ترجیح جهت

پدیده بالینی که در آن استفاده از یک جهت خاص از حرکت مکرر یا موقعیت های پایدار منجر به بهبود علائم یا ارائه مکانیکی می شود. در ابتدا فرض بر این بود که به دلیل یک حرکت خاص باعث ایجاد یک نیروی کاهنده بر روی مواد دیسک جابجایی شده می شود [1] ، با این حال ، این ممکن است همیشه به دلیل افرادی که ترجیح جهت بدون جابجایی دیسک را تجربه می کنند ، اینگونه نباشد.

این بیماری معمولاً با تشخیص مکانیکی و درمان (رویکرد مک کنزی) برای درمان طبقه بندی های دفع ستون فقرات همراه است.

ترجیح جهت در مقابل تمرکز [ویرایش |منبع ویرایش]

غالباً اعتقاد بر این است که پدیده اولویت و تمرکز جهت یکسان است. با این حال ، هر دو رویداد جداگانه ای هستند که می توانند رخ دهند. تمرکز حرکت علائم دیستال به صورت تقریبی به سمت ستون فقرات از طریق بارگذاری مکانیکی است. هر یک حتی ممکن است در بعضی مواقع به طور جداگانه اتفاق بیفتد. برخی می توانند بدون تجربه تمرکز ، ترجیح جهت داشته باشند ، با این حال ، یک بیمار نمی تواند بدون ترجیح جهت ، تمرکز را تجربه کند.

شیوع و نتیجه [ویرایش |منبع ویرایش]

در بیماران مبتلا به درد گردن و کمر ، مشخص شده است که ترجیح جهت در 70 ٪ وجود دارد [2]. یک مطالعه دیگر [3] ، نشان داد که در بیماران مبتلا به کمردرد ، در 60 ٪ از شرکت کنندگان ترجیح جهت داده شده است.

میزان پیدا کردن یک ترجیح جهت با سن و مزمن بودن علائم در بیماران مبتلا به کمردرد کاهش می یابد [3]. بیمارانی که در ویزیت ورودی خود ترجیح جهت گیری با تمرکز را نشان می دهند از وضعیت عملکردی بهتری برخوردار هستند و در مقایسه با افرادی که علائم آن را متمرکز می کنند و یا ترجیح می دهند ، از نظر عملکردی بهتر و درد کمتری دارند.

ترجیح جهت در اندامها [ویرایش |منبع ویرایش]

ترجیح جهت به طور گسترده ای با درمان درد کمر و گردن همراه است. در هنگام درمان درد ، ترجیح جهت در اندام ها نیز یافت شده است. یک سری مورد [4] نشان داد که بیمارانی که با درد شانه وارد شده اند ، پس از تعیین ترجیح جهت خود ، با حرکات مکرر تحت درمان قرار می گیرند. یک مطالعه دیگر [5] نشان داد که پس از تعیین ترجیح جهت ، بیمار قادر به بازگشت به ورزش بدون محدودیت بود.

منابع [ویرایش |منبع ویرایش]

1. ↑ Wetzel FT، Donelson R. نقش ارزیابی پاسخ مکرر دامنه پایانی/درد در مدیریت دیسک های علامت دار کمر. Spine J. 2003 Mar-Apr; 3 (2): 146-54. doi: 10. 1016/s1529-9430(02)00565-x. PMID: 14589229. https://pubmed. ncbi. nlm. nih. gov/14589229/
2. ↑ می، استفان و آینا، A (2012). یک اولویت متمرکز و جهت دار: یک بررسی سیستماتیک. درمان دستی، 17 (6)، 497-506. http://shura. shu. ac. uk/6975/1/May_-_Centralization. pdf
3. ↑ 3. 03. 1 Weeke MW, Hart DL, Cutrone G, Oliver D, McGill T, Weinberg J, Grigsby D, Oswald W, Ward J. ارتباط بین اولویت جهت و تمرکز در بیماران مبتلا به کمردرد. J Orthop Sports Phys Ther. 2011 ژانویه؛ 41 (1): 22-31. doi: 10. 2519/jospt. 2011. 3415. Epub 2010 Oct 22. PMID: 20972343. https://www. jospt. org/doi/pdfplus/10. 2519/jospt. 2011. 3415
4. ↑ Aytona، M. C.، & Dudley، K. (2013). رفع سریع شانه درد مزمن طبقه بندی شده به عنوان اختلال با استفاده از روش مک کنزی: یک سری موارد. مجله درمان دستی و دستکاری، 21 (4)، 207-212. https://www. ncbi. nlm. nih. gov/pmc/articles/PMC3822320/? utm_content=bufferb0cc3& utm_medium=social& utm_source=linkedin. com& utm_campaign=buffer
5. ↑ Lynch, G., & May, S. (2013). اولویت جهت در زانو: گزارش موردی با استفاده از تشخیص و درمان مکانیکی. مجله درمان دستی و دستکاری، 21 (1)، 60-66. https://www. ncbi. nlm. nih. gov/pmc/articles/PMC3578196/? utm_content=bufferd9861& utm_medium=social& utm_source=facebook. com& utm_campaign=buffer