استهلاک انباشته: هر آنچه شما باید بدانید

آلیشیا تووویلا یک حسابدار معتبر عمومی با 7+ سال تجربه در حسابداری مالی ، با تخصص در تهیه بودجه ، بسته شدن ماه و پایان سال ، آماده سازی و بررسی صورتهای مالی و تجزیه و تحلیل مالی است. او یک متخصص در امور مالی و مالیات شخصی است و کارشناسی ارشد خود را در حسابداری در دانشگاه فلوریدا مرکزی به دست آورد.

دیوید مهربانی یک حسابدار معتبر عمومی (CPA) و یک متخصص در زمینه حسابداری مالی ، برنامه ریزی و تهیه مالیاتی شرکت و فردی و برنامه ریزی سرمایه گذاری و بازنشستگی است. دیوید به هزاران مشتری کمک کرده است که سیستم های حسابداری و مالی خود را بهبود بخشند ، بودجه ایجاد کنند و مالیات خود را به حداقل برسانند.

آریل شجاعت یک ویراستار ، محقق و چکنده با تجربه است. او برای چندین نشریه پیشرو در امور مالی از جمله Motley Fool و گذرنامه به وال استریت ، کارهای ویرایش و بررسی واقعیت را انجام داده است.

Investopedia / Mira Norian

استهلاک انباشته چیست؟

استهلاک انباشته ، استهلاک تجمعی یک دارایی تا یک نقطه در زندگی خود است. استهلاک انباشته یک حساب دارایی Contra است ، به این معنی که مانده طبیعی آن اعتباری است که ارزش کلی دارایی را کاهش می دهد.

غذای اصلی

• استهلاک برای پیوند دادن هزینه استفاده از دارایی سرمایه بلند مدت با سود حاصل از استفاده از آن در طول زمان ثبت شده است.
• استهلاک انباشته مجموع استهلاک ثبت شده در دارایی به یک تاریخ خاص است.
• استهلاک انباشته شده در ترازنامه دقیقاً زیر خط دارایی سرمایه مربوطه ارائه شده است.
• استهلاک انباشته به عنوان یک دارایی کنترا که دارای مانده اعتبار طبیعی است ثبت می شود (با توجه به حسابهای دارایی با مانده بدهی طبیعی).
• ارزش حامل دارایی هزینه تاریخی آن منهای استهلاک انباشته است.

استهلاک انباشته

درک استهلاک انباشته

اصل تطبیق تحت اصول حسابداری به طور کلی پذیرفته شده (GAAP) نشان می دهد که هزینه ها باید با همان دوره حسابداری که درآمد مربوط به آن ایجاد می شود ، مطابقت داشته باشد. از طریق استهلاک ، یک تجارت بخشی از ارزش دارایی سرمایه را در هر سال از عمر مفید خود هزینه می کند. این بدان معنی است که هر سال یک دارایی سرمایه گذاری شده برای استفاده و درآمد حاصل می شود ، هزینه مرتبط با استفاده از دارایی ثبت می شود.

استهلاک انباشته کل مبلغی است که یک دارایی تا یک نقطه واحد کاهش یافته است. در هر دوره ، هزینه استهلاک ثبت شده در آن دوره به تعادل استهلاک انباشته شده آغاز می شود. ارزش حمل دارایی در ترازنامه تفاوت بین هزینه تاریخی آن و استهلاک انباشته است. در پایان عمر مفید دارایی ، ارزش حمل آن در ترازنامه با ارزش نجات آن مطابقت دارد.

هنگام ضبط استهلاک در دفترچه عمومی ، یک شرکت هزینه استهلاک را بدهد و اعتبارات استهلاک انباشته شده است. در دوره ای که ثبت شده است ، هزینه استهلاک به صورت درآمد جریان می یابد. استهلاک انباشته شده در ترازنامه زیر خط دارایی های سرمایه گذاری شده مرتبط ارائه شده است. تراز استهلاک انباشته با گذشت زمان افزایش می یابد و میزان هزینه استهلاک ثبت شده در دوره فعلی را اضافه می کند.

