شاخص بازار سهام - بررسی اجمالی، انواع، اهمیت

شاخص بورس که شاخص سهام نیز نامیده می شود، نشان دهنده سبد اوراق بهادار است که بر بازار سهام به عنوان یک کل یا بخش خاصی از بازار سهام متمرکز است. شاخص ها می توانند تمرکز گسترده یا محدودی داشته باشند و سبد سهام می تواند یک اقتصاد، بازار، بخش، کالا یا حتی گروه کوچکی از سهام را با یک موضوع خاص تکرار کند. بنابراین، یک شاخص بازار سهام سرمایه گذاران را قادر می سازد تا یک بازار خاص را به همان راحتی که می توانند یک سهم را ردیابی کنند، ردیابی کنند.

محبوب ترین شاخص های بازار سهام در ایالات متحده، شاخص استاندارد اند پورز 500 (شاخص S& P 500)، شاخص میانگین صنعتی داوجونز (DJIA) و شاخص نزدک کامپوزیت هستند.

وقتی بیشتر سهام یک شاخص بالا می رود، خود شاخص نیز بالا می رود، اگرچه ممکن است برخی از سهام آن شاخص کاهش پیدا کند. بنابراین، تغییر شاخص نشان دهنده روند کلی صعودی یا نزولی سهام در آن بازار یا بخش خاص از بازار است. به عبارت دیگر، شاخص سهام عملکرد یا سلامت یک گروه خاص از سهام را اندازه گیری می کند. وقتی تجارت خوب باشد، شاخص تمایل به افزایش دارد. وقتی تجارت بد است، شاخص سقوط می کند.

سرمایه گذاران از شاخص های بازار سهام به عنوان معیاری استفاده می کنند که می توانند عملکرد پرتفوی خود را با آن مقایسه کنند. سرمایه گذاران همچنین از شاخص ها به عنوان سرمایه گذاری های کم هزینه و غیرفعال استفاده می کنند که تنوع را افزایش می دهد. سرمایه گذاری در یک شاخص غیرممکن است زیرا شاخص یک سبد سهام فرضی است. با این حال، سرمایه گذاران می توانند با خرید صندوق های شاخص، که یا صندوق های سرمایه گذاری مشترک یا صندوق های قابل معامله در بورس (ETF) هستند، به طور غیرمستقیم در یک شاخص سرمایه گذاری کنند.

لطفا توجه داشته باشید که شاخص های بورس با بورس یکسان نیستند. اگرچه هر دو اصطلاح اغلب به جای یکدیگر استفاده می شوند، اما دو چیز کاملاً متفاوت هستند. شاخص بورس سبدی از سهام است که برای تکرار یک بازار یا بخشی از بازار طراحی شده است. بورس اوراق بهادار مکانی فیزیکی است که در آن سهام معامله می شود. نمونه ای از بورس اوراق بهادار بورس نیویورک (NYSE) است. برخی از شاخص ها یک بورس خاص را دنبال می کنند. به عنوان مثال، شاخص کامپوزیت نزدک عملکرد سهام در بورس اوراق بهادار نزدک در نیویورک را دنبال می کند.

این مقاله به این موضوع می پردازد که شاخص بورس چیست، شاخص چگونه محاسبه می شود، چگونه از آن استفاده می شود، چگونه می توان در آن سرمایه گذاری کرد، مزایا و معایب آن، و محبوب ترین شاخص های بازار ایالات متحده را با هم مقایسه می کند.

روشهای وزن دهی شاخص

شاخص سهام ارزش یک سبد اوراق بهادار یک بازار خاص یا یک بخش بازار را اندازه گیری می کند. هر سهام در یک شاخص وزن خاصی در شاخصی دارد که بخشی از آن است. سهام با وزن بالاتر تأثیر بیشتری بر ارزش شاخص نسبت به کسانی که وزن کمتری دارند ، دارند. وزن سهام توسط ارائه دهنده شاخص اختصاص می یابد. سه روش متداول وزن مورد استفاده عبارتند از:

1) وزن سرمایه گذاری در بازار: سهام موجود در این نوع شاخص توسط سرمایه گذاری در بازار یا ارزش بازار سهام ممتاز آنها وزن می شود. کلاه بازار یک شرکت با گرفتن تعداد سهام ممتاز موجود در بازار و ضرب آنها با قیمت سهم سهام محاسبه می شود.

