واژه نامه اصطلاحات مربوط به سرمایه گذاری

هزینه 12B-1: هزینه ای که در مورد صندوق های متقابل خاص یا کلاس های سهام مجاز تحت یک قانون SEC ارزیابی شده است تا بتواند هزینه های مرتبط با بازاریابی و فروش صندوق را تأمین کند. هزینه های 12b-1 نیز ممکن است برای تأمین هزینه های سرویس دهی سهامدار استفاده شود.

مدیریت فعال: تجارت اوراق بهادار برای استفاده از فرصت های بازار در مقابل آنها ، بر خلاف مدیریت منفعل. مدیران فعال به تحقیق ، پیش بینی بازار و قضاوت و تجربه خود در انتخاب اوراق بهادار برای خرید و فروش متکی هستند.

تهاجمی: یک رویکرد سرمایه گذاری که در ازای بازده سرمایه گذاری بالقوه بالاتر از حد متوسط ، خطر ابتلا به ضرر را می پذیرد.

صندوق رشد تهاجمی: صندوق سرمایه گذاری که در ازای بازده یا سود بالقوه بالاتر از ضرر ، خطر بیشتری را به همراه دارد.

شاخص بازار عمده AMEX (XMI): شاخصی که به طور متوسط 20 سهام صنعتی تراشه آبی است.

گزارش سالانه: گزارش سالانه یا سابقه ای از وضعیت مالی و عملیات مالی یک سرمایه گذاری (به عنوان مثال ، صندوق متقابل یا شرکت).

نرخ بازده سالانه: نرخ سالانه سود یا ضرر در سرمایه گذاری بیان شده به عنوان درصد.

قدردانی: افزایش ارزش یک سرمایه گذاری.

دارایی: هر چیزی با ارزش تجاری یا مبادله ای متعلق به یک تجارت ، موسسه یا فرد. مثالها شامل پول نقد ، املاک و مستغلات و سرمایه گذاری است.

تخصیص دارایی: روشی برای سرمایه گذاری که در آن سرمایه گذاران شامل طیف وسیعی از کلاسهای مختلف سرمایه گذاری - مانند سهام ، اوراق قرضه و گزینه های نقدی یا معادل آن - در اوراق بهادار خود هستند. به تنوع مراجعه کنید.

کلاس دارایی: گروهی از اوراق بهادار یا سرمایه گذاری که دارای ویژگی های مشابه هستند و به طور مشابه در بازار رفتار می کنند. سه کلاس دارایی مشترک شامل سهام (به عنوان مثال ، سهام) ، درآمد ثابت (به عنوان مثال ، اوراق قرضه) و گزینه های نقدی یا معادل آن (به عنوان مثال ، صندوق های بازار پول) است.

میانگین بازده کل سالانه: میانگین درصد افزایش یا کاهش ارزش یک سرمایه گذاری که شامل سود سهام ، سود و تغییر در قیمت سهام است.

Back-End Load: هزینه ای که در هنگام بازخرید سهام (به صندوق فروخته می شود) در طی چند سال اول مالکیت ، توسط برخی از وجوه اعمال می شود. همچنین یک هزینه فروش معوق مشروط نامیده می شود.

صندوق متعادل: صندوق با هدف سرمایه گذاری هم رشد و درآمد بلند مدت و هم از طریق سرمایه گذاری در سهام و اوراق قرضه.

شاخص اوراق قرضه ایالات متحده آمریکا سرمایه بارکلی: یک شاخص مشترک که به طور گسترده برای اندازه گیری عملکرد صندوق های اوراق بهادار ایالات متحده استفاده می شود.

نقطه پایه: یک صدم از یک درصد یا 0. 01 ٪. به عنوان مثال ، 20 امتیاز پایه برابر با 0. 20 ٪ است. هزینه های سرمایه گذاری ، نرخ بهره و اختلاف عملکرد بین اوراق قرضه اغلب در نقاط پایه بیان می شود.

معیار: گروهی از اوراق بهادار بدون کنترل که عملکرد آنها به عنوان استاندارد برای اندازه گیری عملکرد سرمایه گذاری استفاده می شود. برخی از معیارهای مشهور میانگین صنعتی داو جونز و شاخص S& P 500 هستند.

اوراق قرضه: امنیت بدهی که نشان دهنده وام گرفتن پول توسط یک شرکت ، دولت یا نهاد دیگر است. موسسه استقراض مبلغ وام به علاوه درصدی را به عنوان بهره بازپرداخت می کند. صندوق های درآمد به طور کلی در اوراق قرضه سرمایه گذاری می کنند.

صندوق اوراق قرضه: صندوق که در درجه اول در اوراق قرضه و سایر ابزارهای بدهی سرمایه گذاری می کند.

رتبه بندی اوراق بهادار: رتبه بندی یا درجه ای که برای نشان دادن کیفیت اعتبار یک اوراق قرضه با توجه به قدرت مالی صادرکننده آن و احتمال بازپرداخت بدهی در نظر گرفته شده است. آژانس هایی مانند Standard & Poor's ، خدمات سرمایه گذاران مودی و رتبه بندی صادر شده برای اوراق قرضه مختلف ، از AAA (بسیار بعید به طور پیش فرض) تا D (به طور پیش فرض).

