در صورت تمایل پول بیشتری چاپ کنند. این می تواند خطر تورم یا حتی بیش از حد تورم را افزایش دهد ، جایی که ارزش ارز می تواند با مقدار زیادی کاهش یابد و بی ثباتی شدید ایجاد کند.

مزایای پول فیات

بر خلاف پولی که از فلزات گرانبها تهیه می شود ، ارز فیات به راحتی قابل بانک و تنظیم می شود. همچنین تجارت ، حمل و نقل با سایر ارزهای فیات آسان تر است.

ارزهای فیات همچنین می توانند به بانکهای مرکزی کنترل بیشتری بر عرضه پولی بدهند ، که به نوبه خود می تواند به آنها در مدیریت شرایط اقتصادی مانند عرضه اعتبار ، نقدینگی و نرخ بهره کمک کند. به همین دلیل این بانکهای مرکزی هستند که تصمیم می گیرند چه مقدار پول باید چاپ شوند و از این برای کنترل نرخ تورم استفاده کنند.

با گذشت سالها ، سیستم پول فیات نشان داده است که وقتی سیاست های اقتصادی یک کشور سالم است ، پول فیات می تواند کاملاً پایدار باشد و می تواند یک کوسن ایمن در برابر شوک های اقتصادی فراهم کند.

با این حال ، از آنجا که ارز به طور مرکزی کنترل می شود ، منتقدین استدلال می کنند که کنترل سیستم اقتصادی و قدرت تصمیم گیری های مالی که بر همه تأثیر می گذارد ، در دست معدودی است. و ، در حالی که چاپ پول می تواند به کنترل نرخ تورم کمک کند ، چاپ بیش از حد پول می تواند منجر به افزایش بیش از حد و ایجاد حباب اقتصادی شود. این خطر تورم به دلیل اقدام یک بانک مرکزی یکی از انتقادات بزرگ پول فیات است.

بنابراین ، منتقدان پول فیات برای جایگزینی استدلال کرده اند که از فناوری blockchain استفاده می کند تا امکان عدم تمرکز معاملات مالی را فراهم کند و دسترسی بیشتری ایجاد کند.

پول فیات در مقابل cryptocurrency

بر خلاف پول فیات ، یک رمزنگاری به شکل فیزیکی وجود ندارد. این فقط در یک شبکه رایانه ای وجود دارد که متعلق به دولت یا بانک مرکزی نیست. با این حال ، همیشه یک فرد یا سازمانی در پشت خلقت و (اغلب) مدیریت مداوم هر رمزنگاری وجود دارد.

سابقه کلیه معاملات که در یک رمزنگاری انجام می شود در یک دفترچه دیجیتالی به نام blockchain قرار می گیرد. بر خلاف پول فیات ، جایی که پول یا از نظر جسمی دست را تغییر می دهد یا به صورت دیجیتالی رد و بدل می شود و توسط یک موسسه مالی تأیید می شود ، تجارت با استفاده از cryptocurrency فقط در صورت ثبت در blockchain کامل است. این شامل تولید یک هش منحصر به فرد برای اعتبارسنجی معامله است که با حل رمزگذاری های فوق العاده پیچیده حاصل می شود.

از آنجا که هیچ مرجع اصلی برای انجام کار سخت در تأیید معاملات وجود ندارد ، ارزهای رمزنگاری شده به علاقه مندان به فناوری و معدنچیان رمزنگاری برای انجام این کار اعتماد کرده اند ، و آنها را با مقدار مشخصی از cryptocurrency در هر معامله تأیید می کنند. این امر منجر به ایجاد مین های رمزنگاری در مقیاس بزرگ شده است که از صدها یا هزاران دستگاه محاسبات سطح بالا استفاده می کنند. نیاز به تجهیزات تخصصی و برای مقادیر زیادی انرژی ، به طور موثری معدن را در دست تعدادی قرار می دهد.

اگرچه ، با بیش از 1800 ارز رمزنگاری که تا به امروز وجود دارد ، هیچ کمبود معاملات لازم برای اعتبارسنجی وجود ندارد.

مزیت دیگر این است که از آنجا که ارزهای رمزنگاری نیازی به حساب بانکی ندارند ، که معمولاً به شناسایی ، آدرس و غیره نیاز دارد ، می تواند یک راه حل برای بی پناه جهان باشد - که حدود 1 میلیارد نفر است.

علاوه بر این ، از آنجا که ارزهای رمزنگاری شده فقط در قلمرو دیجیتال وجود دارند ، می توان آنها را به تعداد زیادی واحد تقسیم کرد. البته ، برای بسیاری ، بزرگترین مزیت cryptocurrency حریم خصوصی است - استفاده از blockchain و عدم وجود مقررات بین المللی به کسانی که می توانند در Crypto انجام دهند ناشناس باقی می مانند ، در حالی که هنوز هم اطمینان حاصل می کنند که این معامله انجام می شود. این امر باعث می شود رمزنگاری برای مجرمان ، پولشویی ها ، فرار کنندگان مالیاتی و مقامات فاسد - و همچنین برای مصارف قانونی بسیار مفید باشد.