این بدان معناست که شرکت هایی که بیشترین ارزش بازار این شاخص را دارند می توانند تأثیر نامتناسب بر حرکت شاخص ، بالا یا پایین داشته باشند. هم S& P 500 و هم کامپوزیت NASDAQ دارای وزن در بازار هستند و شرکت های بزرگ در این شاخص ها وزن بسیار بیشتری نسبت به شرکت های کوچکتر دارند که شاخص ها را تشکیل می دهند.

از 31 دسامبر 2020 ، در هر S& P 500 ، 3 شرکت برتر S& P 500 16. 4 ٪ از شاخص را تشکیل می دهند. 3 شرکت برتر شرکت اپل با وزن 6. 7 ٪ ، مایکروسافت Corp با وزن 5. 3 ٪ و Amazon. com با وزن 4. 4 ٪ است. این روش وزنه برداری متداول ترین روش امروزه است.

گاهی اوقات روش بازار در بازار فقط با شمارش سهام برجسته در دسترس عموم به جای همه سهام ممتاز تنظیم می شود. به این کلاه بازار تنظیم شده شناور گفته می شود. این روش شناور ، تمام سهام قفل شده ، مانند مواردی که توسط خودی ها ، دولت ها و مروج برگزار می شود ، مستثنی نمی کند. هر دو S& P 500 و کامپوزیت NASDAQ شاخص های تنظیم شده با شناور هستند.

2) وزن گیری قیمت: شاخص با وزن قیمت ، شاخصی است که در آن شرکت های عضو متناسب با قیمت خود در هر سهم وزن دارند. یک شاخص با وزن قیمت را می توان به عنوان یک نمونه کارها با سهم واحد از هر سهام تشکیل دهنده تصور کرد. این نوع شاخص وزن بیشتری به سهام با قیمت سهام بالاتر می دهد. میانگین صنعتی داو جونز و Nikkei 225 نمونه هایی از شاخص های وزن با وزن هستند. قبلاً این بود که شما می توانید DOW را با کل 30 قیمت سهم محاسبه کنید و سپس این تعداد را بر تعداد شرکت های موجود در فهرست تقسیم کنید. با این حال ، رویدادهایی مانند تقسیم سهام و اسپین آف باعث شده است که این تعداد برای محاسبه بسیار سخت تر شود.

3) وزن دهی برابر: این نوع شاخص به هر سهم، بدون توجه به قیمت سهام، ارزش بازار یا عوامل دیگر، وزن یکسانی می دهد. یک شاخص هم وزن در مقایسه با شاخص وزنی با ارزش بازار، تمایل به اضافه وزن سهام های با سرمایه کوچک و سهام کم وزن با سرمایه بزرگ دارد. نمونه ای از شاخص هم وزن، شاخص بارون 400 است که به هر یک از 400 سهم موجود در این شاخص، مقدار برابر 0. 25 درصد اختصاص داده است.

نکاتی در مورد چگونگی خواندن و درک یک شاخص بورس

شاخص های بازار سهام را در یک بازار یا بخش خاصی از بازار ردیابی می کنند و یک نمای کلی از حرکات و عملکرد کلی آن بازار ارائه می دهند. از آنجایی که نمایه های مختلف بسیار زیادی وجود دارد، درک نحوه تفسیر آنها بسیار مهم است. هر شاخص بر اساس مقدار خود در تاریخ شروع، مقدار شاخص خود را دارد. ارزش بر اساس ارزش بازار، قیمت سهام، یا هر روش وزن دهی که یک شاخص انتخاب کرده است، است. این بدان معناست که ارزش شروع برای هر شاخص سهام متفاوت است زیرا به عواملی مانند قیمت سهام، تعداد سهام موجود و تعداد شرکت های موجود در شاخص بستگی دارد.