کارگزار: شخصی که به عنوان واسطه بین خریدار و فروشنده یک محصول امنیتی ، بیمه یا صندوق متقابل عمل می کند ، اغلب توسط کمیسیون پرداخت می شود. اصطلاحات کارگزار ، کارگزار/فروشنده و فروشنده گاهی اوقات به صورت متقابل استفاده می شوند.

پنجره کارگزاری: یک ویژگی برنامه ای که به شرکت کنندگان اجازه می دهد سرمایه گذاری هایی را خریداری کنند که در میان منوی کلی برنامه گزینه های سرمایه گذاری تعیین شده گنجانده نشده است.

سرمایه گذاری (CAP): ارزش کل بازار سهام برجسته یک شرکت.

صندوق تقدیر سرمایه: صندوق سرمایه گذاری که با سرمایه گذاری در درجه اول در سهام که قیمت سهام آنها انتظار می رود افزایش یابد ، رشد قیمت سهام را به دنبال دارد.

سود سرمایه: افزایش ارزش یک سرمایه گذاری ، که با تفاوت بین قیمت خالص خرید و قیمت خالص فروش محاسبه می شود.

ضرر سرمایه: ضرر در ارزش یک سرمایه گذاری ، که با تفاوت بین قیمت خرید و قیمت خالص فروش محاسبه می شود.

حفظ سرمایه: یک هدف سرمایه گذاری یا هدف برای جلوگیری از کاهش ارزش سرمایه گذاری اصلی (اصلی).

جایگزین نقدی یا معادل پول نقد: سرمایه گذاری کوتاه مدت ، بسیار نقدینگی و از کیفیت اعتبار بالایی برخوردار است.

صندوق سرمایه گذاری جمعی: سرمایه گذاری های ایجاد شده توسط یک بانک یا شرکت اعتماد برای برنامه های مزایای کارمندان ، مانند برنامه های 401 (k) ، که دارایی های برنامه های بازنشستگی را برای اهداف سرمایه گذاری جمع می کند. آنها به جای ثبت نام در SEC ، براساس قوانین و مقررات مربوط به بانک ها و شرکت های اعتماد اداره می شوند. این وجوه همچنین به عنوان اعتماد جمعی یا متمایز گفته می شود.

کمیسیون: جبران خسارت پرداخت شده به یک کارگزار یا سایر فروشنده ها به دلیل نقش وی هنگام خرید یا فروش سرمایه گذاری.

سهام مشترک: سرمایه گذاری که سهم مالکیت در یک شرکت را نشان می دهد.

صندوق سهام شرکت: صندوق که در درجه اول در اوراق بهادار کارفرمایان سرمایه گذاری می کند که ممکن است موقعیت نقدی را برای اهداف نقدینگی نیز حفظ کند.

صندوق های رقیب: صندوق سرمایه گذاری که توسط مدیر سرمایه گذاری صندوق دیگر شناسایی می شود و منوط به قوانین ویژه مربوط به توانایی سرمایه گذار در خرید و فروش سرمایه گذاری بین این دو صندوق است. محدودیت شستشوی سهام را ببینید.

ترکیب: اثر تجمعی که سرمایه گذاری مجدد درآمدهای یک سرمایه گذاری را می تواند با ایجاد درآمد اضافی از خود داشته باشد.

محافظه کار: یک رویکرد سرمایه گذاری که در ازای خطرات بالقوه پایین تر ، پاداش های کمتری را می پذیرد.

هزینه فروش معوق مشروط (CDSC): هزینه ای که هنگام سهام یک صندوق متقابل یا یک قرارداد متغیر سالانه متغیر در چند سال اول مالکیت بازپرداخت می شود (فروخته می شود). همچنین یک بار پشتی نامیده می شود.

اوراق قرضه شرکت: اوراق قرضه صادر شده توسط یک شرکت ، و نه یک دولت. ریسک اعتباری برای اوراق بهادار شرکتی مبتنی بر توانایی پرداخت مجدد شرکتی است که اوراق قرضه صادر کرده است.

ریسک اعتباری: ریسکی که یک صادرکننده اوراق قرضه به طور پیش فرض خواهد بود ، به این معنی که بازپرداخت اصلی یا علاقه به سرمایه گذار را همانطور که وعده داده شده است ، بازپرداخت نمی کند. ریسک اعتباری همچنین به عنوان "خطر پیش فرض" شناخته می شود.

بازده فعلی: نرخ فعلی بازده سرمایه گذاری که با تقسیم پرداخت درآمد مورد انتظار خود بر اساس قیمت فعلی بازار محاسبه می شود.

متولی: یک شخص یا نهاد (به عنوان مثال ، بانک ، شرکت اعتماد یا سازمان دیگر) مسئول نگه داشتن دارایی های مالی.

تورم: برعکس تورم - کاهش قیمت کالاها و خدمات.

استهلاک: کاهش ارزش یک سرمایه گذاری.

