نقش مهم تصاویر ذهنی در احساسات انسانی: بینش از تصاویر مبتنی بر ترس و آفانتازیا

یکی از کارکردهای پیشنهادی تصاویر ، ایجاد افکار از طریق شبیه سازی حسی است که هم در برنامه ریزی برای وقایع آینده و هم در به یاد آوردن گذشته کمک می کند ، بلکه مانعی است که افکار بیش از حد و ناسازگار می شوند ، مانند اختلالات اضطرابی. در اینجا ، ما یک آزمایش جدید از این تئوری را با استفاده از جمعیت خاصی و بدون تصویر تصویری گزارش می کنیم: Aphantasia. پس از استفاده از تأیید چند روش از آفانتازیا ، ما نشان می دهیم که این بیماری ، اما جمعیت عمومی نیست ، با یک پاسخ فیزیولوژیکی خط مسطح (سطح هدایت پوست) برای خواندن و تصور داستانهای ترسناک همراه است. نکته مهم ، ما در یک آزمایش دوم نشان می دهیم که این تفاوت در پاسخ های فیزیولوژیکی به محرک های ناشی از ترس هنگام مشاهده تصاویر ترسناک مشاهده نمی شود. این داده ها نشان می دهد که عدم پاسخ فیزیولوژیکی افراد شته در هنگام تصویربرداری به دلیل عدم توانایی آنها در تجسم هدایت می شود و به دلیل مرطوب کننده عاطفی یا فیزیولوژیکی عمومی نیست. این کار شواهدی را ارائه می دهد که نشان می دهد عدم وجود تصاویر بصری منجر به پاسخ عاطفی مرطوب در هنگام خواندن سناریوهای ترسناک می شود و شواهدی برای تئوری تقویت عاطفی تصاویر بصری ارائه می دهد.

1. معرفی

مدل های شناخت انسان پیشنهاد می کنند که تصاویر ذهنی برای کمک به پیش بینی های تفکر با پیوند دادن آنها به احساسات وجود داشته باشد [1،2] ، به ما این امکان را می دهد تا سناریوهای آینده را شبیه سازی و "امتحان کنیم". در تصمیم گیری (برای بررسی به [3] مراجعه کنید). مدل های بیماری روانی معمولاً تصاویر ذهنی را به عنوان محرک اصلی احساسات منفی [4،5] از طریق شبیه سازی حسی وقایع غیر جاری که برای ایجاد واکنش عاطفی به افکار در مورد وقایع غیر جاری فرض می شود ، شناسایی می کنند. به عبارت دیگر ، تصاویر یک "تقویت کننده عاطفی" پیشنهادی از محتوای ذهنی است [6].

با این حال ، نظریه های ارائه می دهند که تصاویر برای پیوند افکار با یک پاسخ عاطفی وجود دارد ، عمدتاً مبتنی بر گزارش های ذهنی از احساسات افرادی است که سعی در فکر کردن با و بدون شبیه سازی حسی دارند [7]. این احتمال وجود دارد که برای اکثر ما ، شبیه سازی های حسی در اندیشه عمدتاً غیر ارادی باشد [8] ، و از این رو نمی توان نشانه را خاموش کرد.

در اینجا ، ما این تئوری را آزمایش کردیم که تصاویر می توانند با استفاده از گروهی از افرادی که تصاویر بصری را تجربه نمی کنند ، یک الگوی طبیعی "حذفی" از تصویر را تجربه کند ، با استفاده از گروهی از افرادی که تصاویر بصری را تجربه نمی کنند. عدم وجود ذهنی توانایی تصاویر ذهنی بصری در چنین افرادی از قرن نوزدهم مستند شده است [9] ؛با این حال ، این شرط اخیراً به عنوان یک نام ، آفانتازیا مادرزادی [10] داده شده است ، و تا به امروز بیشتر توسط گزارش های ذهنی و نمرات کف در زنده بودن گزارش خود از پرسشنامه تصاویر بصری (VVIQ) تعریف شده است [11].

پس از استفاده از تأیید چند روش در مورد عدم وجود تصاویر (با استفاده از نمرات از الگوی تصاویر VVIQ و دو چشمی ، برای جزئیات بیشتر به بخش شرکت کنندگان در زیر مراجعه کنید) در شرکت کنندگان داوطلب شفیراسی خود شناسایی شده ، ما نمونه ای از افراد شفانی را با یک کلی مقایسه کردیمنمونه کنترل جمعیت (تصویربرداری) بر روی یک کار طراحی شده برای استخراج تصاویر ترسناک. شرکت کنندگان مجموعه ای از سناریوهای ترسناک و ترسناک شخصی را می خوانند (شکل 1 A ؛ روش ها) ، در حالی که سطح هدایت پوست آنها (SCL) به طور مداوم ثبت می شد. شاخص های هدایت پوست تغییرات در سیستم عصبی اتونوم برانگیختگی و به طور کلی در پاسخ به محرکهای ترسناک افزایش می یابد [12] ، از جمله محرکهای تصور شده [13]. سناریوهای ترسناک به صورت بصری توصیفی نوشته شده و در نظر گرفته شده است تا تولید تصاویر ذهنی بصری خود به خود را در شرکت کنندگان غیر تانئی ایجاد کند. ما پیش بینی کردیم که شرکت کنندگان آفانتازیک ، که نمی توانند تصاویر ذهنی بصری ایجاد کنند ، افزایش قابل توجهی در SCL نسبت به گروه کنترل نشان می دهند. این آزمایش از این پس به عنوان آزمایش تصاویر یاد می شود.