علاوه بر درک اینکه چگونه یک شاخص مقدار اولیه خود را به دست آورد، عوامل مهم دیگری نیز وجود دارد که هنگام دنبال کردن یک شاخص خاص باید در نظر بگیرید:

• همیشه تغییر مقدار شاخص را به صورت درصدی بخوانید، نه به عنوان تغییر نقطه - به عنوان مثال، اگر یک شاخص 100 امتیاز و دیگری 30 امتیاز افزایش یابد، ممکن است به نظر برسد که شاخص اول بهتر عمل کرده است. با این حال، فرض کنیم که شاخص اول از 10000 واحد شروع شده و شاخص دوم از 1000 واحد شروع شده است، سپس به عنوان درصد تغییر، شاخص دوم عملکرد بهتری داشته است. شاخص دوم 3 درصد (30/1000) افزایش یافت، در حالی که شاخص اول تنها 1 درصد افزایش یافت.(100/10000). این تغییر درصد به شما ایده ای از عملکرد شاخص می دهد. شاخص ها به طور مداوم در بازارهای مالی تغییر می کنند و در زمان واقعی در طول روز معاملاتی قیمت گذاری می شوند.

• شاخص های بازار سهام به طور کلی عملکرد کل بازار سهام را اندازه گیری نمی کنند دانستن اینکه کدام سهام در یک شاخص قرار دارند و تعداد شرکت هایی که نمایندگی دارند، می تواند به شما ایده بهتری درباره اینکه کدام بخش های بازار در عملکرد آن شاخص نقش دارند، به شما بدهد. به عنوان مثال، مهم است بدانید که داوجونز تنها نماینده 30 شرکت بزرگ و عمدتاً بلو تراشه است و شامل شرکت های کوچک نمی شود. داو ممکن است در روزی که شاخص سرمایه کوچک بالا می رود، کاهش یابد.

• شاخص های بازار هنگام مقایسه آنها با مقادیر شاخص تاریخی مفید هستند اما ابزاری عالی برای پیش بینی نیستند - مقایسه شماره های فعلی شاخص بازار با شماره شاخص های تاریخی می تواند بسیار مفید باشد. به عنوان مثال ، مقایسه ارزش شاخص S& P 500 از سال جاری با ارزش آن از یک سال پیش نشان می دهد که چگونه بازار بزرگ سرمایه ایالات متحده در سال گذشته انجام داده است. مثال دیگر مقایسه مقدار شاخص فعلی NASDAQ با پایین قبلی NASDAQ است که عملکرد صعود اخیر NASDAQ را نشان می دهد.

شاخص های بازار به عنوان معیار

شاخص های بازار به عنوان معیارهایی عمل می کنند که به دلایل مقایسه قابل استفاده است. تقریباً 5000 شاخص مختلف در ایالات متحده وجود دارد. سه شاخص محبوب وال استریت Dow Jones است که شامل 30 مورد از بزرگترین سهام ایالات متحده ، شاخص S& P 500 است که 500 نفر از بزرگترین سهام ایالات متحده را نشان می دهد ، و شاخص کامپوزیت NASDAQ ، که شامل حدود 3000 سهام در بورس Nasdaq استبشراز آنجا که هر 3 شاخص شامل سهام شرکتهای بزرگ آمریکایی است که شامل 11 بخش و بیشتر صنایع است ، آنها نماینده کل بازار سهام ایالات متحده و حتی اقتصاد ایالات متحده هستند. در نتیجه ، این شاخص ها به طور گسترده توسط سرمایه گذاران و تحلیلگران آمریکایی و بر اساس جهانی استفاده می شود.

شاخص های دیگر خاص تر هستند و تمرکز باریک تری دارند. به عنوان مثال ، یک شاخص ممکن است روی یک بخش بازار خاص مانند بخش انتخاب بهداشت و درمان S& P یا یک نوع سهام خاص مانند شاخص رشد S& P 500 یا یک مکان جغرافیایی متفاوت مانند شاخص اروپایی متمرکز شود. این نوع شاخص ها وقتی یک سرمایه گذار می خواهد ببیند که سهام خاصی در مقایسه با شاخصی که بازار سهام موجود در آن را پوشش می دهد ، مفید خواهد بود.

