فصل 8: ارزیابی ریسک و مدیریت ریسک

در این فصل ، فرایند پیچیده تعیین اهمیت یا ارزش خطرات مشخص شده و خطرات تخمین زده شده برای افراد مربوطه یا تحت تأثیر بررسی شده است. ارزیابی ریسک مربوط به موضوعات مربوط به چگونگی تأثیرگذاری افراد تحت تأثیر ریسک ها ، مسائل مربوط به ارزش مسئله درک شده و تجارت بین خطرات و مزایای درک شده است. بحث و جدال پیرامون BSE به عنوان نمونه ای از آن استفاده می شود که ارزیابی ریسک در اجرای تصمیمات ناشی از ارزیابی ریسک بسیار مهم بوده است. این فصل به عوامل درگیر در درک ریسک و پذیرش ریسک می پردازد.

در این فصل همچنین به بررسی مزایا و مضرات رویکردهای اصلی مورد استفاده در تصمیم گیری در مورد مدیریت ریسک-بوت استرپینگ ، روشهای رسمی مانند تجزیه و تحلیل هزینه و فایده های حرفه ای و قضاوت حرفه ای می پردازیم. نمونه هایی از استفاده از این رویکردها در مدیریت محیط زیست بحث شده است.

8. 1 اهمیت ارزیابی و درک ریسک

ارزیابی ریسک تلاش می کند تا آنچه را که ریسک تخمین زده شده در واقع برای افراد نگران یا تحت تأثیر خطر قرار می دهد ، تعریف کند. بخش بزرگی از این ارزیابی ، بررسی چگونگی درک مردم خطرات خواهد بود. در این بخش از کتاب ، مروری بر رویکردهای روان سنجی و فرهنگی که تحت تأثیر درک خطر قرار دارد ، ارائه می دهد و بینشی از دلایل درک خطرات به روش های مختلف ارائه می دهد.

8. 2 چقدر ایمن به اندازه کافی ایمن است؟

سؤالی که هنگام صحبت در مورد مسائل خطر اساسی است این است که "چقدر ایمن است؟"یک ERA ریسک ناشی از یک موقعیت را مشخص می کند و سپس فرآیند مدیریت ریسک در نهایت منجر به انتخاب اقدامی می شود که به سطح مطلوب "ایمنی" دست خواهد یافت. تعیین این سطح ریسک «قابل قبول» یا «قابل تحمل» ممکن است قبل از شروع فرآیند ارزیابی ریسک - از طریق سطوح قابل قبول ریسک اجتماعی تعیین شده در قالب استانداردهای کیفیت محیطی قانونی، یا «هنجارهای» مشتق از صنعت، تجویز شده باشد. در این مورد، مدیریت ریسک تلاش می کند تا تحلیل کند که کدام گزینه برای اقدام بر اساس نتایج ارزیابی ریسک، این سطوح ریسک از پیش تعیین شده را ایجاد می کند. در مواردی که استانداردهای ریسک قابل قبولی وجود نداشته باشد، فرآیند مدیریت ریسک تلاش می کند تا ریسک "قابل قبول" یا قابل تحمل را به صورت موردی استخراج کند. این همیشه این سوال را مطرح می کند که "قابل قبول برای چه کسی؟". هنگامی که ارزیابی ریسک و رویه های مدیریت توسط تنظیم کننده ها یا دولت انجام می شود، هدف تولید سطوح ریسک قابل قبول جامعه است. هنگامی که یک شرکت به تنهایی ارزیابی ریسک را انجام می دهد، در غیاب استانداردهای تعیین شده اجتماعی، سطوح ریسک قابل قبول برای شرکت تعیین می شود. اینها ممکن است به سطوح قابل قبول جامعه ارجاع داشته باشند یا ممکن است بر اساس رویکرد رسمی ریسک-هزینه-منفعت که توسط برخی بسته های نرم افزاری در مورد کاهش ریسک حمایت می شود، باشد.

تصمیم گیری برای تعیین ریسک "قابل قبول" یا "قابل تحمل" از تعدادی رویکرد استفاده می کند. سه رویکرد اصلی برای تصمیم گیری های ریسک قابل قبول، قضاوت حرفه ای است که در آن کارشناسان فنی راه حل هایی را طراحی می کنند، راه اندازی که در آن سوابق تاریخی تصمیم گیری را راهنمایی می کند، و تحلیل های رسمی که در آن رویه های مبتنی بر نظریه برای مدل سازی مشکلات و محاسبه بهترین تصمیم استفاده می شود. این رویکردها به تفصیل در متن توضیح داده شده است.