شکل 1. داده های هدایت پوست برای آزمایش تصاویر و ادراک.(الف) آزمایش تصاویر. پنجاه ثانیه از SCL پایه قبل از هر محاکمه سناریو ثبت شد در حالی که شرکت کنندگان یک دستورالعمل روی صفحه را مشاهده می کردند. در مرحله بعد ، هر محاکمه سناریو به عنوان جانشینی 50 عبارت روی صفحه ، به شرکت کنندگان ارائه شد که هر یک به مدت 2 ثانیه نمایش داده شد.(ب) (من) پیشرفت های جمع شده از SCL اصلاح شده اولیه در طول مدت سناریوها (نمونه برداری شده به طور متوسط در سطل 5S زمان).(ب) میانگین و SEM در تمام سطل های زمان.(ج) آزمایش ادراک. SCL پایه در حالی که شرکت کنندگان عکس های خنثی را مشاهده می کردند ، ثبت شد ، قبل از اینکه جانشینی عکسهای ترسناک ارائه شود. عکس ها به مدت 5 ثانیه روی صفحه نمایش ظاهر شدند و بلافاصله یکدیگر را دنبال کردند.(د) (من) پیشرفت های جمع شده از SCL اصلاح شده با پایه در طول مدت توالی عکس های ترسناک (نمونه برداری شده به طور متوسط در سطل 5 ثانیه).(ب) میانگین و SEM در تمام سطل های زمان.(نسخه آنلاین به رنگ.)

2. مواد و روشها: آزمایش تصاویر

(الف) شرکت کنندگان

برآورد اندازه نمونه بر اساس محوریت نظری تصاویر ذهنی در تقویت پاسخ های عاطفی به اندیشه و ظاهر اندازه های اثر بزرگ در تحقیقات موجود محدود با مقایسه شتفانازیک ها و جمعیت عمومی در اقدامات تصاویر بود [10،14]. برای آزمون t-t-test با گروه دو گروه با اندازه اثر زیاد (D = 1 Cohen) و با α = 0. 05 و قدرت = 0. 8 ، اندازه نمونه پیش بینی شده لازم 17 شرکت کننده در هر گروه بود (GPower 3. 1). از نظر محافظه کارانه ، ما تصمیم گرفتیم حداقل 20 شرکت کننده را برای هر گروه استخدام کنیم.

بیست و نه و نه آپانتازیک های خود شناسایی شده به آزمایشگاه نزدیک شدند ، که در آن ما برای اولین بار از عدم تصاویر آنها با استفاده از VVIQ با یک امتیاز برش ≤32 [10] حسابرسی کردیم و منجر به محرومیت چهار داوطلب بر اساس نمرات بالا شد. با این حال ، آیا ما فقط باید به اقدامات خود گزارش مانند VVIQ اعتماد کنیم ، ممکن است که شفشه های خود شناسایی شده به سادگی فاقد فراشناخت خوب تصاویر خود باشند یا تعصب برای گزارش آن به عنوان کم یا غیر وجود داشته باشند. بنابراین ما بیشتر عدم وجود تصاویر در این جمعیت را با استفاده از یک کار روانشناسی که به طور عینی استحکام حسی تصاویر را از طریق توانایی تصاویر در درک سیستماتیک در رقابت های دو چشمی متعاقب آن اندازه گیری می کند ، تأیید کردیم (برش نمره 60. 60 ، به توصیف پارادایم در مواد تکمیلی الکترونیکی ، روش ها) [14،15]. با استفاده از این معیارها ، یک سه شرکت کننده شفانی شده خود شناسایی شده دیگر از این مطالعه حذف شدند و نمونه ای از 22 شتعه تأیید شده (10 زن) را واجد شرایط برای شرکت در مطالعه ما گذاشتند. Aphantasics از طریق صفحه فیس بوک استخدام شده بود ، آزمایشگاه را در رابطه با آفانتازیا از طریق ایمیل ارسال کرده بود یا توسط پروفسور آدام زمان ، یک متخصص مغز و اعصاب مستقر در انگلیس و محقق Aphantasia به آزمایشگاه ارجاع شده بود. شرکت کنندگان Aphantasic برای زمان خود بازپرداخت مالی (20 دلار استرالیا در ساعت) شدند.

ما همچنین یک گروه کنترل عمومی (Imagery-ittact) از 24 شرکت کننده (11 زن) را استخدام کردیم ، که خود را به عنوان داشتن تصاویر دست نخورده شناسایی کردند و دارای نمرات VVIQ بیش از برش بودند. شرکت کنندگان در کنترل دانشجویان روانشناسی بودند که از طریق مشارکت تحقیقاتی UNSW برای سیستم اعتباری دوره استخدام شدند. اگرچه گروه شته ما به طور متوسط پیرتر از گروه شاهد بود (میانگین شته 33 سال ، SD 10. 4 ؛ میانگین کنترل سن 23. 0 ، SD 9. 5) ، این احتمال که سن یک عامل مهم در نتایج ما پس از آن رد شد (به مواد مکمل الکترونیکی ، مراجعه کنید. شکل S3). تمام آزمایشات توسط کمیته اخلاق روانشناسی UNSW تأیید شد.