شاخص های مهم بازار سهام ایالات متحده

شاخص های بازار را می توان به روش های مختلف طبقه بندی کرد. در اینجا برخی از فهرست هایی که با محبوبیت ، براساس نوع سهام و توسط کلاه بازار سازماندهی شده اند:

محبوب ترین شاخص های ایالات متحده

• میانگین صنعتی داو جونز (DJIA) - این شاخص 30 از بزرگترین و مهمترین شرکت های آمریکایی را ردیابی می کند و توسط شاخص های S& P Dow Jones منتشر می شود. DJIA پرکاربردترین شاخص در جهان است. این وزن وزن است و شرکت های تشکیل دهنده آن به اندازه سایر شاخص های ایالات متحده تغییر نمی کنند. نمایندگان داو عمدتا شرکت های بزرگ و تراشه آبی هستند که بر رشد پایدار و سود سهام متمرکز هستند. اگرچه DOW نمایانگر عالی از بازار ارزش سهام و سود سهام است ، اما بسیاری از افراد DOW را یک نمایش ناکافی از بازار سهام کلی ایالات متحده در مقایسه با شاخص های بازار گسترده تر مانند S& P 500 یا Russell 3000 می دانند. شرکت های DOW 3M ، Amgen ، Home Depot و Visa هستند.

• S& P 500 Index - S& P 500 به عنوان فشارسنج عملکرد کل بازار سهام ایالات متحده عمل می کند. این کشور شامل 500 شرکت بزرگترین شرکت که از طریق کلاه بازار تنظیم شده توسط شناور از همه بخش های بازار و بیشتر صنایع استفاده می شوند. نمونه هایی از شرکت های S& P 500 عبارتند از: آمازون ، فیس بوک و برکشایر هاتاوی. S& P 500 یک شاخص پیشرو اقتصادی در عملکرد اقتصاد ایالات متحده محسوب می شود. به طور کلی ، اگر S& P 500 خوب عمل کند ، اقتصاد ایالات متحده خوب عمل خواهد کرد.

• شاخص کامپوزیت NASDAQ: این شاخص یک شاخص وزن در بازار حدود 3000 سهام است که در بورس اوراق بهادار NASDAQ معامله می شود. کامپوزیت NASDAQ شامل برخی از شرکت ها است که در ایالات متحده مستقر نیستند و عمدتاً روی فناوری تمرکز دارند. بر خلاف S& P 500 ، برخی از ترکیبات آن کوچک و سوداگرانه هستند و برخی از آنها بزرگ و خطرناک تر هستند. این شامل چندین زیرمجموعه از جمله نرم افزار ، بیوتکنولوژی ، نیمه هادی ها و موارد دیگر است. یک جنبش کامپوزیت NASDAQ بیانگر عملکرد صنعت فناوری و چشم انداز آینده نسبت به سهام رشد است.

• راسل 2000-این شاخص شامل 2،000 شرکت کوچک کلاه است. به طور گسترده ای به عنوان بهترین معیار در عملکرد شرکت های کوچکتر در نظر گرفته می شود. در پایان سال 2020 ، میانگین سهام دارای کلاه بازار 2. 3 میلیارد دلار بود ، در حالی که میانگین کلاه بازار یک کلاه کوچک فقط 933 میلیون دلار بود.

• راسل 3000 - راسل 3000 یک شاخص کل بورس است. این شامل ترکیبی از راسل 2000 و راسل 1000 است. ایده پشت راسل 3000 این است که در معرض قرار گرفتن در معرض کل بازار سهام ایالات متحده ، به ویژه کلاه های کوچک قرار گیرد.

• WILLSHIRE 5000 - Willshire 5000 شامل کلیه شرکت های معامله شده عمومی با دفتر مرکزی در ایالات متحده با داده های قیمت به راحتی در دسترس است. این یک شاخص کل بورس در نظر گرفته می شود. با این حال ، از آن کمتر از S& P 500 محبوب استفاده می شود.