جایگزین سرمایه گذاری تعیین شده: گزینه های سرمایه گذاری انتخاب شده توسط برنامه شما که شرکت کنندگان می توانند سرمایه گذاری حساب های برنامه خود را هدایت کنند.

تنوع: عمل سرمایه گذاری در کلاس های دارایی های متعدد و اوراق بهادار با ویژگی های مختلف ریسک برای کاهش خطر داشتن هر سرمایه گذاری واحد.

سود سهام: پول یک صندوق سرمایه گذاری یا شرکت به طور معمول از سود خود به سهامداران خود می پردازد. این مقدار معمولاً بر اساس هر سهم بیان می شود.

میانگین صنعتی داو جونز (داو یا DJIA): یک شاخص با وزن بسیار زیاد از 30 از بزرگترین سهام ایالات متحده که به طور گسترده ای برگزار می شود.

بازار نوظهور: به طور کلی ، اقتصادهایی که در حال رشد و صنعتی شدن هستند ، مانند آفریقا ، آسیا ، اروپای شرقی ، خاور دور ، آمریکای لاتین و خاورمیانه که اگرچه نسبتاً توسعه نیافته است ، ممکن است پتانسیل رشد قابل توجهی را در این کشور داشته باشدآینده. سرمایه گذاری در این اقتصادها ممکن است پاداش های قابل توجهی و خطرات قابل توجهی داشته باشد. همچنین ممکن است بازارهای در حال توسعه نامیده شود.

صندوق بازار نوظهور: صندوق که در درجه اول در کشورهای در حال ظهور بازار سرمایه گذاری می کند.

اوراق بهادار کارفرمایان: اوراق بهادار صادر شده توسط یک کارفرمای کارمندان تحت پوشش یک برنامه بازنشستگی که ممکن است به عنوان گزینه سرمایه گذاری برنامه استفاده شود.

حقوق صاحبان سهام/سهام: امنیت یا سرمایه گذاری نماینده مالکیت در یک شرکت ، برخلاف اوراق قرضه ، که نشان دهنده وام به وام گیرنده است. غالباً به طور متناوب با "سهام" استفاده می شود.

صندوق عدالت: صندوق که در درجه اول در سهام سرمایه گذاری می کند.

محدودیت شستشوی حقوق صاحبان سهام: یک ماده در برخی از ارزش های پایدار یا محصولات با درآمد ثابت که براساس آن نقل و انتقالات از ارزش پایدار یا محصول با درآمد ثابت انجام می شود به یک صندوق سهام یا سایر گزینه های سرمایه گذاری غیر رقیب این طرح برای یک دوره اعلام شده هدایت می شودزمان (معمولاً 90 روز) قبل از اینکه این صندوق ها در هر صندوق درآمد ثابت رقیب با برنامه دیگر (مانند صندوق بازار پول) سرمایه گذاری شود.

صندوق معامله شده Exchange (ETF): یک شرکت سرمایه گذاری ، مانند صندوق متقابل ، که سهام آن در طول روز در بورس اوراق بهادار با قیمت های تعیین شده در بازار معامله می شود.

نسبت هزینه: اندازه گیری هزینه ای که برای سرمایه گذاری در آن هزینه دارد ، که به عنوان درصدی از دارایی های آن یا در نقاط پایه بیان شده است. این هزینه هایی است که سرمایه گذار از طریق کاهش نرخ بازده سرمایه گذاری می پردازد. به هزینه های عملیاتی و کل هزینه های عملیاتی سالانه مراجعه کنید.

شرکت بیمه سپرده فدرال (FDIC): یک آژانس فدرال که پول در سپرده در بانک های عضو و موسسات پرشور را بیمه می کند.

سازمان تنظیم مقررات صنعت مالی (FINRA): یک سازمان خود نظارتی برای شرکت های کارگزاری که در ایالات متحده تجارت می کنند. FINRA تحت نظارت Sec. اهداف این سازمان محافظت از سرمایه گذاران و اطمینان از یکپارچگی بازار است.

صورتهای مالی: سوابق کتبی وضعیت مالی یک صندوق یا شرکت ، که معمولاً در گزارش سالانه منتشر می شود. صورتهای مالی به طور کلی شامل ترازنامه ، صورت درآمد و سایر صورتهای مالی و افشای آن است.

صندوق درآمد ثابت: صندوق ای که در درجه اول در اوراق قرضه و سایر اوراق بهادار با درآمد ثابت سرمایه گذاری می کند ، اغلب برای تأمین درآمد فعلی به سهامداران.

سرمایه گذاری برگشتی ثابت: سرمایه گذاری که نرخ بازده خاصی را به سرمایه گذار ارائه می دهد.

بار جلو: هزینه فروش صندوق های متقابل یا سالیانه ارزیابی شده در زمان خرید برای تأمین هزینه های فروش.

صندوق خانواده: یک گروه یا "پیچیده" صندوق های متقابل ، هر کدام به طور معمول با هدف سرمایه گذاری خود ، و توسط همان شرکت مدیریت و توزیع می شوند. یک خانواده صندوق همچنین می توانند به گروهی از صندوق های سرمایه گذاری جمعی یا گروهی از حساب های جداگانه که توسط همان شرکت مدیریت و توزیع شده اند ، مراجعه کنند.