(ب) دستگاه

شرکت کنندگان در یک اتاق سیاه و با صدای بلند با چراغ خاموش ، جلوی مانیتور رایانه LCD Benq ZL2420-B LCD با فاصله مشاهده تقریباً 60 سانتی متر نشسته بودند. تمام محرک ها در برابر پس زمینه سیاه با استفاده از MATLAB V. R2014B با جعبه ابزار Psychophysics (v. 3. 0. 12) پسوند (Mathworks ، Natick ، 2015) در رایانه ایستاده برج HP Z240 نمایش داده شدند. دومین ایستگاه کاری برج HP Z240 ، با رایانه صفحه نمایش ، سطح هدایت پوست به طور مداوم ضبط شده با استفاده از سخت افزار AdInstrument (مدل PowerLab 16/30 ، الکترودهای انگشت MLT116F) و تقویت کننده ML116 GSR و نرم افزار Assoction Labchart Pro V. 8. 1. 4 (Adinstrument ، ، ،سیدنی ، 2016) با نرخ نمونه برداری 1000 هرتز. الکترودهای انگشت به فالانژهای دیستال دست غیر غالب شرکت کننده وصل شدند. تنظیم تهویه مطبوع در اتاق در 20 درجه سانتیگراد حفظ شد. به شرکت کنندگان دستور داده شد که هنوز در کل جمع آوری داده های هدایت پوست حفظ شوند و به طور مداوم توسط آزمایشگر برای نظارت بر انطباق مشاهده می شدند. در جایی که حرکت قابل توجهی رخ داد ، محاکمه داستان مربوطه از تجزیه و تحلیل برای آن شرکت کننده خارج شد.

(ج) محرک

تمام محرک های متن روی صفحه در قلم جدید پیک سفید 14 نقطه ای نمایش داده شد. خواندن دستورالعمل متن "آرامش ، پاک کردن ذهن خود ، و نگه داشتن هنوز" در هنگام ضبط هدایت پوست اولیه قبل از هر سناریوی ساختگی در آزمایش تصاویر ظاهر شد. سناریوهای ساختگی به عنوان جانشینی از عبارات 3-7 کلمه ، بلافاصله پس از یکدیگر ، هر یک برای 2 ثانیه نمایش داده شد ، به مواد مکمل الکترونیکی برای همه سناریوها مراجعه کنید.

خواندن و درک مناسب شرکت کنندگان از هر سناریو با درخواست از آنها برای خلاصه کردن خلاصه وقایع شرح داده شده در هر سناریو در پایان آزمایش ، تأیید شد. شرکت کنندگان هشدار قبلی نداشتند که از آنها خواسته می شود این کار را انجام دهند. اگر یک شرکت کننده نتوانست وقایع هر سناریو را آزادانه به یاد بیاورد ، فرض بر این بود که آنها به اندازه کافی در آن محاکمه شرکت نکرده اند و داده های آنها از آن محاکمه از تجزیه و تحلیل خارج نشده است. دو فرد شته یک محاکمه را محروم کرده بودند ، یکی دو نفر از آنها مستثنی بود و دیگری سه نفر از آنها مستثنی بودند (در مجموع 7 آزمایش در 4 شرکت کننده). در جمعیت کارشناسی ، 13 شرکت کننده یک آزمایش را حذف کردند در حالی که یک شرکت کننده دو آزمایش حذف شده بود (در کل 15 آزمایش در 14 شرکت کننده).

3. نتایج: آزمایش تصاویر

برای هر آزمایش ، سطح هدایت پوست با کم کردن میانگین SCL ثبت شده در طی دوره اولیه 50 ثانیه آزمایش ، تصحیح شد. سپس SCL اصلاح شده با پایه اولیه از هر آزمایش در 20 سطل زمانی متوالی 5 ثانیه استخراج شد. سپس داده های آزمایشی برای هر شرکت کننده و در سراسر شرکت کنندگان در هر گروه به طور متوسط انجام شد. شکل 1 B هر دو داده SCL شرکت کننده Afhantasic (آبی) و کنترل کننده (RED) را در طول سناریوهای تحریک کننده تصاویر نشان می دهد. طرح مناسب نوار نشان می دهد که میانگین SCL در طول 100 ثانیه کامل از مدت زمان داستانها فرو ریخته است. آزمون t دو دم در مورد تفاوت بین این میانگین فروپاشی ، SCL به طور قابل توجهی بالاتر در گروه شاهد نسبت به Aphantasics نشان داد ( T-test Welch: T_{43. 51}= 2. 126 ، P = 0. 039 ، D = 0. 628 ، 95 ٪ CI = [0. 031 ، 1. 217]) ، نشان می دهد که افراد Aphantasic پاسخ ترس کاهش یافته به سناریوهای ترسناک را در مقایسه با گروه کنترل نشان می دهند. با تأکید بر این اثر ، یک نمونه t-tests بیشتر نشان داد که فقط گروه کنترل افزایش قابل توجهی در SCL در مقایسه با صفر تجربه کرده است (t₂₃= 3. 811 ، P = 0. 0009 ، D = 0. 778 ، 95 ٪ CI = [0. 312 ، 1. 230]) ، در حالی₂₁= 0. 6664 ، P = 0. 5124 ، D = 0. 142 ، 95 ٪ CI = [0. 280 ، 0. 560]).

