دارایی، مالیه، سرمایه گذاری

Home>> Blog>>ارزش ذاتی چیست؟

ارزش ذاتی چیست؟

امور مالی 28. 01. 2023 302

فهرست مطالب

• ارزش ذاتی چیست؟
• زمینه
• فرمول برای ارزش ذاتی
• خطر تنظیم ارزش ذاتی
• ریسک بازار و ارزش ذاتی
• آیا ارزش بازار یا ارزش ذاتی برای سرمایه گذاری بهتر است؟
• چالش های با ارزش ذاتی
• نتیجه:

ارزش ذاتی چیست؟

ارزش ذاتی یک دارایی ارزش خود را تعیین می کند.

یک مدل مالی دقیق یا یک محاسبه دقیق هر دو برای محاسبه این شاخص استفاده می شود.

ارزش ذاتی دارایی با ارزش فعلی بازار آن متفاوت است.

با تقابل ارزش دارایی با قیمت فعلی خود ، سرمایه گذاران می توانند تصمیم بگیرند که آیا این بیش از حد ارزش گذاری شده یا کم ارزش است.

جریان نقدی در تجزیه و تحلیل مالی برای تعیین ارزش ذاتی یا سهام یک شرکت یا سهام استفاده می شود. به عنوان مثال ، ارزش ذاتی در گزینه های قیمت گذاری ، تمایز بین قیمت اعتصاب گزینه و قیمت فعلی بازار دارایی است.

زمینه

روش ارزیابی ذاتی پایه و اساس سرمایه گذاری ارزش است که بوفه و بنیامین گراهام را محبوبیت می دهند. سرمایه گذار هوشمند ، که توسط گراهام نوشته شده است ، به عنوان پایه و اساس وارن بافت و کل مکتب فکری پیرامون آن خدمت کرده است.

ذاتی به شخصیت اساسی چیزی اشاره دارد. ذاتی ، ذاتی ، بومی ، طبیعی ، عمیق و غیره ، همه مترادف هستند.

فرمول برای ارزش ذاتی

فرمول ارزش ذاتی دارای چندین نسخه است ، اما روش "استاندارد" با محاسبه ارزش فعلی خالص قابل مقایسه است.

NPV = ارزش فعلی خالص

fvj = جریان نقدی خالص برای دوره j (برای جریان اولیه "فعلی" ، j = 0

من = نرخ بهره سالانه

مدل های رشد چند مرحله ای ، به جریان های نقدی احتمال یا سطح یقین می دهند و با نرخ تخفیف ، نمونه هایی از تغییرات است.

خطر تنظیم ارزش ذاتی

تنظیم ریسک جریان نقدی یک تعهد بسیار شخصی است که هم هنر و هم علوم را با هم ترکیب می کند.

دو رویکرد اصلی وجود دارد:

1. نرخ تخفیف - تخفیف مناسب جریان نقدی با استفاده از نرخ تخفیف که دارای حق بیمه ریسک است.

2. ضریب یقین: استفاده از عاملی که از 0 تا 100 ٪ اطمینان دارد که جریان نقدی پیش بینی شده رخ می دهد

تحلیلگران مالی غالباً هنگام اعمال رویکرد نرخ تخفیف (WACC) از میانگین وزنی شرکت AR استفاده می کنند. نرخ بدون ریسک ، که به طور معمول بازده اوراق قرضه دولتی است ، به همراه حق بیمه تعیین شده توسط نوسانات سهام که توسط حق بیمه ریسک سهام چند برابر می شود ، به محاسبه WACC اضافه می شود.

این استراتژی با این ایده توجیه می شود که اگر سهام بی ثبات تر باشد ، یک سرمایه گذاری ریسک پذیر است. ارزش جریان نقدی که بعداً در آینده دریافت می شود ، در نتیجه استفاده از نرخ تخفیف بالاتر (به دلیل عدم اطمینان بیشتر) کاهش می یابد.

برای تخفیف سرمایه گذاری ، می توان یک عامل احتمالی یا یقین را برای هر جریان نقدی اعمال کرد یا توسط کل ارزش فعلی خالص شرکت (NPV) ضرب کرد. از آنجا که جریان نقدی در حال حاضر تنظیم شده است ، این استراتژی فقط از نرخ بدون ریسک به عنوان نرخ تخفیف استفاده می کند.