صندوق صندوق ها: یک صندوق متقابل ، صندوق سرمایه گذاری جمعی یا سایر سرمایه گذاری های جمع شده که در درجه اول در سایر صندوق های متقابل ، صندوق های سرمایه گذاری جمعی یا سرمایه گذاری های جمع شده به جای سرمایه گذاری مستقیم در اوراق بهادار فردی (مانند سهام ، اوراق بهادار یا اوراق بهادار بازار پول) سرمایه گذاری می کند.

Glide Path: تغییر در طول زمان در ترکیب تخصیص دارایی صندوق هدف برای تغییر تمرکز از رشد به تمرکز بر درآمد.

صندوق جهانی: صندوق که در درجه اول در اوراق بهادار در هر نقطه از جهان ، از جمله ایالات متحده سرمایه گذاری می کند.

اوراق بهادار دولتی: هرگونه تعهد بدهی صادر شده توسط دولت یا آژانس های آن (به عنوان مثال ، صورتحساب خزانه داری که توسط ایالات متحده صادر شده است).

صندوق رشد: صندوق ای که در درجه اول در سهام شرکت هایی با ریسک بالاتر از حد متوسط برای سود بالقوه بالاتر از حد متوسط سرمایه گذاری می کند. این شرکت ها غالباً سود سهام کم و یا پرداخت نمی کنند و قیمت سهام آنها بیش از حد فراز و نشیب ها را از روز به روز دارد.

صندوق رشد و درآمد: صندوق که دارای استراتژی دوگانه برای رشد یا تقدیر سرمایه و تولید درآمد فعلی از طریق سود سهام یا پرداخت بهره است.

تاریخ آغاز: تاریخی که یک صندوق فعالیت خود را آغاز کرد.

صندوق درآمد: صندوق که در درجه اول به دنبال درآمد فعلی است نه افزایش سرمایه.

فهرست: معیار برای ارزیابی عملکرد صندوق. متداول ترین شاخص های صندوق های سهام میانگین صنعتی داو جونز و شاخص 500 استاندارد و پور است.

صندوق شاخص: صندوق سرمایه گذاری که می خواهد به موازات عملکرد یک بازار سهام خاص یا شاخص بازار اوراق قرضه باشد. صندوق های شاخص اغلب به عنوان سرمایه گذاری های منفعلانه مدیریت می شوند.

تورم: حرکت کلی قیمت کلی کالاها و خدمات در یک اقتصاد. تورم یکی از مهمترین خطرات برای سرمایه گذاران در دراز مدت است زیرا این امر قدرت خرید پس انداز آنها را از بین می برد.

نرخ بهره/بهره: هزینه ای که توسط یک وام دهنده به وام گیرنده پرداخت می شود ، معمولاً به عنوان درصد سالانه اصلی بیان می شود. به عنوان مثال ، شخصی که در اوراق قرضه سرمایه گذاری می کند ، پرداخت بهره را از صادرکننده اوراق دریافت می کند.

ریسک نرخ بهره: احتمال کاهش ارزش بازار اوراق قرضه یا صندوق اوراق قرضه به دلیل افزایش نرخ بهره کاهش می یابد. هنگامی که نرخ بهره (و بازده اوراق بهادار) بالا می رود ، قیمت اوراق بهادار معمولاً پایین می رود و بالعکس.

صندوق بین المللی: صندوق ای که در درجه اول در اوراق بهادار شرکت های واقع شده یا با درآمدهای حاصل از آن خارج از ایالات متحده سرمایه گذاری می کند.

مشاور سرمایه گذاری: شخص یا سازمان استخدام شده توسط یک صندوق سرمایه گذاری یا یک فرد برای ارائه مشاوره حرفه ای در مورد سرمایه گذاری و شیوه های مدیریت دارایی.

شرکت سرمایه گذاری: یک شرکت یا اعتماد که دلار سهامدار جمع شده را در اوراق بهادار متناسب با هدف سازمان سرمایه گذاری می کند. متداول ترین نوع شرکت سرمایه گذاری ، که معمولاً به عنوان صندوق متقابل خوانده می شود ، آماده خرید سهام خود با ارزش دارایی خالص فعلی خود است.

هدف سرمایه گذاری: هدفی که یک صندوق سرمایه گذاری یا سرمایه گذار به دنبال دستیابی به آن است (به عنوان مثال ، رشد یا درآمد).

بازده سرمایه گذاری: سود یا ضرر در یک سرمایه گذاری در طی یک دوره خاص ، به عنوان درصد بیان شده است. درآمد و سود یا زیان سرمایه در محاسبه بازده سرمایه گذاری گنجانده شده است.

ریسک سرمایه گذاری: امکان از دست دادن برخی یا تمام مبالغ سرمایه گذاری شده یا عدم ارزش در یک سرمایه گذاری.

سرمایه بزرگ (CAP): مرجع سهام شرکت بزرگ یا صندوق سرمایه گذاری که در سهام شرکت های بزرگ سرمایه گذاری می کند.