4. بحث: آزمایش تصاویر

این نتایج نشان می دهد که پاسخ برانگیختگی به خواندن سناریوهای ساختگی ممکن است تا حد زیادی در داشتن تصاویر دست نخورده برای شبیه سازی محتوای سناریو باشد. این با شواهد موجود برای نقش تئوریزه شده تصاویر به عنوان یک تقویت کننده عاطفی سازگار است [6]. با این حال ، همچنین ممکن است که تفاوت در تغییر SCL نشان دهنده تفاوت های گروهی غیر مرتبط با تصاویر باشد. یک احتمال این است که گروه کنترل ما بیشتر از گروه شته ما مستعد اضطراب عمومی بود ، یا اینکه افراد شته به دلایلی عموماً کمتر از نظر عاطفی پاسخگو بودند. با این حال ، مقایسه نمرات اضطراب صفت از موجودی اضطراب دولت (STAI) سطح معادل اضطراب صفت بین دو گروه را نشان می دهد (به مواد مکمل الکترونیکی ، شکل S2 مراجعه کنید).

احتمال دیگر این است که افراد آفانتازیک به طور کلی پاسخ ترس کاهش یافته و مرطوب را داشته باشند. برای بررسی این توضیح غیر تصور از داده ها ، ما یک آزمایش پیگیری ، آزمایش ادراک را انجام دادیم (شکل 1 C). در این آزمایش ، SCL به همان روش با همان دستگاه اندازه گیری شد. با این حال ، شرکت کنندگان به جای خواندن سناریوهای ترسناک ترسناک ، محرکهای ادراکی وحشتناک را مشاهده کردند. در این حالت ، ما پیش بینی کردیم که هر دو شرکت کننده شته و کنترل باعث افزایش قابل توجهی در SCL می شوند که بزرگی آنها بین گروه ها تفاوت چندانی نخواهد داشت.

5. مواد و روشها: آزمایش ادراک

(الف) شرکت کنندگان

شانزده شرکت کننده در مورد آفانتازیک تأیید شده (10 زن ، 8 مورد از آزمایش تصاویر) و 15 شرکت کننده در کنترل تصویربرداری (7 زن ، 5 مورد از آزمایش تصاویر) در آزمایش ادراک شرکت کردند. روشهای استخدام با آزمایش تصاویر یکسان بود.

(ب) محرک

محرک های ادراکی ترسناک مجموعه ای از 18 عکس بین المللی عاطفی بین المللی (IAPS) [16] عکس بود که به طور متوالی در مرکز صفحه نمایش سیاه در قالب و اندازه اصلی JPEG خود به مدت 5 ثانیه در هر تصویر ارائه شد. همانطور که در شکل 1 c نشان داده شده است ، پنج عکس اول به عنوان یک پایه خنثی (حداقل ترسناک در هنجارهای IAPS (به عنوان مثال چتر ، صفحه شام)) خدمت می کردند ، در حالی که 13 باقیمانده بسیار ترسناک بودند (به عنوان مثال دهان مار ، حمله ، cadaver). شماره کاتالوگ تصویر IAPS مورد استفاده ، و ترتیب ارائه برای همه شرکت کنندگان به شرح زیر بود:

عکسهای خنثی: 7006.jpg ، 7010.jpg ، 7150.jpg ، 7045.jpg ، 7150.jpg ؛عکس های ترسناک: 3001.jpg ، 3061.jpg ، 6555.jpg ، 3016.jpg ، 1932.jpg ، 1120.jpg ، 1304.jpg ، 2120.jpg ، 3530.jpg ، 5972.jpg ، 6370.jpg ، 9620.jpg، 9908.jpg.

6. نتایج: آزمایش ادراک

همانطور که در آزمایش تصاویر ، سطح هدایت پوست اصلاح شده با پایه در هنگام ارائه 13 عکس ترسناک برای هر شرکت کننده به سطل 5 ثانیه از هم جدا شد. داده های حاصل به طور متوسط در بین شرکت کنندگان در هر گروه به طور متوسط انجام شد تا مجدداً دو قطعه تولید کند (شکل 1 D). همانطور که پیش بینی می شد ، هر دو گروه هنگام مشاهده تصاویر ادراکی ترسناک ، افزایش یکنواخت در SCL اصلاح شده با پایه را نشان دادند. باز هم ، راست ترین طرح نوار نشان می دهد که میانگین SCL در تمام سطل های زمان فرو ریخته است. آزمون T یک نمونه نشان داد که هر دو گروه در مقایسه با صفر ، افزایش قابل توجهی در SCL را تجربه کردند ، در حالی که تصاویر ترسناک را مشاهده می کنند (aphantasic t₁₅= 2. 290 ، P = 0. 037 ، D = 0. 571 ، 95 ٪ CI [0. 034 ، 1. 095] ؛کنترل t 14 = 2. 461 ، p = 0. 0275 ، d = 0. 635 ، 95 ٪ CI [0. 069 ، 1. 183]) ، و یک تست بین موضوعات t-test تفاوت معنی داری بین افزایش SCL مشاهده شده در دو گروه نشان نداد ( t-test t-test t- Welch: t_{28. 97}= −0. 007 ، P = 0. 994 ، D = -0. 003 ، 95 ٪ CI = [0. 702 ، 0. 707]). تجزیه و تحلیل بیزی نیز برای ارزیابی شواهد به نفع تهی انجام شد. شواهد متوسط/ضعیف به نفع فرضیه تهی وجود داشت (BF₀₁= 2. 938) ، مطابق با آزمون t ، که نشان می دهد در هنگام مشاهده محرکهای احساسی ، تفاوت چندانی در پاسخ های SCL برای دو گروه وجود ندارد.

