هویج و چوب در توافق هسته ای ایران

اگر دونالد ترامپ امتیازات بیشتری از ایران بخواهد ، بهترین شرط او این است که به این معامله پایبند باشد.

یک دستگاه مشاهده دیجیتال Cherenkov ، ابزاری برای شناسایی مواد رادیواکتیو در آب (عکس: دین کالما/آژانسیکزنی)

• ایالات متحده
• ایران

در ماه ژانویه ، ناامیدی رئیس جمهور دونالد ترامپ از توافق هسته ای ایران از او بهتر شد زیرا وی مهلت 12 مه را برای مذاکره مجدد خود تعیین کرد. اما تحقق این هدف در محیط فعلی غیرممکن است. در نتیجه ، در یک حرکت غیر ضروری و ضد تولید ، به نظر می رسد که ایالات متحده از معامله دور خواهد شد.

ترامپ این معامله را "بدترین تا کنون" توصیف کرد ، در حالی که همچنان به طور فعال از آن دور می شود. در اکتبر سال 2017 ، وی علی رغم تجدید تحریم ها یک ماه قبل ، از تأیید پیروی از ایران با این توافق نامه خودداری کرد.

طبق قرارداد هسته ای ، کاخ سفید باید هر 120 روز یکبار تحریم ها را بر روی ایران به حالت تعلیق درآورد. این هدف برای دور زدن کنگره ایالات متحده بود ، که بعید به تصویب قانون برای رفع کامل تحریم های ایالات متحده بر ایران بود. به عنوان مثال ، مانند اروپایی ها. در اوایل سال جاری ، ترامپ دوباره با اکراه از تحریم های ایالات متحده بر ایران تجدید کرد.

اما مشکل ساز بوده استترامپ از بررسی مجدد انطباق هر سه ماه یکبار متنفر است زیرا این یادآوری وعده تبلیغاتی است که وی انجام نداده است. در نتیجه ، پس از ماهها تهدید به دور شدن از این توافق ، ترامپ مهلت بحث برانگیز 12 مه را برای "رفع نقص های فاجعه آمیز معامله ، یا ایالات متحده پس خواهد گرفت" تعیین کرد.

دولت ترامپ از قدرتهای اروپایی می خواهد تا در مذاکره بهتر با ایران به آن کمک کند. با این حال ، او به معنای اعطای بازرسان بین المللی انرژی اتمی (IAEA) دسترسی فوری به تأسیسات هسته ای ایران هر زمان که P5+1 آن را بخواهد ، و متوقف کردن برنامه موشک بالستیک ایران.

جالب اینجاست که چند هفته بعد ، وزیر امور خارجه ، رکس تیلرسون ، برخی از خواسته های ترامپ را به عقب برگرداند و اظهار داشت که این پیشرفت ها از طرف آن انجام می شود ، و "اصول توافق هسته ای ایران" را تحریک نمی کند.

اروپا چندین بار تأیید کرده است که ایران با توافق هسته ای مطابقت دارد. آژانس بین المللی انرژی هسته ای - سازمان مسئول نظارت بر رعایت ایران با این معامله - نیز این موضوع را تأیید کرد. در حقیقت ، آژانس بین المللی انرژی هسته ای تا به امروز این کار را نه بار انجام داده است. برای آژانس بین المللی انرژی هسته ای ، این معامله آنچه را که قرار بود انجام می داد ، انجام می دهد و هر طرف از آن دور می شود "ضرر بزرگی برای تأیید هسته ای و چند جانبه گرایی" خواهد بود.

برای ایالات متحده ، دور شدن از توافق هسته ای ضد تولید است. با کنار گذاشتن پیامدهای فاجعه بار به دلیل اعتبار آن به عنوان مذاکره کننده و متحد ، ایالات متحده با دور زدن سود نخواهد برد.

با این حال ، حتی بدون دور شدن از معامله ، ترامپ محیط معادل عدم اطمینان را برای ایران تقویت کرده است.

در واقع ، عدم اطمینان در برابر تسکین تحریم های مؤثر است. از ژانویه سال 2016 ، هنگامی که تحریم ها برداشته شد ، تجارت آهسته برای بازگشت به ایران آهسته بوده است. اما ادامه عدم اطمینان این امر را بدتر می کند. مؤسسات مالی و مشاغل نهایی را نهایی نمی کنند ، یا از تأمین اعتبار خودداری می کنند ، زیرا مشخص نیست که آیا قرارداد هسته ای زنده خواهد ماند یا خیر. عدم اطمینان همچنین پتانسیل تغییر ذهن ایالات متحده را در مورد تحریم ها بر روی میز قرار می دهد ، به این معنی که شرکت ها می توانند ناگهان خود را در نقض تحریم های ایالات متحده پیدا کنند. به طور خلاصه ، وضعیت فعلی همان تأثیر مجدد تحریم ها یا دور شدن از معامله را دارد.

از این گذشته ، ایالات متحده از این معامله دور می شود و در واقع بقیه توانایی P5+1 را برای ادامه امتیازات از ایران تضعیف می کند. برخی در اروپا ، به ویژه فرانسوی ها ، به دنبال برنامه های موشکی بحث برانگیز ایران تحت پوشش توافق هسته ای نیستند. این چیزی بود که مقامات ایرانی تمایل به بحث و گفتگو در مورد معامله "بیشتر برای همه" نشان دادند که به موجب آن می توانستند در ازای هویج بیشتر با برخی محدودیت های برنامه خود موافقت کنند.

اما این گزینه هنگامی که ایالات متحده نشان داد که نمی توان به تنظیمات چند جانبه اعتماد کرد ، از پنجره بیرون رفت و از تسکین تحریم های موقت خود علیه ایران استفاده کرد. امروز ، کسانی که می خواستند گفتگو را در تهران ادامه دهند ، افکار دوم دارند.

طول عمر و اثربخشی معاملات هسته ای به هویج بستگی دارد - مزایایی که ایران به دست می آورد - به اندازه چوب ها. اگر ایران نتواند اثرات مثبت اقتصادی معامله را احساس کند ، پس چه انگیزه ای برای ادامه احترام به آن دارد؟

در حالی که اروپایی ها تمام تلاش خود را برای کاهش خروج احتمالی ایالات متحده از این معامله انجام می دهند ، در صورتی که ترامپ از آنجا دور شود ، اطمینان از این که ایران همچنان از این توافق نامه بهره مند می شود دشوار خواهد بود. و اگر معامله از بین برود ، پس چه؟

سیاست ترامپ فقط در صورتی کار می کند که جایگزینی برای توافق هسته ای وجود داشته باشد. و ایران موافقت نمی کند تا مذاکرات بیشتری داشته باشد ، یا با معامله دیگری پس از اینکه اولین مورد رعایت نشد. اگر ترامپ امتیازات بیشتری از ایران بخواهد ، بهترین شرط او این است که به معامله بپیوندد و به ایران نشان دهد که چه چیزی را برای به دست آوردن امتیازات بیشتر نشان می دهد.