صندوق بزرگ کلاه: صندوق که در درجه اول در سهام بزرگ سرمایه سرمایه گذاری می کند.

سهام کلاه بزرگ: سهام شرکت هایی با سرمایه بزرگ در بازار. کلاه های بزرگ تمایل به شرکت های مستقر دارند ، بنابراین سهام آنها به طور معمول خطر کمتری نسبت به کلاه های کوچکتر دارد ، اما کلاه های بزرگ نیز پتانسیل کمتری برای رشد چشمگیر دارند.

صندوق چرخه عمر: صندوق طراحی شده برای ارائه درجات مختلف قدردانی بلند مدت و حفظ سرمایه بر اساس سن سرمایه گذار یا تاریخ بازنشستگی هدف از طریق ترکیبی از کلاس های دارایی. این ترکیب با گذشت زمان تغییر می کند تا کمتر به رشد متمرکز شود و بیشتر روی درآمد متمرکز شود. همچنین به عنوان "بازنشستگی تاریخ هدف" یا صندوق های "مبتنی بر سن" شناخته می شود.

صندوق سبک زندگی: صندوق که سطح ریسک از پیش تعیین شده را حفظ می کند و به طور کلی از کلماتی مانند "محافظه کار" ، "متوسط" یا "پرخاشگر" به نام خود استفاده می کند تا سطح ریسک صندوق را نشان دهد. به طور متناوب با "صندوق ریسک هدف" استفاده می شود.

لیپر: یک شرکت پیشرو در زمینه تحقیق و ردیابی صندوق متقابل. لیپر وجوه را با هدف و اندازه طبقه بندی می کند و سپس عملکرد صندوق را در این دسته ها رتبه بندی می کند.

نقدینگی: سهولت سرمایه گذاری با آن می تواند به پول نقد تبدیل شود. اگر امنیت بسیار مایع باشد ، می توان آن را به راحتی خریداری یا فروخت. اگر امنیت مایع نباشد ، ممکن است زمان دیگری و/یا قیمت پایین تر برای فروش آن طول بکشد.

بار: هزینه فروش در برخی از سرمایه گذاری ها برای تأمین هزینه های فروش ارزیابی شده است. بار جلوی آن در زمان خرید شارژ می شود. بار برگشت در زمان فروش یا رستگاری شارژ می شود.

شاخص MSCI EAFE: شاخصی که توسط مخفف اروپا ، استرالیا و بازارهای خاور دور تولید شده توسط مورگان استنلی سرمایه بین المللی (MSCI) شناخته شده است. بازارها با توجه به سهم تقریبی آنها از سرمایه گذاری در بازار جهانی در این شاخص نشان داده شده اند. این شاخص یک معیار گسترده برای مدیران پرتفوی صندوق سهام بین المللی است.

شاخص جهانی MSCI: شاخصی از بازارهای بزرگ جهانی جهانی ، از جمله ایالات متحده. این شاخص یک معیار گسترده برای مدیران پرتفوی صندوق های سهام جهانی است.

هزینه مدیریت: هزینه یا هزینه ای که برای خدمات خود به یک مدیر سرمایه گذاری پرداخت می شود.

سرمایه گذاری در بازار یا کلاه بازار: ارزش بازار یک شرکت. سرمایه گذاری در بازار را می توان با ضرب تعداد سهام ممتاز سهام یک شرکت با قیمت فعلی بازار سهام در هر سهم تعیین کرد.

ریسک بازار: احتمال اینکه ارزش یک سرمایه گذاری به دلیل کاهش کلی در بازارهای مالی کاهش یابد.

تاریخ سررسید: تاریخی که مبلغ اصلی وام ، اوراق قرضه یا هر بدهی دیگری در نظر گرفته می شود و به طور کامل پرداخت می شود.

سرمایه گذاری میانی (CAP): اشاره ای به سهام شرکت متوسط یا صندوق سرمایه گذاری که در سهام شرکت های متوسط سرمایه گذاری می کند.

صندوق CAP MID: صندوق که در درجه اول در سهام میانه سرمایه گذاری می کند.

سهام کلاه میانی: سهام شرکت هایی با سرمایه متوسط بازار. کلاه های میانی اغلب در نظر گرفته می شوند که پتانسیل رشد بیشتری نسبت به کلاه های بزرگتر (اما کمتر از کلاه های کوچک) و خطر کمتری نسبت به کلاه های کوچک (اما بیش از کلاه های بزرگ) دارند.

صندوق بازار پول: یک صندوق متقابل که در اوراق بهادار با درآمد کوتاه مدت و با درجه بالا سرمایه گذاری می کند و بالاترین سطح درآمد مطابق با حفظ سرمایه را به دنبال دارد (یعنی حفظ قیمت سهم پایدار).

Moingstar: یک شرکت پیشرو در زمینه تحقیق و ردیابی صندوق متقابل. Moingstar بودجه را با هدف و اندازه طبقه بندی می کند و سپس عملکرد صندوق را در این دسته ها رتبه بندی می کند.