7. بحث عمومی

داده های ما نشان می دهد که افراد شته در هنگام خواندن داستانهای ترسناک ، نسبت به شرکت کنندگان کنترل با توانایی تجسم ، به طور قابل توجهی کمتر از واکنش ترس فیزیولوژیکی (SCL) نشان می دهند. از همه مهمتر در یک آزمایش درک کنترل ، افراد آفانتازیک در شرایطی که محرکهای ترسناک از نظر ماهیت ادراکی هستند ، کاهش کلی در پاسخ ترس نسبت به گروه کنترل ندارند. این نشان می دهد که تفاوت مشاهده شده در SCL در آزمایش تصاویر احتمالاً به دلیل تفاوت گروه در توانایی تصاویر بصری است. از آنجا که Aphantasia اجازه می دهد تا مطالعه اندیشه عاطفی و بدون هیچگونه تصویری بصری را بررسی کند ، این یافته ها شواهد بسیار محکمی را به نقش نظری تصاویر به عنوان "تقویت کننده عاطفی" اضافه می کند [3،6،17،18]. این داده ها اولین ارزیابی از اندیشه عاطفی را در غیاب کامل تصاویر بصری ارائه می دهند و بنابراین نشان می دهد که تصاویر بصری در تقویت پاسخ های فیزیولوژیکی عاطفی چقدر مهم است ، احتمالاً به دلیل شباهت آن با ادراک. این امر انگیزه بیشتری به قدردانی بالینی رو به رشد می افزاید که محتوای تخیلی شناخت یک تعیین کننده اصلی بهزیستی ذهنی است ، و این شناخت مبتنی بر تصویر از نظر عاطفی بیشتر از همتایان گزاره (مثلاً کلامی) آن است ، با وجود این اغلب این تمرکز صریح است"گفتگوی درمانی".

این داده ها همچنین پشتیبانی بیشتری را برای شتصاب بودن در شرایطی فراهم می کند که با کمبود واقعی تصاویر بصری مشخص می شود ، نه شرط فراشناخت ضعیف. نتایج همچنین سؤالاتی در مورد پیامدهای عاطفی بودن یا عدم وجود بودن ، یا عدم وجود آن مطرح می کند. توجه به این نکته حائز اهمیت است که نتایج نشان نمی دهد که آفانتازیا با عاطفی خاموش عمومی همراه است. پاسخ های معادل بین گروه ها در آزمایش ادراک و اندازه گیری اضطراب صفت در غیر این صورت نشان می دهد. در عوض ، اگر زندگی عاطفی Aphantasics به طور سیستماتیک با همسالان تصاویر خود متفاوت باشد ، این تفاوت می تواند به خواندن سناریوهای ساختگی محدود شود ، که ممکن است پیامدهای آموزش باشد. آزمایش های آینده باید بررسی کند که آیا پاسخ عاطفی پایین Abhantasics فراتر از فکر کردن در مورد سناریوهای ساختگی به افکار شخصی تر در مورد پریشانی خاطرات اپیزودیک یا نگرانی های مبتنی بر آینده است.

اگر عاطفی خاموش در تمام محتوای تصاویر مشاهده شود ، پس از آن ممکن است اشتیاق مقاومت در برابر طیف وسیعی از شرایط شناخته شده برای تصاویر [1] ، از جمله افسردگی [19] ، اضطراب اجتماعی [4] ، اختلال اجباری وسواسی [20] ، PTSD [7] [7]، 21] ، اعتیاد [22] ، اسکیزوفرنی [23] و حتی علائم توهم بیماری پارکینسون [24]. برعکس ، شواهدی وجود دارد که نشان می دهد تصاویر مثبت ممکن است خوش بینی را تحت الشعاع قرار دهند [25] و در برابر افسردگی محافظت می کنند [26] ، این احتمال را ایجاد می کند که شتهانتازی می تواند خطر ابتلا به حالتهای دیسفوریک را افزایش دهد (برای بررسی تصاویر ذهنی و اختلالات روانپزشکی به [27] مراجعه کنید)بشربه نظر می رسد که مطالعات پرسشنامه اخیر پشتیبانی اولیه از این امکانات را ارائه می دهد ، با داده های نشان می دهد که افراد شته ، تصاویر کمتری را در رابطه با قسمت های آسیب زا گذشته گزارش می دهند. با این حال ، آنها همچنین خاطرات زندگی نامه ای کمتری و کاهش توانایی تصور سناریوهای آینده را گزارش می کنند [28،29].

همچنین این امر به این نتیجه می رسد که تا آنجا که اختلالات روانی در جمعیت آفانتازیک بوجود می آید ، اشکال درمانی مبتنی بر شواهد که به تصاویر ذهنی بصری متکی هستند ، مانند بازگرداندن تصاویر و قرار گرفتن در معرض تخیلی ، ممکن است برای بیماران شتفارانه ناکارآمد باشد. تحقیقات آینده باید این امکانات را بر اساس اپیدمیولوژیک با پرسیدن در مورد شیوع اختلالات مرتبط با تصاویر در بین جمعیت شته و اثربخشی درمان های مبتنی بر تصاویر در این جمعیت بررسی کند.