ایندکس ها بر اساس نوع سهام

• شاخص ارزش S& P 500 - این شاخص شامل سهام در S& P 500 است که دارای "ویژگی های ارزش" هستند. اینها به طور کلی سهام هستند که برای چند برابر نسبتاً کم از ارزش ها و درآمد کتابشان معامله می شوند. آنها همچنین تمایل دارند که شرکت های بالغ تر و آهسته تر باشند. تعدادی از بزرگترین شرکت های این فهرست شامل JP Morgan Chase ، Hataway Berkshire ، AT& T و ExxonMobil است.

• شاخص رشد S& P 500 - سهام موجود در این شاخص از ویژگی های "رشد" برخوردار است. در حالی که هیچگونه قطع خاصی برای تشخیص سهام رشد وجود ندارد ، آنها به طور کلی شرکت هایی هستند که رشد و پتانسیل فروش بالاتر از متوسط دارند. این سهام به طور معمول نسبت نسبتاً بالایی از قیمت به درآمد دارند. برخی از بزرگترین شرکت های شاخص رشد S& P 500 شامل اپل ، آمازون ، فیس بوک ، الفبای (گوگل) و ویزا هستند.

• NASDAQ-100-NASDAQ-100 یکی از شاخص های پیشرو در رشد بزرگ در جهان است. این شامل 100 بزرگترین شرکت غیر مالی داخلی و بین المللی است که در بورس اوراق بهادار NASDAQ ذکر شده است. این یک شاخص مبتنی بر بازار است.

شاخص ها توسط کلاه بازار

S& P 500 زیر مجموعه ای از شاخص بازار کل S& P 1500 است. سایر فهرست هایی که زیر مجموعه های S& P 1500 هستند عبارتند از:

• S& P Midcap 400 - این شاخص وسط بازار را دنبال می کند. با این حال ، واجد شرایط بودن محدود به سهام با کلاه های بازار بین 1. 6 میلیارد دلار تا 6. 8 میلیارد دلار است. سهام میانه درپوش اغلب به عنوان تعادل بین نوسانات پایین تر و پتانسیل بازده بلند مدت دیده می شود.

• S& P Smallcap 600-این شاخص 600 شرکت کوچک کلاه را ردیابی می کند ، اگرچه Russell 2000 یک شاخص بسیار گسترده تر برای کلاه های کوچک است.

شاخص های بازار در خارج از ایالات متحده

شاخص های بازار در خارج از ایالات متحده را می توان به شاخص های جهانی ، منطقه ای و ملی تقسیم کرد. یک شاخص جهانی نمایانگر سهام از سراسر جهان است. پرکاربردترین شاخص جهانی MSCI All Country World World (ACWI) است. این شاخص وزنی با کلاه در بازار حدود 3000 سهام بزرگ و میانی در 49 کشور را دنبال می کند و بازارهای توسعه یافته و در حال ظهور را در سراسر جهان پوشش می دهد.

علاوه بر شاخص های جهانی ، تغییرات مختلفی برای سرمایه گذاران بین المللی برای قرار گرفتن در معرض بازار بین المللی وجود دارد. به عنوان مثال ، آنها به جای تمرکز بر کل بازار جهانی ، ممکن است بخواهند فقط بخش خاصی مانند بازارهای نوظهور را هدف قرار دهند. نمونه ای از شاخصی که بازارهای نوظهور را ردیابی می کند ، شاخص بازارهای نوظهور MSCI است.

راه دیگر برای سرمایه گذاران بین المللی برای متنوع سازی اوراق بهادار خود ، سرمایه گذاری در یک کشور خاص است. نمونه ای از شاخص بازار خاص کشور ، شاخص بورس اوراق بهادار Financial Times 100 به نام FTSE 100 است. این یک شاخص سهم از 100 شرکت ذکر شده در بورس اوراق بهادار لندن است. نمونه دیگر از شاخص خاص کشور DAX است. این یک شاخص بازار سهام تراشه آبی است که شامل 30 شرکت بزرگ آلمانی در بورس فرانکفورت است.

