کاهش کمی (QE) چیست؟

کاهش کمی (QE) ممکن است تعاریف متفاوت و بحث برانگیز را ارائه دهد. اما اساساً ، این یک عملیات بازار (توسط بانک های مرکزی انجام می شود) که باعث افزایش نقدینگی و تورم می شود ، با این هدف که ادعا می شود اقتصاد یک ملت را تحریک می کند ، مشاغل و مصرف کنندگان را ترغیب می کند تا وام بگیرند و بیشتر هزینه کنند.

چگونه کار می کند؟

معمولاً این عملیات شامل یک بانک مرکزی است که با خرید اوراق بهادار (مانند سهام ، اوراق قرضه و دارایی های خزانه داری) از دولت یا بانک های تجاری ، پول را به اقتصاد تزریق می کند.

بانک های مرکزی از طریق تمدید اعتبار جدید به صندوق های ذخیره این بانکهای عضو (که مطابق با سیستم بانکی ذخیره کسری نگهداری می شوند) اضافه می کنند. از آنجا که اعتبار جدید توسط کالایی یا هر چیزی با ارزش فیزیکی پشتیبانی نمی شود ، QE اساساً پول را از هیچ چیز ایجاد نمی کند.

بنابراین ، هدف QE افزایش عرضه پول است و آن را به عنوان راهی برای تحریک فعالیت و رشد اقتصادی در دسترس تر می کند. ایده این است که نرخ بهره را پایین نگه دارید ، وام را برای مشاغل و مصرف کنندگان تقویت کرده و اعتماد به نفس در کل اقتصاد را ارتقا بخشید. با این حال ، در عمل ، QE همیشه کار نمی کند ، و در واقع یک رویکرد بسیار بحث برانگیز است ، هم مدافعان و هم با محرک ها.

QE یک سیاست پولی گسترده نسبتاً جدید است. برخی از محققان بر این باورند که اولین استفاده از دنیای واقعی آن در اواخر دهه 1990 توسط بانک مرکزی ژاپن (بانک ژاپن) (احتمالاً) بود. این بحث برانگیز است زیرا بسیاری از اقتصاددانان بحث می کنند که آیا شیوه های پولی ژاپن در آن زمان واقعاً QE را تشکیل می دهد یا نه. از آن زمان ، چندین کشور دیگر شیوه های QE را به عنوان تلاشی برای به حداقل رساندن مشکلات اقتصادی خود اجرا کرده اند.

چه چیزی باعث استفاده از کاهش کمی شد؟

QE برای پرداختن به مشکلاتی که بوجود آمد هنگامی که شیوه های معمولی بانکی مدرن نتوانست از رکود اقتصادی جلوگیری کند ، طراحی شد. هدف اصلی QE افزایش تورم (برای جلوگیری از تورم) است - و تعدیل نرخ بهره یکی از اصلی ترین ابزاری است که بانکهای مرکزی برای کنترل نرخ تورم از آن استفاده می کنند. هنگامی که وام و فعالیت مالی کند می شود ، بانک مرکزی یک کشور می تواند نرخ را کاهش دهد تا آن را برای افزایش وام برای بانک ها مقرون به صرفه تر کند. در مقابل ، وقتی اوضاع کمی بیش از حد رایگان باشد - با هزینه و اعتبار به سطح خطرناک نزدیک می شوند - نرخ بهره بالاتر ممکن است به عنوان یک دروازه توقف عمل کند.

آیا کاهش کمی موثر است؟

اندکی پس از پایان بحران مالی سال 2008 ، صندوق بین المللی پول (IMF) یادداشتی را منتشر کرد که در آن QE به عنوان یک سیاست پولی غیر متعارف مؤثر مورد بحث قرار گرفت. این تجزیه و تحلیل شامل پنج بانک مرکزی اصلی است: فدرال رزرو ایالات متحده ، بانک مرکزی اروپا ، بانک مرکزی انگلیس ، بانک کانادا و بانک ژاپن.

هر موسسه یک استراتژی منحصر به فرد را مستقر کرد ، اما بیشتر آنها نقدینگی کلی بازار را به طرز چشمگیری افزایش دادند. این گزارش ادعا می کند که مداخلات انجام شده توسط بانکهای مرکزی موفقیت آمیز بوده است و افزایش نقدینگی برای جلوگیری از بحران طولانی مدت اقتصادی و ذوب سیستم مالی مهم است.

با این حال ، QE همیشه مؤثر نیست و به متن و استراتژی بسیار وابسته است. بسیاری از اقتصادهایی که با استفاده از QE (یا یک رویکرد مشابه) آزمایش کرده اند ، اثرات مطلوبی ندارند. اگر به درستی مدیریت نشود ، عمل تزریق پول به اقتصاد و کاهش نرخ بهره ممکن است باعث نتایج غیر منتظره و نامطلوب شود. در زیر برخی از مزایا و معایب بالقوه را ذکر می کنیم.

