چه چیزی باعث می شود بانک ها پرداخت سود سهام را تنظیم کنند؟

این مشارکت محرک های تاریخی پرداخت سود سهام بانکی در منطقه یورو را بررسی می کند. ادبیات اقتصادی سه دلیل اصلی برای تعدیل پرداخت سود سهام ارائه می کند: اطلاعات نامتقارن بین سهامداران و مدیریت، وجود هزینه های نمایندگی، و محدودیت های نظارتی. این مقاله با استفاده از رویکرد داده های تابلویی، شواهدی را پیدا می کند که هر سه فرضیه را پشتیبانی می کنند. بانک ها پس از مواجهه با کاهش سود و سرمایه، سود سهام خود را کاهش می دهند، اما شبیه سازی های خلاف واقع نشان می دهد که این تعدیل می تواند اندک باشد. بنابراین محدودیت های نظارتی ممکن است در صورت زیان های مورد انتظار بزرگ یا عدم اطمینان شدید تضمین شود.

1. معرفی

عناصر مختلفی از چارچوب نظارتی و احتیاطی برای محدود کردن پرداخت سود سهام توسط بانک ها وجود دارد. بانک ها به سهامداران خود در قبال ریسک های نگهداری سهام بانکی از طریق پرداخت های اختیاری و متغیر سود تقسیمی که معمولاً سالانه با تصمیم مجمع عمومی سهامداران و به توصیه مدیریت بانک تعیین می شود، پاداش می دهند. مقررات اروپا محدودیت های خودکاری را برای توزیع سود سهام، به اصطلاح حداکثر مقدار قابل تقسیم، ارائه می کند که وقتی بانک به زیر سطح از پیش تعریف شده سرمایه می رسد، با حفظ سود، پایه سرمایه بانک را حفظ می کند. تنظیم کننده ها همچنین محدودیت های بیشتری را برای مثال در رابطه با قوانین کمک های دولتی وضع کرده اند. هیئت ریسک سیستمی اروپا (ESRB) توصیه کرد که بانک ها نباید در سال 2020 به دلیل همه گیری کووید-19 سود سهام پرداخت کنند و همچنین سرمایه را برای جذب ضرر و حفظ عرضه وام حفظ کنند.

2 داده ها و روش

پرداخت سود سهام بانکی در چرخه تجاری و مالی به شکلی ظاهراً دور چرخه ای البته ناهمگن متفاوت بوده است. آنها بلافاصله قبل از بحران مالی جهانی به نقطه اوج خود رسیدند و در عواقب آن کاهش یافتند (نمودار 1) با تشدید الزامات نظارتی و کاهش سودآوری بانک ها (نمودار 2). با این حال، در هر سالی که داده ها در دسترس هستند، واریانس مقطعی بالایی وجود داشته است، که نشان می دهد شرایط خاص بانک نقش زیادی در تعیین سیاست های پرداخت بازی می کند.

نمودار 1

پرداخت سود سهام بانکی در طول زمان با تغییرات زیادی در بین بانک ها نوسان داشت

توزیع سود سهام توسط بانک های منطقه یورو در طول زمان

(محور y: پرداخت سود سهام به عنوان درصدی از کل درآمدهای پس از مالیات؛ سبیل: صدک 5 و 95)

منابع: SNL Financial، محاسبات ECB.

نمودار 2

دو عامل جبران کننده نقش مهمی در تعیین تکامل پرداخت سود سهام داشته اند

توزیع بازده دارایی (ROA) (پانل سمت چپ) و سرمایه گذاری توسط بانک های منطقه یورو به مرور زمان

(محور سمت چپ: roa ؛ راست - محور y: سرمایه بیش از RWA ؛ ویسکرها: صدک 5 و 95)

منابع: SNL Financial، محاسبات ECB.