صندوق متقابل: یک شرکت سرمایه گذاری که در SEC ثبت شده است که یک نمونه کارها از اوراق بهادار انتخاب شده توسط یک مشاور سرمایه گذاری حرفه ای را برای تحقق یک هدف مالی مشخص (هدف سرمایه گذاری) خریداری می کند. صندوق های متقابل می توانند به طور فعال اوراق بهادار را مدیریت کنند ، جایی که یک مشاور سرمایه گذاری حرفه ای ترکیبی منحصر به فرد از سرمایه گذاری ها را برای تحقق یک هدف سرمایه گذاری خاص یا پرتفوی مدیریت منفعلانه ایجاد می کند ، که در آن مشاور به دنبال موازی با عملکرد یک معیار یا شاخص انتخاب شده است.

NASDAQ: انجمن ملی فروشندگان اوراق بهادار به نقل از خودکار ، همچنین "بازار سهام الکترونیکی" نامیده می شود. شاخص کامپوزیت NASDAQ عملکرد بیش از 5000 شرکت ایالات متحده و غیر ایالات متحده را اندازه گیری می کند. از طریق Nasdaq "از پیشخوان" معامله می شود.

ارزش دارایی خالص (NAV): ارزش خالص دلار یک سهم صندوق سرمایه گذاری واحد یا واحد که روزانه توسط صندوق محاسبه می شود.

بورس اوراق بهادار نیویورک (NYSE): قدیمی ترین و بزرگترین بورس اوراق بهادار ایالات متحده ، که در سال 1792 تأسیس شد.

صندوق بدون بار: صندوق متقابل که سهام آن بدون کمیسیون فروش فروخته می شود و هزینه 12b-1 و هزینه خدمات بیش از 25 امتیاز پایه یا 0. 25 ٪ در سال را پرداخت نمی کند.

هزینه های عملیاتی: هزینه های مرتبط با اجرای یا بهره برداری از صندوق سرمایه گذاری. هزینه های عملیاتی ممکن است شامل هزینه های حضانت ، هزینه های مدیریتی و هزینه عامل انتقال باشد. نسبت هزینه و کل هزینه های عملیاتی سالانه را ببینید.

مدیریت منفعل: فرایند یا رویکرد برای بهره برداری یا مدیریت صندوق به روشی منفعل یا غیر فعال ، به طور معمول با هدف آینه کاری یک شاخص. این وجوه اغلب به عنوان صندوق های شاخص شناخته می شوند و با صندوق های سرمایه گذاری که به طور فعال مدیریت می شوند متفاوت است.

نمونه کارها: مجموعه ای از سرمایه گذاری ها مانند سهام و اوراق قرضه که متعلق به یک صندوق سرمایه گذاری فردی ، سازمان یا سرمایه گذاری است.

مدیر نمونه کارها: فرد ، تیمی یا بنگاه که تصمیمات سرمایه گذاری را برای یک صندوق سرمایه گذاری می گیرد ، از جمله انتخاب سرمایه گذاری های فردی.

نرخ گردش مالی نمونه کارها: اندازه گیری میزان سرمایه گذاری ها در طی یک سال در یک صندوق سرمایه گذاری به طور مکرر در یک صندوق سرمایه گذاری خریداری و فروخته می شود. نرخ گردش مالی نمونه کارها معمولاً به عنوان درصدی از ارزش کل صندوق سرمایه گذاری بیان می شود.

اصلی: مبلغ اصلی دلار سرمایه گذاری. همچنین ممکن است از اصلی برای اشاره به مقدار چهره یا مقدار اصلی اوراق استفاده شود.

دفترچه: سند رسمی که سرمایه گذاری های خاصی مانند صندوق های متقابل را به سرمایه گذاران آینده نگر توصیف می کند. دفترچه شامل اطلاعات مورد نیاز SEC است ، مانند اهداف سرمایه گذاری و سیاست ها ، خطرات ، خدمات و هزینه ها.

نرخ بازده: سود یا ضرر در یک سرمایه گذاری در طی یک دوره زمانی. نرخ بازده به طور معمول به صورت سالانه گزارش می شود و به عنوان درصد بیان می شود.

نرخ بازده واقعی: نرخ بازده سرمایه گذاری تعدیل شده برای تورم.

rebalance: روند انتقال پول از یک نوع سرمایه گذاری به دیگری برای حفظ تخصیص دارایی مورد نظر.

بازپرداخت: برای فروش سهام صندوق به صندوق. از رستگاری همچنین می توان به معنای بازپرداخت اوراق بهادار در تاریخ یا قبل از تاریخ پرداخت توافق شده استفاده کرد.

هزینه بازپرداخت: هزینه ای که به طور کلی توسط یک صندوق متقابل هزینه می شود ، برای دلسرد کردن برخی از شیوه های معاملاتی توسط سرمایه گذاران ، مانند معاملات کوتاه مدت یا بیش از حد. اگر هزینه بازپرداخت هزینه شود ، هنگام بازخرید یا فروخته شدن سرمایه گذاری انجام می شود.

بازده: سود یا ضرر در یک سرمایه گذاری. بازده مثبت نشان دهنده سود است و بازده منفی نشانگر ضرر است.

