چرا ما به غرامت برای سیاهپوستان آمریکایی نیاز داریم؟

محور اصلی ایده رویای آمریکایی این فرض نهفته است که همه ما فرصت برابر برای تولید ثروتی داریم که به کلمات "زندگی، آزادی و جستجوی خوشبختی" که جسورانه در اعلامیه استقلال نوشته شده است، معنی می دهد. رویای آمریکایی نشان می دهد که با سخت کوشی، یک فرد می تواند صاحب خانه شود، یک کسب و کار راه اندازی کند و یک تخم لانه برای نسل ها پرورش دهد. با این حال، این باور بارها توسط احکام خود دولت ایالات متحده که فرصت های ثروت سازی را برای سیاه پوستان آمریکایی سلب می کرد، مخالفت کرده است.

امروزه، متوسط خانواده سفیدپوست تقریباً 10 برابر ثروت متوسط خانواده سیاه پوست است. فارغ التحصیلان سفید پوست بیش از هفت برابر بیشتر از فارغ التحصیلان سیاه پوست ثروت دارند. تبدیل رویای آمریکایی به واقعیت عادلانه مستلزم همان دولت ایالات متحده است که ثروت سیاه پوستان را انکار می کرد، این ثروت معوق را از طریق غرامت به فرزندانشان در قالب پرداخت های نقدی فردی به میزانی که تقسیم ثروت نژادی سیاه و سفید را از بین می برد، بازگرداند. علاوه بر این، غرامت ها باید به شکل فرصت های ثروت آفرینی باشد که به نابرابری های نژادی در آموزش، مسکن و مالکیت کسب و کار می پردازد.

در سال 1860، بیش از 3 میلیارد دلار ارزشی بود که به بدن فیزیکی سیاهپوستان آمریکایی برده شده برای استفاده به عنوان کار و تولید رایگان اختصاص داده شد. این پول بیشتر از مجموع سرمایه گذاری در کارخانه ها و راه آهن بود. در سال 1861، ارزش پنبه تولید شده توسط سیاهان برده 250 میلیون دلار بود. برده داری صاحبان برده سفید و فرزندان آنها را غنی می کرد و به اقتصاد کشور دامن می زد و در عین حال باعث سرکوب ثروت برای بردگان می شد. ایالات متحده هنوز نباید غرامت فرزندان سیاهپوستان آمریکایی را که به بردگی می کشند، برای کارشان جبران کند. همچنین دولت فدرال برای سرمایه از دست رفته ناشی از مسکن، حمل و نقل و سیاست تجاری ضد سیاه پوستان تاوان نداده است. برده داری، جداسازی جیم کرو، شیوه های ضد سیاه پوستان مانند خط قرمز کردن، و سایر سیاست های عمومی تبعیض آمیز در عدالت کیفری و آموزش، فرصت های ایجاد ثروت (تعریف شده به عنوان دارایی منهای بدهی) را از سیاه پوستان آمریکایی سلب کرده است.

Bootstrapping قصد ندارد تقسیم ثروت نژادی را از بین ببرد. همانطور که اقتصاددانان ویلیام "سندی" داریت و دارریک همیلتون در گزارش خود در سال 2018 اظهار داشتند ، آنچه در مورد بستن شکاف ثروت اشتباه می کنیم ، "سیاهان نمی توانند با تغییر رفتار فردی خود ، شکاف ثروت نژادی را ببندند. با فرض "مسئولیت شخصی" بیشتر یا به دست آوردن بینش مدیریت نمونه کارها مرتبط با "[[مالی] سواد". "در حقیقت ، ترک تحصیل دبیرستان ثروت بیشتری نسبت به فارغ التحصیلان کالج سیاه دارد. علاوه بر این ، شکاف ثروت نژادی ناشی از کمبود نیروی کار نبود. در عوض ، این ناشی از کمبود سرمایه مالی است.

نه تنها نابرابری های ثروت نژادی نشان دهنده اشتباهات در رویای آمریکا است ، عواقب مالی و اجتماعی قابل توجه و گسترده است. ثروت با نتایج بهتر سلامتی ، آموزشی و اقتصادی ارتباط دارد. علاوه بر این ، دارایی های خانه ها ، سهام ، اوراق قرضه و پس انداز بازنشستگی یک شبکه ایمنی مالی برای شوک های اجتناب ناپذیر برای اقتصاد و امور مالی شخصی که در طول طول عمر یک شخص اتفاق می افتد ، فراهم می کند.