ادبیات اقتصادی حاکی از آن است که سیاست های سود سهام ممکن است به دلیل اطلاعات نامتقارن ، هزینه های نمایندگی و مقررات متفاوت باشد. در حالی که قضیه Modigliani-Miller نشان می دهد که با اطلاعات کامل و در صورت عدم تحریف مالیات ، سیاست های سود سهام با ارزش بنگاه بی ربط نیست ، فرضیات آن ممکن است مناسب جنبه های خاص بانک ها نباشد. به طور خاص ، سه رشته اصلی ادبیات وجود دارد که سیاست های سود سهام را تجزیه و تحلیل می کند که به خوبی برای بانک ها اعمال می شود.[1] اول ، طبق نظریه سیگنالینگ ، مدیران ممکن است بیشتر از سرمایه گذاران در مورد ارزش واقعی شرکت خود بدانند. اعلامیه های سود سهام اطلاعاتی را در مورد درآمد آینده منتقل می کنند ، بنابراین انتظار می رود که بانک های سودآورتر سود سهام بالاتری را بپردازند.[2] دوم ، رشته ناقص قرارداد نشان می دهد که هزینه های آژانس ، مرتبط با درگیری بین سهامداران ، مدیریت و دارندگان اوراق بهادار از طریق سیاست سود سهام ، بنگاه های بزرگتر را به پرداخت سود سهام بالاتر سوق می دهد ، [3] در حالی که حمایت از سرمایه گذار بهتر به سرمایه گذاران اجازه می دهد تا هزینه های آژانس را کاهش دهند. با مجبور کردن مؤثر مدیریت به پرداخت سود سهام. سرانجام ، رشته نظارتی نشان می دهد که بانک ها در سیاست پرداخت سود سهام خود توسط تنظیم کننده ها محدود می شوند و دلالت بر این دارند که بانک های سرمایه گذاری بهتر سود سهام بالاتری می پردازند.[4]

این مقاله با استفاده از رویکردهای داده پانل ، این فرضیه ها را در زمینه تجربی بخش بانکی منطقه یورو بررسی می کند. ما از دو صفحه نامتعادل مکمل بانکهای منطقه یورو استفاده می کنیم. نمونه بانکهای ذکر شده شامل 69 گروه بانکی مشاهده شده در طی سالهای 2005-2019 ، با داده های جمع آوری شده از SNL Financial. پانل دوم حدود 1400 بانک را پوشش می دهد که اکثریت زیادی از آنها در یک دوره کوتاهتر (2010-2019) ثبت نشده اند و داده ها از Orbis BankFocus جمع آوری شده است. ما یک مشخصات Tobit را اتخاذ کردیم تا این واقعیت را که پرداخت سود سهام بانکی در صفر کوتاه می شود ، حساب کنیم و همچنین از یک رویکرد پانل استاندارد به عنوان یک بررسی استحکام استفاده کردیم.[5] به منظور محدود کردن تأثیر Outliers ، و به ویژه برای حذف بانکهایی که ممکن است مشمول محدودیت های نظارتی غیرقانونی در توزیع باشند ، [6] بانک هایی با درآمد منفی پس از مالیات و نسبت سرمایه حذف شدند.

ما با هدف شناسایی خصوصیات خاص بانکی که توضیحات نسبت پرداخت سود سهام بانکی را توضیح می دهد. متغیر وابسته به عنوان نسبت پرداخت کل سود سهام نسبت به کل درآمد پس از مالیات تعریف شد. استفاده از ادبیات موجود شامل متغیرهای کلیدی توضیح پرداخت سود سهام ، انواع معادله زیر در مرحله اول برآورد شد:

d p i t = α 0 + ∑ j = 1 p α 1 d p i t - j + ∑ k = 1 l α 2 ، k s h v k ، i t - j + ∑ k = 1 m α 3 ، k a h v k ، i t - j +∑ K = 1 W α 4 ، K R H V K ، I T - J + ∑ K = 1 W α 4 ، K O V K ، I T - J + ε I T

جایی که DP پرداخت سود سهام در بانک I را در زمان T نشان می دهد ، که با متغیرهای فرضیه سیگنالینگ (SHV) ، متغیرهای فرضیه آژانس (AHV) ، متغیرهای فرضیه نظارتی (RHV) و سایر متغیرها (OV) توضیح داده شده است.