مزایای بالقوه و اثرات مثبت

• وام بیشتر: به دلیل افزایش وجوه از طریق خرید دارایی های بانک مرکزی ، بانک ها باید برای دریافت وام بیشتر تشویق شوند.
• افزایش وام: مصرف کنندگان و مشاغل احتمالاً در صورت پایین بودن نرخ بهره بدهی جدید می گیرند.
• هزینه های بیشتر: مصرف کنندگان به دلیل تمام وام های جدید و وام گرفتن پول بیشتر ، هزینه های خود را افزایش می دهند. با نرخ بهره پایین تر ، ترک پول در پس انداز آن چندان جذاب نیست.
• رشد شغلی: هنگامی که مشاغل از طریق وام به سرمایه بیشتری دسترسی دارند و به دلیل افزایش هزینه های مصرف کننده بیشتر می فروشند ، به آنها تشویق می شود تا کارمندان بیشتری را گسترش و استخدام کنند.

معایب بالقوه و اثرات منفی

بسیاری از متخصصان این نگرانی را ابراز می کنند که QE صرفاً یک باند کمک برای مشکلات بزرگتر و ساختاری است که در نهایت اقتصاد را تانک می کند. برخی از نقاط ضعف بالقوه شامل موارد زیر است:

• تورم: افزایش عرضه پول ناشی از QE به طور طبیعی تورم را ایجاد می کند. رقابت برای محصولات افزایش می یابد زیرا در گردش پول بیشتری وجود دارد ، اما هیچ گونه عرضه کالا را افزایش نمی دهد. تقاضای بالاتر منجر به قیمت بالاتر می شود. اگر به درستی مدیریت نشود ، نرخ تورم می تواند به سرعت افزایش یابد و منجر به افزایش بیش از حد شود.
• بدون وام اجباری: در QE ، بانک های تجاری به معنای استفاده از پولی که از بانک مرکزی دریافت می کنند برای ارائه وام های بیشتر استفاده می کنند. اما هیچ چیز در این فرآیند وجود ندارد که آنها را به انجام این کار نیاز داشته باشد. به عنوان مثال ، هنگامی که QE در ابتدا پس از بحران مالی سال 2008 در ایالات متحده اعمال شد ، بسیاری از بانک ها به جای گسترش آن ، به ثروت تازه خود ادامه دادند.
• بدهی بیشتر: افزایش سود وام ممکن است مشاغل و مصرف کنندگان را به سمت وام بیشتر از آنچه که می توانند وام بگیرند ، سوق دهد و این می تواند عواقب منفی برای اقتصاد داشته باشد.
• تأثیر سایر ابزارهای سرمایه گذاری: بازار اوراق قرضه اغلب به بی ثباتی و تغییرات ناگهانی پاسخ می دهد ، که پس از وقوع سیاست های QE کاملاً متداول است.

مثال ها

برخی از کشورهایی که بانکهای مرکزی آنها از تسکین کمی استفاده کرده اند عبارتند از:

• بانک ژاپن: 2001-2006 و 2012-Present (Abenomics). تلاش های QE مشکلات مالی آنها را کاهش نداده است. ین ژاپنی در برابر دلار آمریکا ضعیف تر شد و هزینه واردات افزایش یافت.
• ایالات متحده: 2008-2014. ایالات متحده سه دور QE را برای رسیدگی به بحران مسکن و پس از آن رکود پیاده کرد. اقتصاد بهبود یافت ، اما این که آیا به دلیل QE بوده است قابل بحث است. مقایسه ای با کانادا ، که از شیوه های بانکی QE استفاده نکرد ، هیچ تفاوت قابل توجهی را نشان نمی دهد.
• بانک مرکزی اروپا: 2015-2018. منطقه یورو دارای بازدیدها و از دست دادن ها ، با تورم پایدار ، کاهش بیکاری و اقتصاد قوی 2017 است ، اما هنوز هم با رشد دستمزد غیرقابل تحمل و افزایش نرخ بهره مقابله می کند.

افکار پایانی

به عنوان یک استراتژی پولی غیر متعارف ، QE ممکن است در بهبودی خود به برخی از اقتصادها کمک کرده باشد ، اما مطمئناً یک استراتژی بحث برانگیز است و حتی این نتیجه گیری قابل بحث است. بسیاری از خطرات احتمالی ، مانند بیش از حد تورم و بدهی بیش از حد ، هنوز به هیچ وجه ویرانگر به نتیجه نرسیده اند ، اما برخی از کشورها که از بی ثباتی ارز با تجربه QE استفاده کرده اند و تأثیر مضر در سایر مناطق و بازارهای اقتصادی دارند. عواقب طولانی مدت به اندازه کافی واضح نیست و اثرات QE ممکن است با توجه به متن کاملاً متفاوت باشد.