رکود اقتصادی بر همه تأثیر می گذارد ، اما ثروت کاملاً ناهموار در ایالات متحده توزیع می شود ، ناکافی بودن یک شبکه ایمنی تحت حمایت دولت در پی بلایای اقتصادی مانند بحران مسکن سال 2008 و موارد طبیعی مانند طوفان کاترینا در سال 2005 آشکار شد. کسانی که می توانند ترسیم کنندپس از حقوق صاحبان سهام در یک خانه ، پس انداز و اوراق بهادار قادر به بهبودی سریعتر از رکود اقتصادی نسبت به افراد بدون ثروت هستند. فقدان یک شبکه تأمین اجتماعی و تقسیم ثروت نژادی در حال حاضر در میان بحران Covid-19 در معرض نمایش است. اختلافات در دسترسی به مراقبت های بهداشتی همراه با نابرابری در سیاست های اقتصادی با هم ترکیب می شود تا افراد سیاه پوست نسبت به افراد سفید پوست در برابر عواقب منفی آسیب پذیرتر شوند.

در زیر ، ما سابقه جبران خسارت در ایالات متحده را ارائه می دهیم ، فرصت هایی را برای جبران شکاف ثروت نژادی و جزئیات خاص یک بسته جبران خسارت مناسب برای سیاهپوستان سیاه از دست داده ایم.

تاریخ جبران خسارت در ایالات متحده

جبران خسارت - سیستم جبران خسارت برای بی عدالتی های شدید - برای ایالات متحده خارجی نیست. بومیان آمریکایی برای مزایا و برنامه های مختلف برای تبعید زور از سرزمین های بومی خود ، زمین و میلیاردها دلار دریافت کرده اند. برای آمریکایی های ژاپنی ، 1. 5 میلیارد دلار به کسانی که در طول جنگ جهانی دوم کار می کردند ، پرداخت می شود. علاوه بر این ، ایالات متحده ، از طریق برنامه مارشال ، به اطمینان از اینكه یهودیان برای هولوكاست جبران خسارت دریافت می كنند ، از جمله سرمایه گذاری های مختلف به مرور زمان ، كمك كرد. در سال 1952 ، آلمان غربی موافقت کرد که 3. 45 میلیارد مارک دویچه را به بازماندگان هولوکاست بپردازد.

سیاهپوستان آمریکایی تنها گروهی هستند که برای تبعیض نژادی تحت تحریم دولت جبران خسارت دریافت نکرده اند ، در حالی که برده داری به برخی از خانواده های سفیدپوست توانایی جمع آوری ثروت فوق العاده را داده است. و ، باید توجه داشته باشیم که برده داری آمریکا به ویژه وحشیانه بود. حدود 15 درصد از بردگان حمل شده از غرب آفریقا در هنگام حمل و نقل درگذشت. بردگان به طور مرتب مورد ضرب و شتم قرار گرفتند و به دلیل نقض های بی پروا مورد ضرب و شتم قرار گرفتند. برده داری همچنین خانواده ها را مختل کرد زیرا از هر سه ازدواج یک نفر تقسیم می شد و از هر پنج کودک یک نفر از والدین خود جدا می شدند. پرونده جبران خسارت می تواند به دلایل اقتصادی ، اجتماعی و اخلاقی انجام شود. ایالات متحده فرصت های مختلفی برای کفاره برای برده داری داشت - هر یک از این فرصت از دست رفته برای تحقق رویای آمریکایی - اما هنوز اقدامات مهمی را انجام نداده است.

فرصت های سیاستگذاری از دست رفته برای برده داری با جبران خسارت

40 هکتار و یک قاطر

اولین فرصت اصلی ایالات متحده و جایی که باید برای برده داری کفاره می کرد درست پس از جنگ داخلی بود. رهبران اتحادیه از جمله ژنرال ویلیام شرمن نتیجه گرفتند که هر خانواده سیاه پوست باید 40 هکتار دریافت کنند. شرمن سفارش میدانی 15 را امضا کرد و 400،000 هکتار زمین کنفدراسیون مصادره شده را به خانواده های سیاهپوست اختصاص داد. علاوه بر این ، برخی از خانواده ها باید قاطرهای باقی مانده از جنگ را دریافت کنند ، از این رو 40 هکتار و یک قاطر.