یک محدودیت مهم برای توجه به این تحقیق این است که فقط یک احساسات در اینجا ارزیابی شد: ترس. ممکن است این مورد باشد که انواع مختلفی از احساسات ممکن است توسط تصاویر بصری کمتر تقویت شوند. به عنوان مثال ، افراد Aphantasic ممکن است هنگام تصور سناریوهای مثبت یا سناریوهای مربوط به شخص ، پاسخهای فیزیولوژیکی را نشان دهند [30]. مطالعات آینده باید بررسی کند که آیا همان پاسخ فیزیولوژیکی کاهش یافته در هنگام تصور سایر سناریوهای عاطفی و محتوای شخصی تر ، مانند تصاویر از تجربیات ناراحت کننده گذشته وجود دارد. محدودیت دیگر در مطالعه ما این است که گروه کنترل ما با نمونه شته ما مطابقت نداشته است. با این حال ، ما فکر می کنیم این بعید است که نتایج مشاهده شده را هدایت کند زیرا سن پاسخ SCL به سناریوهای تخیل را پیش بینی نمی کند (به مواد مکمل الکترونیکی ، شکل S3 مراجعه کنید).

یک محدودیت نهایی این است که این مطالعه قادر به مقایسه کامل در درون موضوعات (در درون آنهایی) نیست. این مهم است زیرا نشان داده شده است که هدایت پوست بسیار متغیر است ، و برخی از افراد سالم در غیر این صورت همیشه پاسخ هدایت پوست را به تصاویر برانگیخته نشان نمی دهند. به این ترتیب ممکن است اینگونه باشد که ، به طور اتفاقی ، ما در آزمایش تصاویر در مقایسه با آزمایش کنترل ادراکی ، به بخش بیشتری از "غیر پاسخ دهندگان" در گروه Afhantasic خود در پایان رسیدیم و این باعث می شود اثر مشاهده شده ما باشد. با این حال ، ما فکر می کنیم که این بعید است زیرا در آزمایش تصاویر ، تغییرات قابل توجهی در پاسخ های SCL در گروه کنترل وجود دارد ، در حالی که برخی از افراد اثر SCL را نشان نمی دهند (به مواد مکمل الکترونیکی ، شکل S4 مراجعه کنید) ، و شواهد محکمی وجود دارد که نشان می دهد فردSCL برای همه سناریوها با همبستگی مثبت دارند ، نشان می دهد که این پاسخ ها در افراد سازگار هستند (به مواد مکمل الکترونیکی ، جدول S1 مراجعه کنید). علاوه بر این ، هشت فرد آفانتازیک در هر دو آزمایش شرکت کردند (این افراد امکان طراحی درون موضوعات را فراهم می کنند) ، و این داده ها الگوی پاسخ مشابه یافته های اصلی را نشان می دهند. یعنی این افراد پاسخ پوست گالوانیک به تصاویر IAP را نشان دادند ، اما به سناریوهای ترسناک تصور نمی کردند (به مواد مکمل الکترونیکی ، شکل S6 مراجعه کنید). مطالعات آینده باید تلاش کند تا این کار را با استفاده از یک طراحی کاملاً درون موضوعی با کنترل های همسایه و همچنین گسترش وضعیت تصاویر به سناریوهای مربوط به شخصیتی بیشتر تکرار کند.

در نتیجه ، این مطالعه اولین شواهدی را ارائه می دهد که پاسخ های فیزیولوژیکی به تصاویر ترسناک در آفانتازیا کاهش می یابد ، و پشتیبانی از تصاویر تقویت کننده عاطفی اندیشه و همچنین ارائه یک اندازه گیری عینی جدید بالقوه از آفانتازیا است.

قابلیت دسترسی به داده ها

داده های خام گزارش شده در اینجا در صورت درخواست نویسنده مربوطه (R. K.) در دسترس است. این داده ها در دسترس عموم نیستند زیرا رضایت از جمعیت ویژه ما (Aphantasia) برای به اشتراک گذاشتن داده ها در یک مخزن به دست نیامد.

کمک های نویسندگان

همه نویسندگان مفهوم مطالعه را توسعه دادند. M. W. و R. K. طراحی مطالعه و شرکت کنندگان را استخدام کرد. M. W. داده های SCL را جمع آوری کرد و تجزیه و تحلیل داده های SCL را انجام داد. R. K. داده های BR را جمع آوری کرده و تجزیه و تحلیل داده های BR و همچنین افراد درون موضوعات و تجزیه و تحلیل همبستگی را انجام داد. M. W. نسخه خطی را تهیه کرد ، و همه نویسندگان اصلاحات اساسی را ارائه دادند. همه نویسندگان نسخه نهایی را برای ارسال تأیید کردند.

منافع رقابتی

ما اعلام می کنیم که هیچ منافع رقابتی نداریم

منابع مالی

این کار توسط کمک های مالی شورای ملی بهداشت و پزشکی استرالیا APP1024800 ، APP1046198 و APP1085404 ، J. Pearson's Gerford Development Compleship App1049596 و یک پروژه کشف شورای تحقیقات استرالیا DP14010151560 پشتیبانی شده است.