ریسک: پتانسیل سرمایه گذاران برای از دست دادن مقداری یا تمام مبالغ سرمایه گذاری شده یا عدم دستیابی به اهداف سرمایه گذاری خود.

تحمل ریسک: توانایی و تمایل یک سرمایه گذار برای از دست دادن برخی یا همه سرمایه گذاری در ازای بازده بالقوه بیشتر.

محدودیت سفر دور: سیاستی که تعداد دفعاتی را که یک سرمایه گذار می تواند در یک بازه زمانی معین به داخل و خارج از صندوق مبادله کند ، محدود کند. این در نظر گرفته شده است تا تجارت مکرر را که باعث افزایش هزینه ها برای همه سرمایه گذاران صندوق می شود ، دلسرد شود.

شاخص های راسل: گروهی از شاخص ها که به طور گسترده ای برای معیار عملکرد سرمایه گذاری استفاده می شوند. متداول ترین شاخص راسل شاخص راسل 2000 است ، شاخصی از سهام کوچک ایالات متحده ، که عملکرد 2،000 شرکت کوچکترین ایالات متحده را در شاخص راسل 3000 اندازه گیری می کند.

هزینه فروش: هزینه خرید سرمایه گذاری.

صندوق بخش: صندوق که در یک بخش خاص یا تخصصی از بازار سرمایه گذاری می کند ، مانند سهام شرکت ها در صنایع نرم افزار ، مراقبت های بهداشتی یا املاک و مستغلات.

کمیسیون اوراق بهادار و بورس (SEC): آژانس دولتی که در سال 1934 توسط کنگره برای تنظیم صنعت اوراق بهادار و کمک به محافظت از سرمایه گذاران ایجاد شده است. SEC مسئول اطمینان از عملکرد بازار اوراق بهادار عادلانه و صادقانه است.

امنیت: یک اصطلاح کلی برای سهام ، اوراق بهادار ، صندوق های متقابل و سایر سرمایه گذاری ها.

حساب جداگانه: یک حساب شرکت بیمه ای که از دارایی های عمومی شرکت بیمه جدا شده یا جدا است. همچنین به صندوق مدیریت شده توسط یک مشاور سرمایه گذاری برای یک طرح واحد اشاره دارد.

سهم: نمایندگی مالکیت در یک شرکت یا صندوق سرمایه گذاری.

کلاس سهم: برخی از صندوق های سرمایه گذاری و شرکت ها بیش از یک نوع یا گروه از سهام را ارائه می دهند که هر یک از آنها یک کلاس محسوب می شوند (به عنوان مثال ، "کلاس A" ، "مشاور" یا "نهادی"). برای بیشتر صندوق های سرمایه گذاری ، هر کلاس هزینه ها و هزینه های مختلفی دارد اما همه کلاس ها در همان استخر اوراق بهادار سرمایه گذاری می کنند و اهداف سرمایه گذاری یکسانی را به اشتراک می گذارند.

سهامدار: صاحب سهام در یک صندوق سرمایه گذاری یا شرکت.

هزینه های نوع سهامدار: هر هزینه ای که علیه سرمایه گذاری شما برای خرید و فروش هزینه می شود ، غیر از کل هزینه های عملیاتی سالانه.

سرمایه گذاری کوچک (CAP): اشاره ای به سهام شرکت کوچک یا صندوق سرمایه گذاری که در سهام شرکت های کوچک سرمایه گذاری می کند.

صندوق کلاه کوچک: صندوق که در درجه اول در سهام کوچک سرمایه گذاری می کند.

سهام کلاه کوچک: سهام شرکت هایی با سرمایه کوچکتر در بازار. کلاه های کوچک اغلب در نظر گرفته می شوند که پتانسیل رشد بیشتری نسبت به کلاه های بزرگ و کلاه های میانی اما با خطر بیشتری دارند.

صندوق ارزش پایدار: صندوق سرمایه گذاری که به دنبال حفظ اصلی است ، بازده و نقدینگی مداوم را ارائه می دهد. صندوق های ارزش پایدار شامل صندوق های سرمایه گذاری جمعی است که توسط بانک ها یا شرکت های اعتماد یا قراردادهای صادر شده توسط شرکت های بیمه حمایت می شود.

شاخص 500 سهام استاندارد و پور (S& P 500): شاخصی که از 500 سهام مشترک به طور گسترده ای که به طور کلی نماینده بازار سهام ایالات متحده هستند ، تشکیل شده است. S& P 500 اغلب به عنوان معیار عملکرد صندوق سهام استفاده می شود.

سهام: امنیتی که نشان دهنده علاقه مالکیت در یک شرکت است.

صندوق سهام: صندوق که در درجه اول در سهام سرمایه گذاری می کند.

نماد سهام: مخفف با استفاده از حروف و اعداد اختصاص داده شده به اوراق بهادار برای شناسایی آنها. همچنین نماد تیک را ببینید.

خلاصه دفترچه: دفترچه ای کوتاه که صندوق های متقابل به طور کلی ممکن است در صورت ایجاد دفترچه طولانی و اطلاعات اضافی در صورت درخواست ، با سرمایه گذاران از سرمایه گذاران استفاده کنند.