در راستای ادبیات ، ما از شاخص های سودآوری برای اعتبارسنجی فرضیه سیگنالینگ و اندازه بانک برای اعتبارسنجی فرضیه هزینه آژانس استفاده کردیم. ما همچنین از یک شاخص حمایت از سهامداران اقلیت ، به دست آمده از بررسی های تجاری بانک جهانی استفاده کردیم ، به عنوان معیار حمایت از سرمایه گذار که ممکن است شواهد دیگری برای فرضیه هزینه آژانس ارائه دهد. از نسبت سرمایه برای جستجوی شواهد برای فرضیه هزینه نظارتی استفاده شد.[7] برای اهداف استحکام ، ما از هر دو نسبت سرمایه با ریسک (حقوق صاحبان دارایی های دارای ریسک) و نسبت به تعادل-برگه (سهام نسبت به کل دارایی ها) به عنوان شاخص های سرمایه گذاری استفاده کردیم و دو شاخص سودآوری (بازدهدر دارایی و بازده سهام). سرانجام ، ما از رشد تولید ناخالص داخلی و اثرات ثابت زمان برای کنترل تغییرات در محیط کلان اقتصادی و مالی استفاده کردیم. تمام متغیرهای وابسته برای کاهش درون زایی احتمالی مرتبط با همزمانی و این واقعیت که پرداخت سود سهام بانکی توسط جلسات سهامدار در اوایل سال مالی تعیین می شود ، بر اساس اطلاعات مالی موجود برای سال قبل تعیین می شود.

3 نتیجه

نتایج تجربی نشان می دهد که پرداخت سود سهام بانکی مربوط به سرمایه گذاری ، سودآوری ، اندازه و چارچوب نهادی است و از هر سه فرضیه ارائه شده در ادبیات پشتیبانی می کند (جدول 1 را ببینید). در راستای فرضیه نظارتی ، بانکهای سرمایه دار بهتر تمایل دارند سهم بیشتری از سود خود را به سهامداران بپردازند ، اگرچه تأثیر فوری افزایش نسبت سرمایه نسبتاً متوسط تخمین زده می شود. افزایش نسبت سرمایه با 1 درصد امتیاز به نسبت پرداخت بین کمتر از 0. 2 تا تقریباً 1 درصد افزایش می یابد ، با تأثیر قوی تری برای بانک های ذکر شده. به طور مشابه ، نتایج با فرضیه سیگنالینگ تراز می شوند ، زیرا بانک های سودآورتر تمایل به پرداخت سود سهام بالاتر دارند ، مجدداً با یک رابطه قوی تر که برای بانک های ذکر شده مشخص شده است. تأثیر مطرح شده هزینه های آژانس در نسبت پرداخت نیز توسط یافته ها پشتیبانی می شود ، زیرا بانک هایی که در کشورهایی فعالیت می کنند که سرمایه گذاران بهتر از قانون محافظت می شوند و بانک های بزرگتر تمایل به پرداخت سود سهام بالاتری دارند. حساسیت پرداخت به سطح حمایت های نهادی برای بانکهای بدون ثبت قوی قوی تر است ، به طور آزمایشی به تأثیر مفید شفافیت مرتبط با بانکهای ذکر شده بر هزینه های آژانس اشاره می کند. علاوه بر این ، ریسک اعتباری بالاتر با پرداخت های کوچکتر همراه است ، که ممکن است نشان دهد که بانکها درآمد خود را حفظ می کنند تا ترازنامه های خود را در برابر ضررهای اعتباری آینده قرار دهند. سرانجام ، سیاست های سود سهام با گذشت زمان نسبتاً پایدار به نظر می رسد ، به ویژه برای بانک های ذکر شده. با این حال ، بین چرخه اقتصادی و سیاست های سود سهام رابطه معنی داری وجود ندارد.[8]

