قیمت گذاری - هدف و روش شناسی

قیمت گذاری انتقال را می توان به عنوان مقداری که به کالاها یا خدمات منتقل شده بین طرفین مرتبط متصل شده است تعریف کرد. به عبارت دیگر ، قیمت گذاری نقل و انتقالات قیمتی است که برای کالاها یا خدمات منتقل شده از یک واحد از سازمان به سایر واحدهای خود واقع در کشورهای مختلف (با استثنائات) پرداخت می شود.

معاملات منوط به انتقال قیمت گذاری

موارد زیر برخی از معاملات بین المللی معمولی است که توسط قوانین قیمت گذاری انتقال اداره می شود:

• فروش کالاهای نهایی
• خرید مواد اولیه
• خرید دارایی های ثابت
• فروش یا خرید ماشین آلات و غیره
• فروش یا خرید نامشهود
• بازپرداخت هزینه های پرداخت شده/دریافت شده
• این خدمات را فعال کرد
• خدمات پشتیبانی
• خدمات توسعه نرم افزار
• هزینه خدمات فنی
• هزینه های مدیریتی
• هزینه حق امتیاز
• هزینه ضمانت شرکت
• وام دریافت یا پرداخت شده است

اهداف قیمت گذاری انتقال

اهداف اصلی در مورد قیمت گذاری نقل و انتقالات عبارتند از:

• ایجاد سود جداگانه برای هر یک از بخش ها و امکان ارزیابی عملکرد هر بخش به طور جداگانه.
• قیمت انتقال نه تنها سود گزارش شده از هر مرکز را تحت تأثیر قرار می دهد ، بلکه بر تخصیص منابع یک شرکت نیز تأثیر می گذارد (هزینه ای که توسط یک مرکز انجام می شود به عنوان منابع مورد استفاده از آنها در نظر گرفته می شود).

اهمیت قیمت گذاری انتقال

به منظور حسابداری و گزارشگری مدیریت ، شرکت های چند ملیتی (MNC) ضمن تعریف نحوه توزیع سود و هزینه ها به شرکتهای تابعه واقع در کشورهای مختلف ، اختیار خود را دارند.

بعضی اوقات ممکن است یک شرکت تابعه از یک شرکت به بخش ها تقسیم شود یا ممکن است به عنوان یک تجارت مستقل در نظر گرفته شود. در این موارد ، قیمت گذاری انتقال به تخصیص درآمد و هزینه ها به چنین شرکتهای تابعه به روش صحیح کمک می کند.

سودآوری یک شرکت تابعه به قیمت هایی که معاملات بین شرکت در آن رخ می دهد بستگی دارد. این روزها معاملات بین شرکت ها با افزایش نظارت دولت ها روبرو هستند. در اینجا ، هنگامی که از قیمت گذاری انتقال استفاده می شود ، می تواند بر ثروت سهامداران تأثیر بگذارد زیرا این امر بر درآمد مشمول مالیات شرکت و جریان نقدی پس از مالیات آن تأثیر می گذارد.

این مهم است که یک تجارت که دارای معاملات بین المللی مرزی است ، باید مفهوم قیمت گذاری انتقال را بخصوص برای الزامات انطباق طبق قانون درک کند و خطرات عدم رعایت را از بین ببرد.

روش های قیمت گذاری را انتقال دهید

دستورالعمل های سازمان همکاری اقتصادی و توسعه (OECD) در مورد روشهای قیمت گذاری انتقال که می تواند برای بررسی قیمت سلاح های معاملات کنترل شده مورد استفاده قرار گیرد ، بحث می کند.

در اینجا ، قیمت سلاح به قیمتی که اعمال می شود یا پیشنهاد می شود یا شارژ می شود ، هنگام ورود طرفین غیر مرتبط در معاملات مشابه در یک شرایط کنترل نشده ، اشاره دارد. در زیر سه مورد از متداول ترین روش های قیمت گذاری انتقال است.

به منظور درک ، شرکتهای مرتبط به یک شرکت که مستقیم یا غیرمستقیم در مدیریت یا سرمایه یا کنترل یک شرکت دیگر شرکت می کنند ، مراجعه می کنند.

روش کنترل نشده کنترل نشده (CUP)

طبق روش CUP ، قیمتی که در یک معامله کنترل نشده بین بنگاه های قابل مقایسه شارژ می شود ، برای تعیین قیمت طول بازو با قیمت نهاد تأیید شده ارزیابی و ارزیابی می شود. مثال:

A Ltd. 10،000 MT Metal را از B Ltd. شرکت تابعه خود در 30،000 /MT خریداری می کند. همچنین از C Ltd. 2500 MT @ INR 40،000/MT خریداری کنید.

یک Ltd. تخفیف INR 500 /MT را به عنوان تخفیف کمکی از B Ltd. B Ltd. دریافت کرد و اعتبار یک ماه را در 1. 25 ٪ PM اجازه می دهد. معامله با B Ltd. در FOB (رایگان در هیئت مدیره) است در حالی که با C Ltd. در CIF (هزینه ، بیمه و حمل و نقل) است. هزینه حمل و نقل و بیمه 1000 INR است.

در اینجا ، شرایط معاملات یکسان نیست و از این رو ، هزینه فلز خام را تحت تأثیر قرار داده است. از این رو ، تنظیمات لازم است. تنظیمات مورد نیاز برای اختلاف در ؛

1. تخفیف کمیت: در صورتی که تخفیف مشابهی توسط C Ltd. ارائه شود ، قیمتی که توسط C Ltd. شارژ می شد با INR 500/MT کمتر بود.