به عنوان مثال ، هنگامی که جریان نقدی یک یادداشت خزانه داری ایالات متحده به طور کامل تضمین می شود ، نرخ تخفیف آن - در این حالت ، 2. 5 ٪ - برابر با عملکرد است. در تضاد با جریان نقدی یک شرکت فناوری که رشد سریع و خطر قابل توجهی را تجربه می کند. همان نرخ تخفیف 2. 5 ٪ اعمال می شود ، و یک عامل احتمال 50 ٪ به جریان نقدی از شرکت فناوری نسبت داده می شود.

در پایان روز ، هر دو رویکرد با هدف تخفیف یک سرمایه گذاری با توجه به میزان ریسک ناشی از آن.

ریسک بازار و ارزش ذاتی

بسیاری از مدل های ارزیابی علاوه بر این یک جزء ریسک بازار را ارزیابی می کنند. برای سهام ، بتا - تخمین از میزان تغییر قیمت سهام یا نوسانات آن - باعث افزایش خطر می شود.

یک بتا به عنوان یک کل با بازار در نظر گرفته می شود. اگر مقدار بتا آن از یک بزرگتر باشد ، سهام خطر ابتلا به نوسانات بالاتری دارد ، در حالی که یک مقدار بتا زیر یک نشان دهنده خطر کمتری نسبت به بازار به طور کلی است. بنابراین ، یک سهام با بتا بالا باید بازده بالاتری از جریان نقدی نسبت به سرمایه گذاری با بتا پایین برای تعادل در افزایش خطرات داشته باشد.

آیا ارزش بازار یا ارزش ذاتی برای سرمایه گذاری بهتر است؟

برخی از افراد فکر می کنند این بهتر از ارزش بازار است. خریداران قیمت آماده پرداخت یک مورد هستند ، به دلایل مختلف ، ارزش بازار آن را تعیین می کند. اینها چند نمونه از الزامات مالی ، اهداف معاملاتی کوتاه مدت و هوی و هوس معاملات است. برعکس ، ارزش ذاتی یک سرمایه گذاری با داده های خاص در مورد آن ، مانند جریان نقدی آن و عملکرد مالی واقعی تعیین می شود.

چالش های با ارزش ذاتی

مشکل تعیین ارزش ذاتی این است که این یک فرایند بسیار فردی است. فرضیات بی شماری باید انجام شود و هرگونه تغییر در این فرضیات به میزان قابل توجهی بر ارزش فعلی خالص نهایی تأثیر می گذارد.

در حالی که فرضیات WACC در مورد بتا و حق بیمه ریسک بازار می تواند به طور متفاوتی محاسبه شود ، فرض در مورد یک مؤلفه اعتماد به نفس یا احتمال کاملاً خودسرانه است.

در اصل ، پیش بینی آینده غیرممکن است زیرا ذاتاً نامشخص است. به همین دلیل ، حتی موفق ترین سرمایه گذاران جهان ممکن است از همان داده ها برای تجزیه و تحلیل یک شرکت استفاده کنند و تخمین های بسیار متفاوتی از ارزش ذاتی آن ارائه دهند.

نتیجه:

محاسبه ارزش ذاتی یک شرکت یا سهام به یک فرمول واحد و شناخته شده جهانی پایبند نیست. در عوض ، تحلیلگران مالی از تجزیه و تحلیل های اساسی و فنی برای ارزیابی عملکرد مالی واقعی دارایی در تلاش برای تعیین ارزش ذاتی آن استفاده می کنند.

اگرچه آنها ممکن است از عناصر تجاری کیفی ، کمی و ادراکی برای توسعه مدل های ارزیابی استفاده کنند ، اما جریان نقدی با تخفیف یک معیار مشترک است که در برآورد ارزش ذاتی استفاده می شود.

سرمایه گذاران غالباً سعی در ارزیابی ارزش ذاتی یک شرکت با استفاده از عناصر کیفی و کمی دارند ، اما باید بدانند که نتیجه هنوز صرفاً یک تخمین است.

به طور کلی ، ارزش ذاتی را می توان مبلغی را که شرکت در صورت فروش کل و دارایی های آن ارزش دارد ، در نظر گرفت.