میز 1

متغیرهای خاص بانکی تغییر در پرداخت سود سهام را توضیح می دهند

منابع: محاسبات ECB بر اساس داده های BankFocus Orbis ، SNL Financial و داده های بانک جهانی. توجه: کلیه رگرسیون ها شامل اثرات ثابت شده و از مشخصات Tobit هستند. BOLD ضرایب قابل توجهی را در سطح 10 ٪ نشان می دهد. خطاهای استاندارد گزارش شده در براکت ها. نسبت قیمت به کتاب فقط در رگرسیون فقط برای بانکهای ذکر شده گنجانده شده است. Proxies Proxies اطلاعات نامتقارن (SHV) ، حفاظت از سهامداران و اندازه (بیان شده به عنوان ورود به سیستم دارایی) هزینه آژانس پروکسی (AHV) ، سرمایه (به عنوان سرمایه نظارتی بیش از RWA) محدودیت های نظارتی (RHV) ، نسبت قیمت به کتاب پروکسیمتغیرهای رو به جلو در حالی که متغیرهای باقی مانده اثرات باقی مانده را ضبط می کنند.

یک تمرین شبیه سازی نشان می دهد که در غیاب توصیه 2020 برای پرداخت سود سهام ، بخش قابل توجهی از سود بانکی به سهامداران پرداخت می شد. با استفاده از مشخصات اقتصاد سنجی (1) تا (6) و تحقق واقعی سرمایه و سودآوری تا سه ماهه سوم سال 2020 ، ما نسبت پرداخت ضد تخفیف را برای نمونه 30 بانک منطقه ای در منطقه ذکر شده تخمین زده ایم. نتایج حاکی از آن است که نسبت پرداخت توسط اکثر بانک ها به سمت پایین تعدیل می شود ، اگرچه تعدیل می تواند اندک باشد (تا 4 درصد برای اکثر بانک ها) ، نشان دهنده کاهش سود و سطح کاملاً پایدار سرمایه است. برخی از بانکها پیش بینی می کردند که پرداخت را کاهش دهند ، در سال 2020 هیچ سود سهام پرداخت نکردند (نمودار 3). همراه با افزایش متوسط پیش بینی شده در پرداخت دو بانک ، این امر منجر به ارزش تقریبی توزیع توزیع ، حدود 19 میلیارد یورو برای این گروه از بانک ها خواهد شد. این شبیه سازی با احتیاط همراه است که ، همانطور که بحران COVID-19 منجر به اختلال اقتصادی شد که در صلح در اروپا بی سابقه بود ، روابط مشخص شده از داده ها ممکن است دیگر صادق نباشد. بنابراین نتایج آن باید با احتیاط مورد توجه قرار گیرد زیرا میزان کاهش سود سهام ، از این رو ، از هر زمان ، قابل درک است.

نمودار 3

نتایج شبیه سازی نشان می دهد که پرداخت در سال 2020 کمی پایین تر از سال 2019 بود

تغییرات برآورد شده در پرداخت سود سهام بانکی در سال 2020

(محور چپ: تغییر تخمین زده شده در نسبت پرداخت در سال 2020 ، درصد درصد ؛ راست-محور: نسبت پرداخت در سال 2019 ، محور y: تغییر برآورد شده در نسبت پرداخت در سال 2020)

منابع: داده های نظارتی ECB ، محاسبات ECB.

4 پیامدهای سیاست

این نتایج حاکی از آن است که محدودیت های سود سهام ممکن است برای حفظ سرمایه در مواقع افزایش عدم اطمینان اقتصادی لازم باشد. محدودیت های محتاطانه غایب ، تعدیل درون زا سیاست های سود سهام توسط بانک ها بر اساس عوامل محرک اقتصادی و مالی انتظار می رود که سودآوری و سرمایه ای ضعیف تر را منعکس کند. تنظیم از نظر بزرگی محدود خواهد بود و ممکن است با تاخیر همراه باشد. بنابراین ، تنظیم کننده ها ممکن است نیاز به محدودیت در پرداخت سود سهام با دیدگاه آینده نگر نسبت به بانک ها داشته باشند ، به ویژه در صورت عدم اطمینان زیاد در مورد تأثیر مالی یک بحران در حال توسعه. این یافته ها حاکی از آن است که در هنگام طراحی چنین محدودیتی ، ضررهای پیش بینی شده و محدودیت های سرمایه در آینده را تخفیف می دهد.