استهلاک انباشته بستگی به ارزش نجات دارد. ارزش نجات به عنوان مبلغی که یک شرکت ممکن است در ازای فروش دارایی در پایان عمر مفید خود انتظار داشته باشد ، تعیین می شود.

نحوه محاسبه استهلاک انباشته

چندین روش قابل قبول برای محاسبه استهلاک وجود دارد. این روشها تحت اصول حسابداری به طور کلی پذیرفته شده (GAAP) مجاز هستند. یک شرکت ممکن است روش استهلاک مورد نظر خود را انتخاب کند.

روش مستقیم خط

طبق روش مستقیم حسابداری ، یک شرکت ارزش نجات دارایی را از قیمت خرید کسر می کند تا یک پایگاه قابل استهلاک پیدا کند. سپس ، این پایگاه به طور مساوی در طول عمر مفید پیش بینی شده دارایی جمع می شود. فرمول روش مستقیم خط است:

استهلاک سالانه انباشته = (ارزش دارایی - ارزش نجات) / عمر مفید در سالها

تصور کنید شرکت ABC یک ساختمان را با قیمت 250،000 دلار خریداری می کند. پیش بینی می شود این ساختمان به مدت 20 سال با ارزش 10،000 دلار در پایان سال 20 مفید باشد. پایگاه قابل استرداد برای ساختمان 240،000 دلار (250،000 دلار - 10،000 دلار) است. این شرکت با گذشت بیش از 20 سال ، هر سال 20،000 دلار استهلاک انباشته شده را به رسمیت می شناسد.

روش کاهش تعادل

براساس روش کاهش ترازو ، استهلاک به عنوان درصدی از ارزش کتاب فعلی دارایی ثبت می شود. از آنجا که همین درصد در هر سال استفاده می شود در حالی که ارزش کتاب فعلی کاهش می یابد ، میزان استهلاک هر سال کاهش می یابد. حتی اگر استهلاک انباشته هنوز افزایش یابد ، میزان استهلاک انباشته هر سال کاهش می یابد.

استهلاک جمع شده سالانه = ارزش کتاب فعلی * نرخ استهلاک

به عنوان مثال ، تصور کنید شرکت ABC یک وسیله نقلیه شرکت را با قیمت 10،000 دلار خریداری می کند و در پایان عمر خود ارزش نجات ندارد. این شرکت تصمیم گرفت هر سال 20 ٪ از ارزش کتاب را کاهش دهد. در سال 1 ، شرکت ABC 2000 دلار (10،000 دلار * 20 ٪) از استهلاک و استهلاک انباشته را به رسمیت می شناسد. در سال 2 ، شرکت ABC 1600 دلار ((10،000 دلار - 2،000 دلار) * 20 ٪) را به رسمیت می شناسد.

روش تعادل مضاعف

تحت تعادل مضاعف (همچنین استهلاک شتاب) ، یک شرکت محاسبه می کند که استهلاک آن تحت روش مستقیم است. سپس ، شرکت نرخ استهلاک را دو برابر می کند ، این نرخ را در تمام سالها یکسان نگه می دارد که دارایی استهلاک می شود ، و تا رسیدن به ارزش نجات ، به تجمع استهلاک ادامه می دهد. این درصد به سادگی می تواند دو برابر 100 ٪ تقسیم بر تعداد سالهای عمر مفید باشد.

نرخ تعادل دو برابر کردن نرخ = (100 ٪ / عمر مفید در سالها) * 2

روش تعادل دو خطی = مقدار قابل استهلاک * نرخ تعادل دو برابر کردن نرخ تعادل

بیایید ساختمان ABC شرکت را که آنها با قیمت 250،000 دلار با ارزش نجات 10،000 دلار خریداری کرده اند ، تصور کنیم. طبق روش مستقیم ، این شرکت 5 ٪ (100 ٪ استهلاک / 20 سال) را تشخیص داد. بنابراین ، از 10 ٪ به عنوان پایگاه استهلاک برای روش تعادل دو خطی استفاده می کند. این شرکت در سال 1 24000 دلار (240،000 دلار قابل استرداد * 10 ٪) را به رسمیت می شناسد و 21،600 دلار ((240،000 دلار قابل استهلاک - 24،000 دلار) * 10 ٪) را به رسمیت می شناسد.