نحوه سرمایه گذاری در یک فهرست

در حالی که خرید سهم در یک شاخص غیرممکن است زیرا یک شاخص فقط یک معیار است و نشان دهنده یک نمونه کارها فرضی از سهام برای ردیابی یک بازار اوراق بهادار خاص است ، اما روش های مختلفی برای سرمایه گذاری در آنها غیرمستقیم و آینه کاری آنها وجود دارد. به این سرمایه گذاری Index گفته می شود. هدف از سرمایه گذاری شاخص ، تکرار بازده شاخص بازار است.

ساده ترین راه برای تقلید از عملکرد شاخص خاص ، خرید یک صندوق شاخص است که آن شاخص خاص را ردیابی می کند. صندوق های شاخص صندوق های متقابل یا ETF هستند که دارای نمونه کارها برای ردیابی یا مطابقت با اجزای خاص شاخص بازار است. صندوق شاخص با ترکیب کلیه شرکتهای شاخص در یک امنیت واحد ، در معرض کل شاخص قرار می گیرد.

در حالی که صندوق های متقابل شاخص هزینه های مدیریت شارژ را انجام می دهند ، این هزینه ها معمولاً کم است زیرا به حداقل مدیریت فعال توسط مدیران صندوق نیاز دارند. تجارت ETFS مانند سهام. آنها متنوع سازی یک صندوق متقابل و انعطاف پذیری سهام را ارائه می دهند.

صندوق های فهرست دارای چندین مزیت هستند. آنها به مدیریت کمی احتیاج دارند اما تنوع بالایی را با هزینه کم ارائه می دهند. یکی دیگر از مزایای صندوق های شاخص این است که آنها ریسک کم و رشد پایدار را ارائه می دهند. صندوق های فهرست ذاتاً متنوع هستند. اوراق بهادار این صندوق معمولاً نمایانگر صنایع مختلف است و از سرمایه گذار در برابر خسارات قابل توجه محافظت می کند و خطر کلی آن را کاهش می دهد. سرمایه گذاری Index یک استراتژی سرمایه گذاری منفعل است که اغلب از بیشتر استراتژی های صندوق غیر شاخص که سعی در ضرب و شتم بازار در دراز مدت دارند ، بهتر است. صندوق های فهرست همچنین مزایای مالیاتی را ارائه می دهند. آنها نرخ گردش مالی کم دارند و این باعث کاهش مالیات می شود.

طیف گسترده ای از صندوق ها و انواع شاخص ها برای انتخاب وجود دارد. آنها شامل صندوق های شاخص ایالات متحده ، صندوق های بین المللی شاخص ، وجوهی هستند که روی یک بخش خاص و صندوق های شاخص اوراق قرضه تمرکز دارند. به دلیل تنوع وجوه موجود ، پیدا کردن صندوق که مطابق با اهداف سرمایه گذاری شما باشد نباید دشوار باشد.

سرمایه گذاری در یک صندوق شاخص ساده ترین راه برای سرمایه گذاری در یک فهرست است. با این حال ، علاوه بر سرمایه گذاری در یک صندوق شاخص ، چندین روش دیگر برای سرمایه گذاری در یک فهرست وجود دارد. می توانید با خرید تمام سهام زیرین یک شاخص خاص ، خود این فهرست را تکرار کنید. البته این بسیار وقت گیر خواهد بود ، تلاش زیادی می کنید و گران می شوید. راه دیگر برای سرمایه گذاری در یک شاخص ، خرید معاملات آتی و گزینه های این فهرست است. باز هم ، این نیاز به تجربه ، برنامه ریزی زیادی دارد و می تواند پرهزینه باشد.