سپاسگزاریها

ما از الکسی داوس بخاطر کمک های مفید وی در این کار و شرکت کنندگان Aphantasic برای شرکت در این تحقیق و ارائه بازخورد مفید و بینش شخصی در مورد آفانتازیا تشکر می کنیم.

پانویسها و منابع

مواد مکمل الکترونیکی بصورت آنلاین در https://doi.org/10. 6084/m9. figshare. c. 5320339 در دسترس است.

منتشر شده توسط انجمن سلطنتی. کلیه حقوق محفوظ است.

منابع

Pearson J ، Naselaris T ، Holmes EA ، Kosslyn SM

بشر2015 تصاویر ذهنی: مکانیسم های عملکردی و کاربردهای بالینی. روندها شناختعلمی19 ، 590-602.(doi: 10. 1016/j. tics. 2015. 08. 003) Crossref ، PubMed ، ISI ، Google Scholar

Schacter DL ، Addis DR ، Buckner RL

بشر2007 به یاد آوردن گذشته برای تصور آینده: مغز آینده نگر. نات. روحانی Neurosci. 8 ، 657-661.(doi: 10. 1038/n2213) Crossref ، PubMed ، ISI ، Google Scholar

JI JL ، Heyes SB ، MacLeod C ، Holmes EA

بشر2016 تصاویر ذهنی عاطفی به عنوان شبیه سازی واقعیت: ترس و فراتر از آن - ادای احترام به پیتر لانگ. رفتار. آنجا47 ، 702-719.(doi: 10. 1016/j. beth. 2015. 11. 004) Crossref ، PubMed ، ISI ، Google Scholar

Hackma A ، Clark DM ، McManus F

بشر2000 تصاویر مکرر و خاطرات اولیه در هراس اجتماعی. رفتار. resآنجا38 ، 601-610.(doi: 10. 1016/S0005-7967 (99) 00161-8) Crossref ، PubMed ، ISI ، Google Scholar

Holmes EA ، Gray N ، Young KA

بشر2005 تصاویر مزاحم و "کانون ها" خاطرات تروما در اختلال استرس پس از سانحه: یک بررسی اکتشافی از احساسات و مضامین شناختی. J. Behav. آنجاexp. روانپزشکی 36 ، 3-17.(doi: 10. 1016/j. jbtep. 2004. 11. 002) Crossref ، PubMed ، ISI ، Google Scholar

Holmes EA ، Geddes Jr ، Colom F ، Goodwin GM

بشرتصاویر ذهنی 2008 به عنوان یک تقویت کننده عاطفی: کاربرد اختلال دو قطبی. رفتار. resآنجا46 ، 1251-1258.(doi: 10. 1016/j. brat. 2008. 09. 005) Crossref ، PubMed ، ISI ، Google Scholar

Holmes EA ، Mathews a

بشرتصاویر ذهنی 2010 در احساسات و اختلالات عاطفی. کلینیکروانوحی 30 ، 349-362.(doi: 10. 1016/j. cpr. 2010. 01. 001) Crossref ، PubMed ، ISI ، Google Scholar

Dils at ، Boroditsky L

بشر2010 حرکت بصری پس از آن از درک زبان حرکتی. پروکNATL ACAD. علمیUSA 107 ، 16 396-16 400. (doi: 10. 1073/pnas. 1009438107) Crossref ، ISI ، Google Scholar

بشر1994 گالتون 100: اکتشافی از مطالعات تصاویر فرانسیس گالتون. برمJ. Hist. علمی27 ، 443-463.(doi: 10. 1017/S000708740003243X) Crossref ، PubMed ، ISI ، Google Scholar

Zeman A ، Dewar M ، Della Sala S

بشر2015 بدون تصویر زندگی می کند: آفانتازیا مادرزادی. قشر 73 ، 378-380.(doi: 10. 1016/j. cortex. 2015. 05. 019) Crossref ، PubMed ، ISI ، Google Scholar

بشر1973 تصاویر تصویری بصری در فراخوان تصاویر. برمJ. Psychol. 64 ، 17-24.(doi: 10. 1111/j. 2044-8295. 1973. tb01322. x) Crossref ، PubMed ، ISI ، Google Scholar

بشر2010 فعالیت سیستم عصبی اتونوم در احساسات: بررسی. بیولروان84 ، 394-421.(doi: 10. 1016/j. biopsycho. 2010. 03. 010) Crossref ، PubMed ، ISI ، Google Scholar

Grossberg JM ، Wilson HK

بشر1968 تغییرات فیزیولوژیکی همراه با تجسم موقعیت های ترسناک و خنثی. J. Pers. SOC. روان10 ، 124-133.(doi: 10. 1037/h0026337) Crossref ، PubMed ، ISI ، Google Scholar

Keogh R ، Pearson J

بشر2018 The Blind Mind: بدون تصاویر بصری حسی در Aphantasia. قشر 105 ، 53-60.(doi: 10. 1016/j. cortex. 2017. 10. 012) Crossref ، PubMed ، ISI ، Google Scholar

Pearson J ، Clifford CW ، Tong F

بشر2008 تأثیر عملکردی تصاویر ذهنی بر ادراک آگاهانه. curr. بیول18 ، 982-986.(doi: 10. 1016/j. cub. 2008. 05. 048) Crossref ، PubMed ، ISI ، Google Scholar