روش رقم های جمع سالها

براساس روش رقم های جمع سال ، یک شرکت در تلاش است تا در سالهای بعد ، استهلاک بیشتری را در اوایل زندگی دارایی ثبت کند. این کار با افزودن رقم های سالهای مفید انجام می شود ، سپس بر اساس آن تعداد سال کاهش می یابد.

استهلاک جمع آوری شده سالانه = پایه استهلاک * (تعداد معکوس سال / مجموع رقم های سال)

شرکت ABC یک قطعه تجهیزات را خریداری کرد که عمر مفیدی دارد. این دارایی دارای یک پایه قابل استهلاک 15000 دلار است. از آنجا که دارایی 5 سال مفید است ، مجموع رقم های سال 15 (5+4+3+2+1) است. نرخ استهلاک پس از آن مقدار شماره معکوس سال (سال 1 = 5 ، سال 2 = 4 ، سال 3 = 3 و غیره) است که در سال 1 تقسیم شده است. در سال 1 ، این شرکت 5000 دلار (15،000 دلار * (5/15) از استهلاک و 4000 دلار (15،000 دلار * (4/15)) در سال 2 به رسمیت می شناسد.

واحدهای روش تولید

طبق واحدهای روش تولید ، یک شرکت کل خروجی مفید یک دارایی را تخمین می زند. سپس ، این شرکت ارزیابی می کند که هر سال تعداد زیادی از این واحدها برای تشخیص استهلاک انباشته شده بر اساس استفاده ، مصرف می شود. فرمول واحدهای روش تولید:

استهلاک انباشته سالانه = (تعداد واحدهای مصرف شده / کل واحدهای مورد استفاده) * پایه قابل استهلاک

به عنوان مثال ، یک شرکت یک وسیله نقلیه شرکت را خریداری می کند و قصد دارد 80،000 مایل وسیله نقلیه را رانندگی کند. در سال اول ، این شرکت 8000 مایل وسیله نقلیه را سوار کرد. بنابراین ، 10 ٪ (8000 / 80،000) از پایه قابل استهلاک را به رسمیت می شناسد. در سال دوم ، اگر این شرکت 20،000 مایل حرکت کند ، 25 ٪ از پایه قابل استهلاک را به عنوان هزینه در سال دوم به رسمیت می شناسد ، با استهلاک انباشته شده اکنون برابر با 28000 دلار (8000 دلار در سال اول + 20،000 دلار در سال دوم).

استهلاک انباشته در مقابل استهلاک شتاب

اگرچه صدایی مشابه در نام ، استهلاک انباشته و استهلاک شتاب به مفاهیم حسابداری بسیار متفاوت اشاره دارد. استهلاک انباشته شده به استهلاک زندگی به تاریخ اشاره دارد که به رسمیت شناخته شده است که ارزش کتاب یک دارایی را کاهش می دهد. از طرف دیگر ، استهلاک شتاب به روشی از استهلاک اشاره دارد که در آن مقدار بیشتری از استهلاک در اوایل زندگی دارایی شناخته می شود.

از آنجا که استهلاک شتاب یک روش حسابداری برای شناخت استهلاک است ، نتیجه استهلاک شتاب ، رزرو استهلاک انباشته است. براساس این روش ، میزان استهلاک انباشته شده در سالهای اولیه زندگی دارایی سریعتر جمع می شود و بعداً کندتر جمع می شود. فلسفه استهلاک شتاب دارایی است که جدیدتر است (یعنی یک وسیله نقلیه جدید شرکت) اغلب بیشتر از دارایی های قدیمی تر استفاده می شود زیرا در شرایط بهتری و کارآمدتر هستند.

استهلاک انباشته یک حساب واقعی است (یک حساب کاربری عمومی که در بیانیه درآمد ذکر نشده است). این ترازو سال گذشته می چرخد ، در حالی که حساب های اسمی مانند هزینه استهلاک در پایان سال بسته می شوند.