با این حال ، پس از ترور رئیس جمهور آبراهام لینکلن ، رئیس جمهور اندرو جانسون دستور میدانی 15 را معکوس کرد و زمین را به سمت صاحبان برده های سابق بازگرداند. دولت فدرال به جای اینکه به سیاهپوستان وسیله ای برای حمایت از خود بدهد ، به اسلاورهای سابق قدرت می داد. به عنوان مثال ، در واشنگتن D. C ، صاحبان برده ها در واقع برای املاک گمشده - به طور رسمی بردگی پرداخت می شدند. این عمل همچنین در کشورهای اطراف رایج بود. بسیاری از آمریکایی های سیاه پوست با گزینه های کاری محدود به عنوان سهامداران به همان سرزمین بازگشتند تا صاحبان بسیار برده ای که در گذشته آنها به بردگی گرفته شده بودند. صاحبان برده ها نه تنها از بردگی چاتل آمریکایی های سیاه پوست پول گرفتند ، بلکه آنها چندین بار پول در خارج از سرزمینی که قبلاً بردگی ها انتخاب می کردند ، پول کسب کردند.

معامله جدید

هرگز زمان بدی برای انجام آنچه از نظر اخلاقی درست است وجود ندارد ، اما ایالات متحده فرصت های اصلی برای کفاره برای برده داری داشته است. در دهه 1930 ، ایالات متحده از سقوط بازار سهام در سال 1929 در حال بازگشت بود و کاملاً درگیر رکود بزرگ شد. دولت فرانکلین روزولت مجموعه ای از سیاست ها را به عنوان بخشی از قانون جدید معامله خود ، که تخمین زده می شود تقریباً 50 میلیارد دلار هزینه داشته باشد ، اجرا کرد تا کشور را از افسردگی فاجعه کند. تخمین های فعلی قیمت معاملات جدید را در حدود 50 تریلیون دلار قیمت می کند.

دو سیاست خاص از این قرارداد جدید در بازگرداندن اشتباهات نژادی آمریکا - G. I. بیل و تأمین اجتماعی. اگرچه آمریکایی های سفید پوست و سیاه در جنگ جهانی دوم جنگیدند ، جانبازان سیاه پوست نتوانستند مزایای پس از جنگ خود را مانند همسالان سفیدپوست خود بازخرید کنند. در حالی که G. I. بیل به صورت فدرال موظف شد ، آن را به صورت محلی اجرا کرد. وجود میثاق مسکن نژادی و کاهش در بین شهرداری های محلی ، سیاهان را از استفاده از مزایای فدرال منع کرد. به سربازان سفیدپوست با ارسال خود و فرزندان خود به کالج و به دست آوردن مسکن و کمک های مالی کوچک ، این فرصت را برای ساختن ثروت فراهم کردند.

با توجه به تأمین اجتماعی ، دو حرفه کلیدی که باعث بهبود سهام عدالت در آمریکا می شدند ، از این قانون خارج شدند - کارگران دموکراتیک و مزرعه. این حذفیات به طور موثری 60 درصد از سیاهپوستان را در ایالات متحده و 75 درصد در ایالت های جنوبی که در این مشاغل کار می کردند ، حذف کرد. روزولت این مقررات محروم را در قانون در پشت جانبازان سیاه پوست و کارگران به منظور پیشبرد آمریکای سفید از رکود بزرگ ، چانه زنی کرد.

سیاست ها و شیوه های دیگری نیز وجود دارد که به شکاف ثروت نژادی کمک کرده است. تبعیض تحت تحریم دولت مربوط به قانون Homestead در سال 1862 ، کاهش ، میثاق های محدود کننده و محکوم کردن لیزینگ ، سیاهان را از توانایی به دست آوردن ثروت با نرخ های مشابه سفیدپوستان مسدود کرد. جدا از برده داری ، خسارات باید به سیاه پوستان که به این سیاست ها و شیوه ها آسیب رسانده اند ، اهدا شود.