2. حمل و نقل و بیمه (FOB در مقابل CIF): در صورت خرید از C Ltd. نیز در FOB بود ، پس قیمت شارژ شده توسط C Ltd. کمتر می شد. از این رو ، هزینه حمل و نقل و بیمه باید از قیمت خرید کاهش یابد.

3. دوره اعتبار: در صورت ارائه اعتبار مشابه توسط C Ltd. ، پس از آن قیمت هزینه شده توسط آنها پس از فاکتورسازی در چنین هزینه ای بیشتر می شد. از این رو ، 1. 25 ٪ بعد از ظهر باید به قیمت خرید اضافه شود.

محاسبه قیمت طول بازو:

این روش قابل اطمینان ترین است و به عنوان یک روش مستقیم برای استفاده از اصل طول اسلحه و برای تعیین قیمت معاملات مربوط به طرفین در نظر گرفته می شود. با این حال ، در حالی که در نظر می گیرد که آیا معاملات کنترل شده و کنترل نشده قابل مقایسه هستند ، باید مراقبت زیادی انجام شود. از این رو ، این روش رسیدن به قیمت انتقال اعمال نمی شود مگر اینکه محصولات یا خدمات نیازهای دقیق مقایسه بالا را برآورده کنند.

روش قیمت فروش مجدد یا روش فروش منهای

در این روش ، قیمت هایی که شرکت مرتبط با آن محصول خود را به شخص ثالث می فروشد ، می گیرد. این قیمت به قیمت فروش مجدد گفته می شود.

حاشیه ناخالص که با مقایسه حاشیه ناخالص در یک معامله کنترل نشده قابل مقایسه تعیین می شود ، از این قیمت فروش مجدد کاهش می یابد. پس از این ، هزینه هایی که با خرید چنین محصولی مانند وظیفه گمرک همراه است ، کسر می شود. آنچه باقی مانده به عنوان قیمت طول بازو برای یک معامله کنترل شده بین شرکت های مرتبط در نظر گرفته می شود.

مثال: LTD معامله ای در محصولات IT است. یک LTD دسک تاپ را از یک مهمانی مرتبط ، B Ltd و همچنین از یک مهمانی غیر مرتبط با Ltd. خریداری کرده بود.

محاسبه قیمت طول بازو

روش هزینه به علاوه

با روش هزینه به علاوه ، شما بر هزینه های تأمین کننده کالا یا خدمات در معامله کنترل شده تأکید می کنید. پس از آگاهی از هزینه ها ، باید یک نشانه گذاری اضافه کنید. این نشانه گذاری باید بر اساس خطرات و کارکردهای انجام شده ، سود شرکت مرتبط را منعکس کند. نتیجه قیمت طول بازو است.

به طور کلی ، نشانه در روش هزینه به علاوه پس از در نظر گرفتن هزینه مستقیم و غیرمستقیم مربوط به تولید یا عرضه محاسبه می شود. اما ، هزینه های عملیاتی یک شرکت (مانند هزینه های سربار) بخشی از این نشانه گذاری نیست.

مثال: شرکت Associated-A ، یک تولید کننده رایانه در تایلند ، تحت قرارداد شرکت Associated B. تولید می شود. شرکت مرتبط با شرکت B می تواند شرکت Associated-A را در مورد کمیت و کیفیت رایانه های تولیدی آموزش دهد.

شرکت مرتبط با فروش آن به شرکت های مرتبط B تضمین می شود و خطری کمی یا بدون آن نخواهد داشت.

بیایید فرض کنیم که هزینه کالاهای فروخته شده 50،000 INR است. همچنین ، فرض کنید که نشانه طول بازو که شرکت مرتبط با آن باید کسب کند 40 ٪ است.

قیمت طول بازوی حاصل بین شرکت های مرتبط و شرکت مرتبط با B 70،000 INR است (یعنی INR 50،000 x (1 + 0. 40)).

مشکلات مرتبط با قیمت گذاری انتقال

مشکلات بسیار کمی در رابطه با قیمت انتقال وجود دارد. برخی از این موضوعات عبارتند از:

• در مورد نحوه انتقال قیمت باید اختلاف نظر در بین مدیران بخش سازمانی وجود داشته باشد.
• زمان اضافی ، هزینه ها و نیروی انسانی برای اجرای قیمت انتقال و طراحی سیستم حسابداری برای مطابقت با الزامات قوانین قیمت گذاری انتقال لازم است.
• قیمت طول بازو ممکن است باعث ایجاد رفتار ناکارآمد در بین مدیران واحدهای سازمانی شود.
• به عنوان مثال ، برای برخی از بخش ها یا ادارات ، یک بخش خدمات ، قیمت بازو به همان اندازه کار نمی کند ، زیرا این بخش ها مزایای قابل اندازه گیری ارائه نمی دهند.
• مسئله قیمت گذاری انتقال در یک مجموعه چند ملیتی بسیار پیچیده است.
• قیمت گذاری انتقال داخلی تا مارس 2013 ، مقررات قیمت گذاری نقل و انتقالات فقط به معاملات بین المللی محدود می شد. از آوریل 2013 مقررات قیمت گذاری نقل و انتقالات به SDT ها (معاملات داخلی مشخص شده) گسترش یافته و از سال ارزیابی 2013-14 قابل اجرا است. معاملات تحت پوشش معاملات داخلی مشخص شده عبارتند از:
  • هزینه هایی که در آن پرداخت انجام شده یا به یک مدیر ، یکی از بستگان مدیر یا یک نهاد انجام شده است که یک مدیر یا شرکت دارای بهره رای بیش از 20 ٪ است.

  معاملات فوق فقط در صورتی که ارزش کل چنین معاملات از کرور INR 5 فراتر رود ، به عنوان معاملات داخلی مشخص شده رفتار می شود.