استهلاک انباشته در مقابل هزینه استهلاک

هنگامی که یک دارایی استهلاک می شود ، دو حساب بلافاصله تحت تأثیر قرار می گیرند: استهلاک انباشته شده و هزینه استهلاک. ورود ژورنال برای ثبت استهلاک منجر به بدهی به هزینه استهلاک و اعتبار برای استهلاک انباشته می شود. مبلغ دلار برای هر خط برابر با دیگری است.

دو تفاوت اصلی بین استهلاک انباشته و هزینه استهلاک وجود دارد. اول ، هزینه استهلاک در صورت درآمد گزارش می شود ، در حالی که استهلاک انباشته شده در ترازنامه گزارش می شود.

دوم ، در یک یادداشت مرتبط ، بیانیه درآمد از سال به سال حمل نمی شود. فعالیت برای درآمد حفظ شده جارو می شود ، و یک شرکت هر سال بیانیه درآمد خود را "تنظیم" می کند. در همین حال ، ترازنامه آن کل زندگی به روز است که در پایان سال مشخص نیست. بنابراین ، هزینه استهلاک هر سال دوباره محاسبه می شود ، در حالی که استهلاک انباشته همیشه یک زندگی به روز است.

ملاحظات خاص

تنظیم حسابداری/تغییرات در تخمین

از آنجا که فرایند استهلاک به شدت با تخمین ها ریشه دارد ، شرکتها هستند که باید حدس خود را در مورد زندگی مفید زندگی دارایی یا ارزش نجات در پایان زندگی دارایی تجدید نظر کنند. این تغییر به عنوان تغییر در برآورد حسابداری منعکس می شود ، نه تغییر در اصل حسابداری. به عنوان مثال ، می گویند یک شرکت در طی پنج سال عمر مفید خود و بدون ارزش نجات ، دارایی 10،000 دلاری را کاهش داده است. با استفاده از روش مستقیم ، استهلاک انباشته 2000 دلار شناخته می شود.

پس از دو سال ، این شرکت متوجه می شود که عمر مفید باقی مانده سه سال نیست بلکه در عوض شش سال است. تحت GAAP ، شرکت نیازی به تنظیم مجدد صورتهای مالی برای تغییر در برآوردها ندارد. در عوض ، این شرکت میزان استهلاک انباشته شده را که هر سال به رسمیت شناخته می شود ، تغییر می دهد.

در این مثال ، از آنجا که دارایی اکنون دارای ارزش خالص 6000 دلار (10،000 دلار قیمت خرید کمتر از 4000 دلار استهلاک انباشته شده در دو سال اول است) ، این شرکت اکنون 1000 دلار استهلاک انباشته شده را برای شش سال آینده به رسمیت می شناسد.

شناخت نیم ساله

یک استراتژی که معمولاً برای استهلاک یک دارایی انجام می شود ، شناخت نیم سال استهلاک در سال است که یک دارایی به دست می آید و نیم سال استهلاک در سال گذشته عمر مفید دارایی. این استراتژی برای تخصیص عادلانه تر هزینه استهلاک و استهلاک انباشته شده در سالهایی که از دارایی فقط بخشی از یک سال استفاده می شود ، استفاده می شود.

به عنوان مثال، شرکت A یک وسیله نقلیه شرکتی را در سال اول با عمر مفید پنج ساله خریداری می کند. صرف نظر از ماه، شرکت شش ماه استهلاک را در سال 1 شناسایی خواهد کرد. شرکت همچنین یک سال استهلاک کامل را در سال 2 تا 5 شناسایی خواهد کرد. سپس، شرکت نیمه سال آخر استهلاک را در سال 6 شناسایی خواهد کرد. اگرچه دارایی فقط پنج سال عمر مفید داشت، اما استدلال می شود که دارایی نه برای کل سال 1 و نه برای کل سال 6 استفاده شده است.

نمونه ای از استهلاک انباشته

شرکت A یک قطعه تجهیزات با عمر مفید 10 سال را به قیمت 110000 دلار خریداری می کند. ارزش نجات این تجهیزات 10000 دلار برآورد شده است. این تجهیزات قرار است برای 10 سال آینده ارزش شرکت را فراهم کند، بنابراین شرکت هزینه تجهیزات را طی 10 سال آینده هزینه می کند. استهلاک مستقیم به صورت ((110000 - 10000 دلار) / 10) یا 10000 دلار در سال محاسبه می شود. این بدان معناست که شرکت برای 10 سال آینده 10000 دلار مستهلک خواهد کرد تا زمانی که ارزش دفتری دارایی به 10000 دلار برسد.