چرا اقتصادهای مدرن از پول فیات حمایت می کنند؟

از زمان ورود آنها به صحنه بیش از یک دهه پیش ، ارزهای رمزنگاری شده شاهد نوسانات عمده قیمت بودند. بیت کوین ، که یک سوم از کلاه بازار سکه رمزنگاری را به خود اختصاص داده است ، شاهد تحولات بسیاری بوده و حتی اکنون در حال گذر از یک مهم است. در سال تا 10 مه ، ارزش بیت کوین از 28،893. 62 دلار تا 68،789. 63 دلار متغیر است. این نوسانات استفاده از یک سکه رمزنگاری به عنوان یک واسطه قابل اعتماد از مبادله یا سرمایه گذاری در بازارهای بزرگتر را که همچنان تحت سلطه پول فیات است ، بسیار دشوار می کند.

نوسانات قیمت ، گره خورده با کمبود ارزش ذاتی ، به این معنی است که خرید cryptocurrency می تواند بیشتر از یک ارز شبیه به سرمایه گذاری سهام باشد. این ممکن است با پیوند دادن ارزش یک رمزنگاری مستقیم به دارایی های ملموس و نامشهود برطرف شود ، اگرچه اخیراً دیده ایم که این امر نمی تواند از اجرای رمزنگاری و فرسایش متعاقب آن جلوگیری کند.

یکی دیگر از دلایلی که Fiat Money یک انتخاب ارجح برای اقتصادهای مدرن است این است که معاملات cryptocurrency کاربران را ملزم به دسترسی به فناوری دیجیتال می کند. از معدن رمزنگاری گرفته تا کیف پول و مبادلات رمزنگاری ، همه چیز در دنیای cryptocurrency دیجیتالی است. در حالی که پول فیز فیزیکی صادر شده توسط یک دولت حتی در مناطق از راه دور که اتصالات دیجیتالی کند یا غیر وجود دارد ، هدف خود را خدمت می کند ، یک معامله رمزنگاری نیاز به تکمیل اتصال اینترنت پایدار دارد.

همچنین در استفاده از cryptocurrency تعداد فزاینده ای با امنیت وجود داشته است. از آنجا که رمزنگاری در یک قلمرو فقط دیجیتال وجود دارد ، ارزهای رمزپایه در برابر نقض و هک آسیب پذیر هستند و اثبات این مسئله حتی می تواند دشوار باشد.

آیا بیت کوین ارز فیات است؟

بیت کوین یک ارز صادر شده مرکزی نیست بلکه ارزیابی آن فقط توسط ایمانی که مردم در آن قرار داده اند پشتیبانی می شود. بنابراین ، از بعضی جهات ، می توان آن را به یک ارز فیات در نظر گرفت ، اگرچه در سخت ترین تعاریف این اصطلاح نیست. مشکل این است که ایمان عمومی موم و از بین می رود ، چیزی که در قیمت های رمزنگاری نیز منعکس می شود.

با توجه به محبوبیت Cryptocurrency و مزایای فناوری blockchain ، تعدادی از دولت ها قصد دارند ارزهای دیجیتالی خود را معرفی کنند ، یا قبلاً داشته باشند. این ارزهای دیجیتال با حمایت مرکزی (CBDC) ، این ارزهای دیجیتالی است که توسط بانک مرکزی کشور صادر می شود اما با استفاده از فناوری blockchain عملکرد دارد. این ارز همان ارزش ارز ملی را به همراه دارد و می تواند برای انجام معاملات به صورت دیجیتالی استفاده شود. طبق صندوق بین المللی پول ، تقریباً 100 کشور به طور فعال CBDC ها را ارزیابی می کنند.

از آنجا که فناوری اساسی توسط بانک مرکزی کنترل می شود ، یک CBDC می تواند اطمینان حاصل کند که معاملات ناشناس باقی نمی مانند ، و استفاده از آن برای پولشویی دشوارتر است. این همچنین به بانک مرکزی اجازه می دهد تا از دارندگان دارایی محافظت کند ، که با معاملات رمزنگاری غیرمتمرکز اتفاق نمی افتد.

بسیاری از کشورها هنوز در حال بررسی چارچوب و تغییرات ساختاری مورد نیاز برای معرفی CBDC ها در سیستم های مالی خود و حفظ کنترل سیاست های پولی خود هستند. یک ارز دیجیتالی که از یک سیستم دفترچه عمومی پیروی می کند ، همچنین برای اطمینان از امنیت سایبری و محافظت از حریم شخصی فردی به اقدامات نیاز دارد.

با این وجود ، CBDC های گسترده می توانند بهترین های هر دو جهان را گرد هم آورند. ما باید چند سال صبر کنیم تا ببینیم این زندگی در زندگی واقعی چقدر خوب است.

این پروژه با هدف استفاده از الیوین ، یک ماده معدنی کربن ، به طور طبیعی میلیاردها دی اکسید کربن جوی و با قدرت اقیانوس ها را ضبط می کند.