8. 3 اقدام مدیریت ریسک

• به ارگان دیگری مانند شرکت بیمه منتقل می شود،
• توسط یک شرکت یا کشور حفظ شود، با حذف عامل خطر حذف شود، یا کاهش یابد.

در بیشتر مدیریت ریسک محیط زیست که توسط کشورها به نمایندگی از جامعه انجام شده است ، کاهش ریسک گزینه مدیریت ریسک انتخاب شده است. برای افراد یا شرکت ها ، انتقال ریسک یک رویکرد مشترک است. این ممکن است توسط قانون ، به ویژه برای وقایع فاجعه بار نادر مورد نیاز باشد. از بین بردن ریسک اغلب به دلیل تمام تأثیرات اجتماعی و اقتصادی که حذف یک عامل می تواند ایجاد کند ، بسیار دشوار است. به عنوان مثال ، از بین بردن سموم دفع آفات ممکن است پیامدهایی در شرایط اقتصادی و اجتماعی در یک منطقه داشته باشد.

• تعویضآیا می توان عامل را توسط عامل دیگری که خطرناک تر است جایگزین کند؟به عنوان مثال ، آیا می توان یک سموم دفع آفات شیمیایی را با یک روش بیولوژیکی جایگزین کرد؟خطرات ورود نماینده جدید در سناریو چیست؟آیا عامل جدید به عنوان مؤثر است؟
• اطلاعاتارائه اطلاعات در مورد استفاده ایمن و دفع عوامل ، سعی خواهد کرد تا خطرات ارزیابی شده همان چیزی باشد که در عمل اتفاق می افتد.
• آموزش و اطلاعات همچنین ممکن است به مردم و کاربران امکان انتخاب گزینه های ریسک پایین تر را بدهد و تولید کنندگان را مجبور به تولید عوامل کم خطر کند.
• در دسترس بودن عامل با ممنوعیت های بازاریابی یا محدودیت های تولید یا واردات عامل را محدود کنید. چنین تکنیک کاهش ریسک پیامدهای شدیدی از نظر سیاسی و اقتصادی دارد و اغلب می تواند بحث برانگیز باشد. چنین تصمیماتی در سطح ملی یا منطقه ای گرفته می شود و در سطح بین المللی چنین توافق نامه هایی برای دستیابی به آن دشوار است.

8. 4 برخی از اظهارات نتیجه گیری

ERA فرایندی است که با استفاده از آن می توان خطرات زیست محیطی را مورد بررسی قرار داد و یک اندازه گیری کیفی یا کمی از ریسک ناشی از آن. این فرایند هرگز نمی تواند کاملاً علمی باشد ، اما از داده های علمی برای رسیدن به معیار خطری که برای بررسی انتخاب شده است استفاده می کند. بسیاری از عوامل اجتماعی ، مانند موارد مورد بحث در این فصل ، به شدت بر نحوه تدوین مشکلات زیست محیطی تأثیر می گذارند و بنابراین دقیقاً آنچه دوره را بررسی خواهد کرد. نتیجه ERA ممکن است یک تخمین علمی کمی باشد. با این حال ، تشخیص این نکته حائز اهمیت است که عوامل اجتماعی بر این برآورد ریسک تأثیر می گذارد و در تصمیماتی که در نتیجه دوره گرفته می شود اساسی است. دوران به زمان ، منابع و انرژی می برد. پاسخ های ارائه شده توسط ERA در تصمیم گیری بسیار مهم خواهد بود. این ممکن است برای کسانی که مایل به استفاده از ERA برای توجه به رسیدگی به BSE و Brent Spar هستند ، عاقلانه باشد و تشخیص دهد که اغلب موضوعات اجتماعی درگیر در تصمیمات خطر محیط زیست به همان اندازه ارزیابی های علمی مهم خواهد بود.

بیشتر کتاب بر تکنیک های مورد استفاده در ERA متمرکز است. رویکردهای مربوط به مدیریت ریسک مورد بحث در این فصل ، از نظر تأثیر آنها بر نتیجه تصمیم گیری ، به عنوان خود ERA مهم است. تکنیک های مدیریت ریسک نسبت به مواردی که برای ERA ایجاد شده است شفاف تر است و تأثیر معیارهای مختلف در تصمیم گیری اغلب پرده برداری دشوار است. تجزیه و تحلیل رسمی می تواند به راحتی توسط دیگران مورد بررسی قرار گیرد ، اما دقیقاً همان انتقادات مورد استفاده در مورد ERA را می توان در آن قرار داد (در دسترس بودن داده ها ، تفسیر و عدم اطمینان). تمرکز توجه در ERA در سالهای اخیر به "سفت شدن" و افزایش تشریفات در ERA منتقل شده است. مدیریت ریسک محیط زیست باید همان روند را پشت سر بگذارد.