جوانب مثبت و منفی شاخص های بازار

• آنها راهی آسان برای ردیابی سلامت کلی یک بازار ارائه می دهند.
• داده های تاریخی شاخص ها روند و تغییر در الگوهای سرمایه گذاری در بازارها یا بخش های بازار را نشان می دهد.
• آنها بینشی از فعالیت بازار می دهند و با گذشت زمان یک حیاط مقایسه ای را ارائه می دهند.
• آنها روند تحقیق را ساده می کنند ، به ویژه برای کسانی که می خواهند در مورد صنعت ، اقتصاد یا عملکرد بخش بیاموزند.
• مدیران سرمایه گذاری از فهرست ها به عنوان معیار برای گزارش عملکرد استفاده می کنند.
• ETF ها و صندوق های متقابل که یک فهرست را ردیابی می کنند ، ساخت یک نمونه کارها متنوع را برای سرمایه گذاران آسان می کند.
• هر شاخص یک هدف منحصر به فرد را ارائه می دهد زیرا سرمایه گذاران مختلف به بازارها ، بخش ها و صنایع مختلف علاقه مند هستند.
• افزایش صندوق های متقابل شاخص و ETF به مدیران کمک کرده است تا از استراتژی های سرمایه گذاری منفعل برای به حداقل رساندن هزینه ها استفاده کنند و به سرمایه گذاران اجازه دهند تا در معرض نمونه کارها خود را دقیقاً همانطور که می خواهند تنظیم کنند.

• گاهی اوقات سهام از شاخص سهام گنجانده شده یا حذف می شود. این باعث می شود مقایسه شاخص سال به سال دقیق تر و پیچیده تر شود.
• شاخص های بازار ابزارهای خوبی برای پیش بینی نیستند.
• وزن در بازار به شرکتها با بیشترین ارزش بازار این فهرست تأثیر نامتناسب بر حرکت به سمت بالا یا پایین شاخص می دهد.
• بیشتر شاخص های سهام ، حتی مواردی که بیان می کنند کل بازار سهام را نشان می دهند ، تنها بخشی از بازار واقعی را منعکس می کنند. به عنوان مثال ، S& P 500 شاخصی در نظر گرفته می شود که نمایانگر بازار سهام ایالات متحده است. این شامل 500 نفر از بزرگترین شرکت های آمریکایی است و نماینده تمام صنایع و بخش ها است. با این حال ، این شرکت ها شامل شرکت های کوچک و میانه کلاه نیست ، بنابراین واقعاً نمایانگر کل بازار سهام ایالات متحده نیست.

نتیجه

شاخص های بازار اطلاعات ارزشمندی را برای سرمایه گذاران فردی و نهادی ارائه می دهند. آنها عملکرد یک سبد خاص از سهام را نشان می دهند که نمایانگر یک اقتصاد خاص ، بازار ، بخش یا صنعت است. در نتیجه ، شاخص های بازار بدون نیاز به بررسی عملکرد همه سهام فردی در آن بازار ، ردیابی عملکرد خاص بازار را آسان تر می کنند.

تقریباً برای هر صنعت و بخش ممکن از اقتصاد و بازار سهام شاخص هایی وجود دارد. درک تفاوت بین شاخص ها به شما در تصمیم گیری های بهتر سرمایه گذاری کمک می کند.

شاخص های بازار فرصت های سرمایه گذاری را در بازار سهام برای حتی سرمایه گذاران تازه کار باز کرده اند. سرمایه گذاران می توانند با خرید یک صندوق شاخص که از آن شاخص خاص پیروی می کند ، در یک شاخص خاص سرمایه گذاری کنند. صندوق های شاخص صندوق های متقابل یا ETF هستند که عملکرد یک فهرست را ردیابی می کنند. صندوق های شاخص محبوب هستند زیرا آنها یک نمونه کارها متنوع را با قرار گرفتن در معرض گسترده بازار ، هزینه های کم کار و گردش مالی پایین نمونه کارها ارائه می دهند. وارن بافت یک بار گفت: "با سرمایه گذاری دوره ای در یک صندوق شاخص ، به عنوان مثال ، سرمایه گذار بدون دانش در واقع می تواند از اکثر متخصصان سرمایه گذاری بهتر عمل کند."