Lang PJ ، Bradley MM ، Cuthbert BN

بشر1997 سیستم تصویر بین المللی عاطفی (IAPS): رتبه بندی کتابچه راهنمای فنی و عاطفی. گاینزویل ، فلوریدا: مرکز NIMH برای مطالعه احساسات و توجه. گوگل دانشکده

بشرآدرس ریاست جمهوری 1979 ، 1978. یک تئوری بیولوژیکی از تصاویر عاطفی. روانشناسی 16 ، 495-512.(doi: 10. 1111/j. 1469-8986. 1979. tb01511. x) Crossref ، PubMed ، ISI ، Google Scholar

Holmes EA ، Mathews a

بشر2005 تصاویر ذهنی و احساسات: یک رابطه خاص؟احساسات 5 ، 489-497.(doi: 10. 1037/1528-3542. 5. 4. 489) Crossref ، PubMed ، ISI ، Google Scholar

Holmes EA ، Blackwell SE ، Buett Heyes S ، Reer F ، Raes F

بشرتصاویر ذهنی 2016 در افسردگی: پدیدارشناسی ، مکانیسم های بالقوه و پیامدهای درمانی. Auکلینیک روحانی. روان12 ، 249-280.(doi: 10. 1146/aurev-clinpsy-021815-092925) Crossref ، PubMed ، ISI ، Google Scholar

Speckens AE ، Hackma A ، Ehlers A ، Cuthbert B

بشر2007 تصویر ویژه شماره: تصاویر و خاطرات مزاحم از عوارض جانبی قبلی در بیماران مبتلا به اختلال وسواس آور. J. Behav. آنجاexp. روانپزشکی38 ، 411-422.(doi: 10. 1016/j. jbtep. 2007. 09. 004) Crossref ، PubMed ، ISI ، Google Scholar

Brewin CR ، Gregory JD ، Lipton M ، Burgess N

بشرتصاویر مزاحم 2010 در اختلالات روانشناختی: خصوصیات ، مکانیسم های عصبی و پیامدهای درمانی. روانوحی 117 ، 210-232.(doi: 10. 1037/a0018113) Crossref ، PubMed ، ISI ، Google Scholar

Kavanagh DJ ، Andrade J ، May J

بشر2005 شکنجه دلخراش و نفیس: نظریه نفوذی توضیح داده شده از میل. روانوحی 112 ، 446-467.(doi: 10. 1037/0033-295x. 112. 2. 446) Crossref ، PubMed ، ISI ، Google Scholar

کیسه در ، ون د ون VG ، Etschenberg S ، Schatz D ، Linden DE

بشر2005 افزایش زنده بودن تصاویر ذهنی به عنوان نشانگر صفت اسکیزوفرنی؟اسکیزوفر. گاو نر31 ، 97-104.(doi: 10. 1093/schbul/sbi011) Crossref ، PubMed ، ISI ، Google Scholar

Shine JM ، Keogh R ، O'Callaghan C ، Muller AJ ، Lewis SJ ، Pearson J

بشر2015 تصور کنید که: قدرت حسی بالا در تصاویر ذهنی در افراد مبتلا به بیماری پارکینسون و توهم بینایی. پروکR. Soc. B 282 ، 20142047. (doi: 10. 1098/rspb. 2014. 2047) لینک ، ISI ، Google Scholar

Blackwell SE و همکاران.

بشر2013 خوش بینی و تصاویر ذهنی: یک نشانگر شناختی احتمالی برای ارتقاء بهزیستی؟روانپزشکی Res. 206 ، 56-61.(doi: 10. 1016/j. psychres. 2012. 09. 047) Crossref ، PubMed ، ISI ، Google Scholar

Holmes EA ، Lang TJ ، Molds ML ، Steele AM

بشر2008 نقص تصاویر ذهنی آینده نگر و مثبت در دیسفوریا. رفتار. resآنجا46 ، 976-981.(doi: 10. 1016/j. brat. 2008. 04. 009) Crossref ، PubMed ، ISI ، Google Scholar

Ji JL ، Kavanagh DJ ، Holmes EA ، Macleod C ، Di Simplicio M

بشرتصاویر ذهنی 2019 در روانپزشکی: پیامدهای مفهومی و بالینی. طیف CNS. 24 ، 114-126.(doi: 10. 1017/s1092852918001487) Crossref ، PubMed ، ISI ، Google Scholar

Dawes AJ ، Keogh R ، Andrillon T ، Pearson J

بشر2020 مشخصات شناختی از تصاویر ، حافظه و رویای چند حسی در Aphantasia. علمیRep 10 ، 10022. (doi: 10. 1038/S41598-020-65705-7) Crossref ، PubMed ، ISI ، Google Scholar

بشر2020 Phantasia - اهمیت روانشناختی تصاویر بصری مادام العمر افراط و زنده بودن. قشر 130 ، 426-440.(doi: 10. 1016/j. cortex. 2020. 04. 003) Crossref ، PubMed ، ISI ، Google Scholar

Miller GA ، Levine DN ، Kozak MJ ، Cook EW ، McLean A ، Lang P

بشر1987 تفاوت های فردی در تصاویر و روانشناسی احساسات. شناختعذاب1 ، 367-390.(doi: 10. 1080/02699938708408058) Crossref ، Google Scholar