بازپرداخت سیاست های برده داری و ضد سیاه

ما می دانیم که ارزش پولی که بر روی سیاهان بردگی و بهره وری کار آنها و همچنین میزان شکاف ثروت نژادی قرار گرفته است. ما شاهد بودیم که گروه های دیگری در حالی که دولت فدرال جبران خسارت های آمریکایی های سیاهپوست را پس می گیرد ، مجدداً بازپرداخت می کنند. بر این اساس ، اگر بخواهیم شکاف ثروت نژادی را ببندیم و برای محافظت از "زندگی ، آزادی و پیگیری شادی" به عقاید اخلاقی خود بپردازیم ، یک بسته جبران خسارت فدرال برای سیاهپوستان به ترتیب است. این بسته باید شامل مزایای عمومی فردی و جمعی باشد که همزمان ثروت را ایجاد می کند و بدهی را بین شهروندان سیاه پوست از بین می برد. ما ادعا می کنیم که باید شبیه به قانون سرمایه گذاری جامعه هریت توبمن باشد ، که اخیراً قبل از مجمع عمومی مریلند شنیده می شد که ری به نمایندگی از آن شهادت می داد. قانون سرمایه گذاری جامعه هریت توبمن با هدف پرداختن به برده داری و میراث آن با پرداختن به آموزش ، مالکیت خانه و موانع مالکیت تجارت.

پرداخت های فردی برای فرزندان آمریکایی های سیاه برداشته شده

دولت ایالات متحده مدیون دستمزدهای از دست رفته و همچنین خسارت به افرادی است که به بردگی کمک کرده اند. علاوه بر دستمزدهای از دست رفته ، میزان تجمع بازپرداخت برای افراد باید شکاف ثروت نژادی را که در حال حاضر وجود دارد از بین ببرد. براساس جدیدترین شماره های فدرال رزرو در سال 2016 ، بر اساس بررسی امور مالی مصرف کننده ، خانواده های سفید پوست بالاترین ثروت خانوادگی را با 171،000 دلار در مقایسه با خانواده های سیاه و اسپانیایی که به ترتیب 17،600 دلار و 20،700 دلار داشتند ، داشتند.

شهریه کالج به دانشکده ها و دانشگاه های 4 ساله یا 2 ساله برای فرزندان آمریکایی های سیاه پوست بردگی

افراد باید بتوانند از شهریه برای به دست آوردن مدرک لیسانس یا مدرک دانشیار/حرفه ای یا فنی استفاده کنند. شهریه باید برای دانشگاه های دولتی یا خصوصی در دسترس باشد. با توجه به شکاف نژادی در توانایی کسب مدرک در مدارس خصوصی ، این بخش از این بسته با فراهم کردن دسترسی بیشتر به شبکه های اجتماعی و ساختارهای فرصت ، به کاهش نابرابری های نژادی کمک می کند.

بخشش وام دانشجویی برای فرزندان آمریکایی های سیاه برداشته شده

بدهی وام دانشجویی همچنان مانع مهمی برای ایجاد ثروت برای فارغ التحصیلان کالج سیاه است. در بین افراد 25-55 ساله ، حدود 40 درصد از سیاه پوستان در مقایسه با 30 درصد از سفید پوستان بدهی وام دانشجویی دارند. سیاه پوستان همچنین در مقایسه با حدود 30،000 دلار برای سفید پوستان نزدیک به 45000 دلار بدهی وام دانشجویی دارند. تحقیقات اخیر نشان می دهد که سیاه پوستان به احتمال زیاد وام های غیرقانونی اختصاص داده می شوند. علاوه بر این ، فارغ التحصیلان دانشکده ها و دانشگاه های سیاه تاریخی ، در مقایسه با مؤسسات عمدتاً سفید پوست ، به احتمال زیاد وام های فرعی را با نرخ بهره بالاتر دریافت می کنند.

دانشگاه هایی از جمله حوزه علمیه Georgetown و Princeton ، که دومین حوزه علمیه در کشور است ، قصد دارند از این واقعیت استفاده کنند که فروش بردگان به تقویت موقوفات دانشگاه خود و ایجاد آنها به عنوان مؤسسات نخبه آموزش عالی در مقیاس جهانی کمک کرده است. بشرفرزندان برده های فروخته شده توسط حوزه علمیه Georgetown و Princeton اکنون حق و مزایایی را دارند که توسط آن دانشگاه ها به دست آمده است تا مدارک خود را در خط لوله آموزش عالی بدست آورند. قوه مقننه ویرجینیا به برخی از دانشگاه های ایالتی خود رای داد تا با جبران خسارت ها برای برده داری کفاره کنند. دانشگاه های دیگر به همراه مقننه های ایالتی و دولت فدرال باید از این پرونده پیروی کنند.