هر سال حساب مخالف دارایی که به عنوان استهلاک انباشته نامیده می شود، 10000 دلار افزایش می یابد. به عنوان مثال، در پایان پنج سال، هزینه استهلاک سالانه هنوز 10000 دلار است، اما استهلاک انباشته به 50000 دلار افزایش یافته است. یعنی استهلاک انباشته یک حساب انباشته است. هر سال به عنوان ارزش دارایی حذف می شود و در دفاتر باقی می ماند و ارزش خالص دارایی را کاهش می دهد تا زمانی که دارایی واگذار یا فروخته شود. توجه به این نکته ضروری است که استهلاک انباشته نمی تواند بیشتر از بهای تمام شده تاریخی دارایی باشد، حتی اگر دارایی پس از عمر مفید تخمینی آن همچنان در حال استفاده باشد.

آیا استهلاک انباشته یک دارایی است؟

استهلاک انباشته یک دارایی مخالف است که ارزش دفتری یک دارایی را کاهش می دهد. استهلاک انباشته دارای مانده اعتباری طبیعی است (در مقابل دارایی هایی که دارای مانده بدهی طبیعی هستند). با این حال، استهلاک انباشته در بخش دارایی ترازنامه گزارش می شود.

آیا استهلاک انباشته یک بدهی جاری است؟

استهلاک انباشته بدهی نیست. بدهی یک تعهد مالی آتی (یعنی بدهی) است که شرکت باید بپردازد. استهلاک انباشته هزینه نقدی نیست. هنگام خرید یا تامین مالی دارایی، تعهد نقدی قبلاً برآورده شده است. در عوض، استهلاک انباشته روشی برای شناسایی استهلاک در طول عمر دارایی به جای شناسایی هزینه به یکباره است.

چگونه استهلاک انباشته را محاسبه می کنید؟

استهلاک انباشته با استفاده از چندین روش مختلف حسابداری محاسبه می شود. این روشهای حسابداری شامل روش مستقیم خط ، روش کاهش ترازو ، روش تعادل دو خط ، روشهای تولید یا روش جمع سال است. به طور کلی ، استهلاک انباشته با گرفتن پایه استهلاک یک دارایی و تقسیم آن توسط یک تقسیم کننده مناسب مانند سالها استفاده یا واحدهای تولید محاسبه می شود.

استهلاک انباشته کجا ثبت شده است؟

استهلاک انباشته به عنوان یک دارایی کنترا از طریق بخش اعتباری ورود به ژورنال ثبت می شود. استهلاک انباشته تحت بخش دارایی های بلند مدت یک ترازنامه توخالی شده و ارزش خالص کتاب دارایی سرمایه را کاهش می دهد.

آیا استهلاک انباشته اعتبار یا بدهی است؟

استهلاک انباشته یک تراز اعتبار طبیعی است. اگرچه در ترازنامه تحت بخش دارایی گزارش شده است ، استهلاک انباشته ارزش کل دارایی های شناخته شده در صورتهای مالی را کاهش می دهد زیرا دارایی ها حساب های بدهی طبیعی هستند.

خط پایین

بسیاری از شرکت ها به عنوان بخشی از فعالیت های خود به دارایی های سرمایه مانند ساختمانها ، وسایل نقلیه ، تجهیزات و ماشین آلات متکی هستند. مطابق قوانین حسابداری ، شرکت ها باید این دارایی ها را در طول زندگی مفید خود کاهش دهند. در نتیجه ، شرکت ها باید استهلاک انباشته شده را تشخیص دهند ، مجموع هزینه استهلاک به رسمیت شناخته شده در طول زندگی یک دارایی. استهلاک انباشته شده در ترازنامه به عنوان یک دارایی کنترا گزارش می شود که ارزش خالص کتاب بخش دارایی سرمایه را کاهش می دهد.