منابع

Abreu ، J. F. and Gulamhussen ، M. A. (2013) ، "پرداخت سود سهام: شواهدی از شرکت های هلدینگ بانک ایالات متحده در زمینه بحران مالی" ، مجله دارایی شرکت ها ، جلد. 22 ، صص 54-65.

Allen ، F. ، and Michaely ، R. (2003) ، "سیاست پرداخت" ، در کنستانتینیدز ، G. M. ، هریس ، م. و استولز ، R. M.(ویرایش.) ، کتابچه راهنمای اقتصاد دارایی ، جلد. 1 ، قسمت 1 ، چ. 07 ، Elsevier ، صص 337-429.

Amore ، M. D. and Murtinu ، S. (2019) ، "مدل های TOBIT در تحقیقات استراتژی: موضوعات مهم و برنامه های کاربردی" ، مجله استراتژی جهانی ، صص 1-25.

Ashraf ، B. N ، Bibi ، B. and Zheng ، C. (2016) ، "چگونه می توان سود سهام بانکی را تنظیم کرد؟آیا تنظیم سرمایه یک پاسخ است؟ "، مدل سازی اقتصادی ، جلد. 57 ، صص 281-293.

Belloni ، M. ، Grodzicki ، M. and Jarmuzek ، M. (2021) ، "چه چیزی باعث می شود بانک ها سود سهام را تنظیم کنند" ، Mimeo.

Boldin ، R. and Leggett ، K. (1995) ، "سیاست سود سهام بانکی به عنوان سیگنال کیفیت بانک" ، بررسی خدمات مالی ، جلد. 4 ، صص 1-8.

کیسی ، K. M. و دیکنز ، R. (2000) ، "تأثیر تغییرات مالیاتی و نظارتی بر سیاست سود سهام بانک تجاری" ، بررسی سه ماهه اقتصاد و امور مالی ، جلد. 40 ، صص 279-293.

Fama ، E. and Babiak ، H. (1968) ، "سیاست سود سهام: یک تحلیل تجربی" ، مجله انجمن آماری آمریکا ، جلد. 63 ، صص 1132-1161.

Fama ، E. and French ، K. (2001) ، "ناپدید شدن سود سهام: تغییر ویژگی های شرکت یا تمایل کمتر به پرداخت؟" ، مجله اقتصاد مالی ، جلد. 60 ، صص 3-43.

Forti ، C. and Schiozer ، R. (2015) ، "سود سهام بانکی و سیگنالینگ به سپرده گذاران حساس به اطلاعات" ، مجله بانکی و دارایی ، جلد. 56 ، صص 1-11.

کنت بیکر ، H. و دی ریدر ، A. (2018) ، "سیاست پرداخت در بنگاه های صنعتی و مالی" ، مجله جهانی مالی ، جلد. 37 ، شماره C ، صص 138-151.

Kroszner ، R. and Strahan ، P. (1996) ، "مشوق های نظارتی و بحران پرشور: سود سهام ، تبدیل متقابل به سهام و پریشانی مالی" ، مجله مالی ، جلد. 51 ، صص 1285-1319.

Lintner ، J. (1956) ، "توزیع درآمد شرکت ها در بین سود سهام ، درآمد و مالیات حفظ شده" ، بررسی اقتصادی آمریکا ، جلد. 46 ، صص 97-113.

Theis ، J. and Dutta ، A. (2009) ، "عوامل توضیحی سیاست سود سهام بانکی: تجدید نظر شده" ، امور مالی مدیریتی ، جلد. 35 ، صص 501-508.