کمک های مالی پیش پرداخت و کمک های مالی احیاء مسکن برای فرزندان آمریکایی های سیاه پوست بردگی

کمک های مالی پیش پرداخت ، برخی از سهام اولیه را در خانه های خود نسبت به وام های بیمه وام مسکن به آمریکایی های سیاهپوست ارائه می دهد. کمک های مالی احیاء مسکن به آمریکایی های سیاهپوست کمک می کند تا خانه های موجود در محله هایی را که به دلیل فقدان سرمایه گذاری های دولتی و شرکت ها در جوامع عمدتاً سیاه مورد غفلت واقع شده اند ، بهسازی کنند. با توجه به تسویه حساب های اخیر برای وام های درنده ، نرخ بهره پایین و ثابت و همچنین کلاه های مالیات بر دارایی در مناطقی که قیمت مسکن به طور قابل توجهی کاهش می یابد باید بخشی از بسته باشد. پس از حسابداری از عواملی از قبیل کیفیت مسکن ، کیفیت محله ، آموزش و جرم ، خانه های تحت اشغال مالک در محلات سیاه به طور متوسط 48000 دلار برای هر خانه کم ارزش می شوند و به مبلغ 156 میلیارد دلاری که صاحبان خانه دریافت می کردند در صورتی که خانه های خود را دریافت می کردندبراساس تحقیقات بروکینگز ، نرخ بازار.

با وقوع تقارن ، سیاه پوستان معمولاً از محله هایی که به آنها کمک می کردند ، قیمت گذاری می شوند ، در حالی که بقایای تاریخی و فعلی میثاق های محدود کننده و محدود کننده سرمایه گذاری ها را مهار می کند. برخی از آمریکایی های سیاهپوست به دلیل افزایش مالیات به دلیل اینکه محله ها به دلیل افزایش مالیات ، از خانه خانواده خود در دهه ها مجبور می شوند. این یک نکته مهم است زیرا برخی از نامزدهای ریاست جمهوری دموکرات در سال 2020 با هدف بازگرداندن شکاف ثروت نژادی با تمرکز بر ولسوالی های تاریخی تغییر یافته انجام شدند. تحقیقات پری نشان می دهد که این سیاست ها از گرفتن بخش بزرگی از سیاهپوستان سیاه پوست کم می شوند.

کمک های مالی برای شروع کار ، گسترش تجارت برای استخدام کارمندان بیشتر یا خرید ملک برای فرزندان آمریکایی های سیاه برداشته شده

مشاغل متعلق به سیاه به احتمال زیاد در محله های عمدتا سیاه که به زیرساخت ها و مشاغل نیاز دارند ، قرار دارند. با این حال ، صاحبان مشاغل سیاه هنوز هم کمتر از بانک ها برای دستیابی به موفقیت در مشاغل خود از بانک ها کمتری برخوردار هستند.

این بسته جبران خسارت برای سیاهپوستان آمریکایی در مورد بازگرداندن ثروت است که از سیاه پوستان و جوامع استخراج شده است. با این وجود ، جبران خسارت ها بدون اجرای سیاست های ضد تبعیض که موانع تحرک اقتصادی و ایجاد ثروت را برطرف می کند ، همه چیز برای کار نیست. معماری اقتصاد برای ایجاد جامعه ای عادلانه باید تغییر کند. شکاف ثروت نژادی توسط سیاست های نژادپرستانه ایجاد شده است. مداخله فدرال برای از بین بردن نژادپرستی که این سیاست ها را تحت تأثیر قرار می دهد ، لازم است. از بعضی جهات ، این سؤال که چه کسی باید جبران خسارت را دریافت کند بحث برانگیزتر از این است که چه چیزی باید به مردم اعطا شود.