صندوق تاریخ هدف: صندوق طراحی شده برای ارائه درجات مختلف قدردانی بلند مدت و حفظ سرمایه بر اساس سن سرمایه گذار یا تاریخ بازنشستگی هدف از طریق ترکیبی از کلاس های دارایی. این ترکیب با گذشت زمان تغییر می کند تا کمتر به رشد متمرکز شود و بیشتر روی درآمد متمرکز شود. همچنین به عنوان "صندوق چرخه عمر" شناخته می شود.

صندوق ریسک هدف: صندوق که دارای یک دارایی از پیش تعیین شده است و به طور کلی از کلماتی مانند "محافظه کار" ، "متوسط" یا "تهاجمی" به نام خود استفاده می کند تا سطح ریسک صندوق را نشان دهد. اغلب با "صندوق سبک زندگی" به طور متناوب استفاده می شود.

نماد تیک: مخفف با استفاده از حروف و اعداد اختصاص داده شده به اوراق بهادار و ایندکس ها برای شناسایی آنها. همچنین نماد سهام را ببینید.

افق زمانی: مدت زمانی که یک سرمایه گذار انتظار دارد قبل از بیرون بردن پول سرمایه گذاری کند.

کل هزینه های عملیاتی سالانه: اندازه گیری هزینه ای که برای سرمایه گذاری در آن هزینه دارد ، که به عنوان درصدی از دارایی های آن ، به عنوان یک دلار یا در امتیاز پایه بیان شده است. این هزینه هایی است که سرمایه گذار از طریق کاهش نرخ بازده سرمایه گذاری می پردازد. نسبت هزینه و هزینه های عملیاتی را ببینید.

معتمد: شخص یا نهاد (به عنوان مثال ، بانک ، شرکت اعتماد یا سازمان دیگر) که مسئولیت نگهداری و حفظ دارایی های اعتماد را بر عهده دارد. یک متولی همچنین ممکن است وظایف دیگری مانند مدیریت سرمایه گذاری را نیز داشته باشد. یک متولی که "متولی کارگردان" است ، مسئولیت حفظ دارایی های اعتماد را بر عهده دارد اما هیچ وظیفه مدیریت سرمایه گذاری یا اختیاری بر دارایی ها ندارد.

واحد: نمایندگی مالکیت در سرمایه گذاری که سهام منتشر نمی کند. اکثر صندوق های سرمایه گذاری جمعی به جای سهام به واحدها تقسیم می شوند. به اشتراک گذاری مراجعه کنید.

دارنده واحد: صاحب واحدهای سرمایه گذاری. سهامدار را ببینید.

طبقه واحد: صندوق های سرمایه گذاری که به جای سهام به واحدها (مانند صندوق های سرمایه گذاری جمعی) تقسیم می شوند، ممکن است بیش از یک نوع یا گروه از واحدها را ارائه دهند که هر کدام یک طبقه در نظر گرفته می شوند (مثلاً «کلاس A»). برای اکثر صندوق های سرمایه گذاری، هر طبقه کارمزد و هزینه های متفاوتی دارد، اما همه طبقات در یک مجموعه اوراق بهادار سرمایه گذاری می کنند و اهداف سرمایه گذاری یکسانی دارند.

Unit Value: ارزش دلاری هر واحد در یک تاریخ معین.

اوراق بهادار خزانه داری ایالات متحده: اوراق بدهی صادر شده توسط دولت ایالات متحده و با ایمان و اعتبار کامل آن تضمین شده است. اوراق بهادار خزانه داری ابزار تأمین مالی بدهی دولت فدرال ایالات متحده است و اغلب به آنها به سادگی به عنوان خزانه داری یاد می شود.

صندوق ارزشی: صندوقی که عمدتاً در سهامی سرمایه گذاری می کند که گمان می رود قیمت آنها کمتر از ارزش واقعی آنها باشد.

سرمایه گذاری با بازده متغیر: سرمایه گذاری هایی که بازده آنها ثابت نیست. این اصطلاح شامل صندوق های سهام و اوراق قرضه و همچنین سرمایه گذاری هایی می شود که به دنبال حفظ اصل هستند، اما بازده خاصی را تضمین نمی کنند، به عنوان مثال، وجوه بازار پول و وجوه با ارزش پایدار.

نوسانات: مقدار و فراوانی نوسانات قیمت اوراق بهادار، کالا یا بازار در یک بازه زمانی مشخص. به طور کلی، گفته می شود که سرمایه گذاری با نوسان بالا دارای ریسک بالاتری است زیرا زمانی که سرمایه گذار می خواهد بفروشد، احتمال کاهش قیمت اوراق بهادار افزایش می یابد.

Wrap Fee: کارمزد یا هزینه ای که برای پرداخت یک یا چند ویژگی یا خدمات محصول به سرمایه گذاری اضافه می شود.

بازده: ارزش پرداخت سود یا سود سهام از یک سرمایه گذاری که معمولاً به عنوان درصدی از قیمت سرمایه گذاری بیان می شود.