چگونه می توانیم یک سفته ساده را اجرا کنیم؟

یادداشت های سفته وعده های نوشته شده توسط یک طرف برای پرداخت مبلغ مشخصی از طرف دیگر در یک زمان مشخص است. در دنیای تجارت ، یادداشت های سفته به عنوان ابزارهای بدهی عمل می کنند. به این معنی که آنها ابزاری هستند که می توانند برای جمع آوری سرمایه مورد استفاده قرار گیرند. این امر به طور کلی شامل کلیه شرایط مربوط به بدهی مانند نرخ بهره ، تاریخ سررسید ، مبلغ اصلی و سایر موارد است. این همچنین شامل مراحل لازم برای تحقق وعده یا برنامه بازپرداخت به همین ترتیب است.

سه مهمانی برای سفته ، کشو ، کشو و گیرنده وجود دارد. وام دهنده ای که وام را وام داده است به عنوان کشو شناخته می شود. این شخص موافقت می کند که هنگام بالغ شدن سفته ، مبلغ مشخصی از پول را پرداخت کند. گیرنده یا کشنده معمولاً همان شخص است. کشنده کسی است که به نفع آن یادداشت تهیه شده است ، و گیرنده کسی است که پرداخت آن را انجام می دهد. کشنده یا پرداخت کننده سفته را لغو می کند و در صورت پاک شدن مبلغ بدهکار ، آن را به کشو می دهد.

با این حال ، هر سفته منحصر به فرد است و همیشه با دیگری کاملاً متفاوت خواهد بود. آنها رویه هایی را مشخص می کنند که باید دنبال شوند تا شرایط قرارداد قابل اجرا باشد.

این طرح با یک سفته قطعاً برای دریافت بازپرداخت طبق شرایط یادداشت است. با این حال ، اگر شرایط یادداشت برآورده نشود ، می توانید سفته را نیز اجرا کنید. ابتدا باید نامه تقاضا را برای درخواست بازپرداخت به وام گیرنده به صورت کتبی ارسال کنید. غالباً ، این تنها چیزی است که برای بازپرداخت بازپرداخت لازم است. با این حال ، می توانید پس از موعد مقرر ، اعلامیه ها را در فواصل خاص ارسال کنید. به عنوان مثال ، می توانید آن را در تاریخ 30 ، 60 یا 90 روز پس از موعد مقرر ارسال کنید. اگر هنوز پس از این موضوع از آنها نشنیدید و وقتی هیچ پاسخی به تقاضا دریافت نمی شود ، می توانید از یک وکیل جمع آوری برای شکایت به دادگاه استفاده کنید. بسته به میزان بدهی ، دادخواستها را می توان تشکیل داد.

اما قبل از پیشروی با این کار ، با وام گیرنده صحبت کنید تا ببینید وضعیت آنها چیست. از آنها بپرسید که آیا آنها می توانند پرداخت های جزئی انجام دهند یا بدهی را در برنامه بازپرداخت کنند. اگر می توانید پرداخت جزئی را بپذیرید ، می توانید با آنها توافق نامه تسویه بدهی ایجاد کنید.

برخی از ابزارهای اجرایی دیگر که می توانند برای جمع آوری در یک سفته ساده استفاده شوند عبارتند از:

• احضاریه اطلاعاتی؛وام دهنده می تواند درخواست احضاریه اطلاعاتی کند. در اینجا مجموعه ای از سؤالات کتبی ارائه شده است، و می تواند به وام دهندگان کمک کند تا اطلاعاتی در مورد وضعیت مالی بدهکار مانند دارایی ها و درآمد آنها کسب کنند.
• اجرا یا تخصیص دستمزد: این دستوری است که در آن کارفرمای بدهکار هدایت می شود تا مقدار معینی از پول را از حقوق بدهکار کسر کند تا زمانی که وام دهنده تمام پرداخت را دریافت کند.
• مالیات بانکی: این اجازه می دهد تا حساب بانکی بدهکار و وجوه آن توسط طلبکار مسدود شود تا مبلغ قضاوت را پرداخت کند.
• توقیف دارایی: هنگامی که این امر در دادگاه درخواست می شود، دستوری ارسال می شود و به نمایندگان قانونی اجازه می دهد تا به اموال بدهکار وارد شده و برخی از دارایی ها را توقیف کنند. اینها دارایی های خاص و خاصی هستند که سپس در یک فروش عمومی فروخته می شوند.

اجرای سفته ساده در مقابل تقاضا

در یک سفته ساده معمولاً کل مبلغ در تاریخ مشخصی سررسید می شود و در اینجا برنامه ای برای پرداخت وجود ندارد. بسته به آنچه قبلاً در مورد آن توافق شده است، نرخ بهره می تواند یا نمی تواند اعمال شود. اجرای این یادداشت ها به این معنی است که کل مبلغ یکباره انتظار می رود.

از سوی دیگر، سفته ای است که وام دهنده در هر زمانی که بخواهد با دادن مهلت اخطاری معقول، مبلغ را درخواست کند.

نتیجه

سفته ها از نظر قانونی لازم الاجرا هستند و بنابراین هنگامی که شخصی از سفته خودداری می کند، می توانید به صورت قانونی اموال فرد را به عنوان وثیقه مطالبه کرده و در اختیار داشته باشید. وام دهندگان می توانند از طریق دادگاه استرداد قانونی خود را بخواهند، اما بهتر است مسائل را با دوستانه تر حل و فصل کنید تا آنها را به دادگاه بکشانید. اما برای مواقعی که به آن نیاز است، راه های زیادی برای اجرای سفته و اطمینان از اینکه وام دهندگان مبلغ را به طور قانونی پس می گیرند، وجود دارد.