چه کسی باید جبران خسارت دریافت کند؟

یک سوال کلیدی پس از تصمیم گیری در مورد اینکه بسته غرامت شامل چه چیزی باید باشد این است که چه کسی باید واجد شرایط باشد. به طور خلاصه، یک سیاهپوست که می تواند میراث خود را به افراد برده شده در ایالت ها و سرزمین های ایالات متحده ردیابی کند، باید واجد شرایط دریافت غرامت مالی برای برده داری باشد. در این میان، سیاهپوستانی که می توانند نشان دهند چگونه پس از رهایی از سیاست های مختلف کنار گذاشته شده اند، باید به دنبال خسارت جداگانه باشند. به عنوان مثال، شخصی مانند سناتور کوری بوکر که والدینش از فرزندان بردگان هستند، واجد شرایط غرامت برده داری خواهند بود، در حالی که سناتور کامالا هریس (پدر مهاجر جامائیکایی و مادر مهاجر هندی) و رئیس جمهور باراک اوباما (پدر مهاجر کنیایی و مادر سفیدپوست) ممکن است به دنبال جبران خسارت برای مسکن باشند. و/یا تفکیک تحصیلیساشا و مالیا اوباما (که مادرش میشل رابینسون اوباما، از نوادگان آفریقایی های برده شده است) واجد شرایط خواهند بود.

برای تعیین صلاحیت، در ابتدا می توان از سوابق تولد برای تعیین اینکه آیا یک فرد به عنوان سیاه پوست آمریکایی طبقه بندی شده است استفاده کرد. سندی داریتی، اقتصاددان معتقد است که مردم باید الگوی ثابتی از هویت خود را نشان دهند. پس از آن می توان از سوابق سرشماری برای تعیین اینکه آیا فردی به طور مداوم به عنوان سیاهپوست آمریکایی شناسایی شده است استفاده کرد. در نهایت، آزمایش DNA می تواند به عنوان مکمل برای تعیین اصل و نسب استفاده شود. این گونه بود که سناتور بوکر، که برای اولین بار لایحه جبران خسارت را در سنا ارائه کرد، متوجه شد که نسب او از سیرالئون سرچشمه می گیرد.

نتیجه

برای نوادگان 12. 5 میلیون سیاهپوست که به صورت زنجیر از غرب آفریقا حمل شده اند، همانطور که اخیراً توسط هاکیم جفریز، نماینده ایالات متحده گفته شد، "آمریکا در هنگام بحث نژاد دارای نقص ژنتیکی است."اگر آمریکا بخواهد این نقص را جبران کند، غرامت برای سیاهپوستان آمریکایی بخشی از روند درمان و آشتی است.

با توجه به اینکه 4 آوریل پنجاه و دومین سال از ترور دکتر مارتین لوتر کینگ جونیور در ممفیس می گذرد، فکر می کنیم مناسب است با یک نقل قول فراموش شده از کتاب "من یک سخنرانی رویایی دارم" دکتر کینگ پایان دهیم. در سال 1963 در واشنگتن دی سی، این بیانیه هنوز یکی از جنبه های محقق نشده این سخنرانی مربوط به سیاست است:

ما به سرمایه کشور خود آمده ایم تا چک را نقد کنیم. هنگامی که معماران جمهوری ما سخنان باشکوه قانون اساسی و اعلامیه استقلال را نوشتند ، آنها در حال امضاء سفته بودند که هر آمریکایی برای وارث سقوط می کرد.... امروز بدیهی است که آمریکا تا آنجا که به شهروندان رنگ خود مربوط می شود ، بر این یادداشت سفته پیش فرض کرده است. به جای احترام به این تعهد مقدس ، آمریکا چک بدی را به مردم نگرو داده است ، یک چک که بازگردد "بودجه کافی" را نشان داده است. اما ما از این باور خودداری می کنیم که بانک عدالت ورشکسته است.

با توجه به میراث طولانی برده داری بر روی شکاف ثروت نژادی ، ارزش پولی که می دانیم روی سیاهان بردگی قرار گرفته است ، این واقعیت که سایر گروه ها جبران خسارت دریافت کرده اند ، و این واقعیت که در ابتدا سیاه پوستان فقط به آنها اعطا شده اند تا آنها را از بین ببرد ، شواهد زیادی را ارائه می دهدکه زمان آن است که جبران خسارت به فرزندان سیاه پوستان بردگی بپردازیم.

محتوای مرتبط

شهادت Rashawn Ray را قبل از مجمع عمومی مریلند در قانون سرمایه گذاری جامعه هریت توبمن بخوانید.

یک رویداد مجازی بروکینگز را در مورد بازپرداخت های اقتصادی با ویلیام "سندی" عزیز مشاهده کنید.

به Rashawn Ray و Andre Perry گوش دهید و در مورد پیشنهاد خود در مورد قسمت پادکست کافه تریا بروکینگز صحبت کنید.