سوزاندن

توکن ها ، ایالت ها و قراردادهای هوشمند را در مورد blockchain غیر قابل استفاده در صورت نیاز به آنها دیگر انجام دهید.

متن نوشته

در زمینه پرداخت های مبتنی بر blockchain-هنگامی که فروشندگان نشانه هایی را از خریداران دریافت می کنند ، آنها باید نشانه های ارز فیات (به عنوان مثال ، دلار آمریکا) را بازخرید کنند. پس از بازخرید نشانه ها در ازای پرداخت ارزی فیات ، آنها نباید بیشتر قابل استفاده باشند (یعنی جلوگیری از هزینه های مضاعف).

در زمینه مهاجرت داده ها - blockchain منبع عمومی است و پس از مهاجرت داده ها از بین نمی رود. بنابراین ، هر قرارداد ایالتی و هوشمند باقی مانده در blockchain منبع می تواند مورد سوء استفاده قرار گیرد (به عنوان مثال ، هزینه های مضاعف). لیست ایالت ها و قراردادهای هوشمند که باید مهاجرت کنند در عکس فوری یا ارجاع سطح برنامه به پایگاه داده نقشه برداری شناسه blockchain آورده شده است.

مسئله

چگونه می توان از نشانه ها ، ایالت ها و قراردادهای هوشمند اطمینان حاصل کرد که دیگر نیازی به آنها نیست؟

نیروها

• تغییر ناپذیری - وضعیت حساب ها و قراردادهای هوشمند در یک blockchain تغییر ناپذیر است.
• قوام - یک نشانه فقط باید یک بار بازخرید شود. اگر blockchain منبع از بین نرود ، می توان از ایالت ها و قراردادهای هوشمند در هر دو blockchain که منجر به سوء استفاده می شود ، مانند حملات دو برابر استفاده شود. هرگونه تغییر داده برای جلوگیری از سوء استفاده ، نباید خصوصیات قوام را نقض کند.
• پاسخگویی - هرگونه تغییر داده برای جلوگیری از سوء استفاده باید با اثبات ثبت شود.
• پیچیدگی - تعداد زیادی ایالت و نشانه های بازخرید شده وجود دارند که باید حفظ و ردیابی شوند.
• آسیب پذیری - اگر یک قرارداد هوشمند به طور مناسب اداره نشود یا دارای اشکالات باشد ، آسیب پذیری وجود دارد ، به عنوان مثال ، کلید خصوصی به سرقت می رود.

راه حل

سوء استفاده احتمالی از یک نشانه، حالت، و قرارداد هوشمند را می توان با از بین بردن یا قفل کردن آنها در زمانی که دیگر مورد نیاز نیست، جلوگیری کرد. این فرآیند به عنوان سوزاندن توکن نامیده می شود و می تواند از راه های مختلفی به دست آید. فیاگرام توالی زیر سه راه برای دستیابی به این هدف را نشان می دهد. در رویکرد اول، فروشنده می تواند توکن ها را به یک آدرس غیرقابل استفاده/نامعتبر (با نام مستعار، آدرس رایت) منتقل کند. چنین آدرسی نباید دارای یک کلید خصوصی متناظر باشد که بتواند توکن های دریافتی خود را کنترل کند. راه دوم این است که یک رمز را با فراخوانی تابع delete/bu در قرارداد توکن مورد استفاده برای ایجاد آن یا رجیستری توکن که موجودی ها را پیگیری می کند، حذف کنید. روش سوم، مستقر کردن یک قرارداد هوشمند است که به محض دریافت توکن، فوراً خود تخریب می شود. برای بایگانی، توکن های سوخته شده می توانند به کیف پول توکن فقط خواندنی مالک توکن منتقل شوند که هیچ طرفی نمی تواند در سمت فروشنده آن را اجرا کند.

نمودار توالی سوزاندن توکن

هنگام انتقال ایالت ها/دارایی ها، اطمینان از نامعتبر بودن آدرس گیرنده (با نام مستعار، آدرس رایت) ضروری است، یعنی کلید خصوصی مربوطه وجود نخواهد داشت که بتواند وضعیت های ارسال شده به آن آدرس را کنترل کند. بنابراین، استفاده از آدرس رایت توصیه شده توسط پلتفرم بلاکچین انتخابی ضروری است.

جایگزین دیگر، استقرار یک قرارداد هوشمند است که به محض دریافت تراکنش، بلافاصله خود تخریب می شود. با این حال، هزینه بیشتری دارد زیرا استقرار و اجرای قرارداد هوشمند نسبتاً گران است. یک قرارداد هوشمند و حالت/توکن های آن را می توان با استفاده از تابع خود تخریبی، به عنوان مثال، تابع خود تخریبی در اتریوم، غیرقابل استفاده کرد. کاربرانی که کلیدهای خصوصی را در دست دارند باید تراکنش هایی را امضا کنند که حالت ها/توکن های آنها را می سوزاند یا عملکردهای قرارداد هوشمند مربوطه را راه اندازی می کند. در صورتی که یک تابع خود ویرانگر در قرارداد هوشمند تعبیه نشده باشد، ممکن است یک تراکنش (های) با دقت طراحی شده برای تنظیم حالت به حالت پایانی، به عنوان مثال، مشابه در Augur، تلاش شود. با این حال، این رویکرد تضمینی برای کارکرد ندارد یا ممکن است در آینده با یافتن آسیب پذیری ها شکست بخورد.

در مهاجرت blockchain ، او به طور معمول قبل از بازآفرینی حالت/نشانه در blockchain هدف (با نام مستعار ، اثبات سوختگی) به طور معمول سوزانده می شود. اگر یک کیف پول متقاضی وضعیت جمع شده را حفظ کند ، یک کاربر که سعی در اثبات سوختگی برای دولت خود دارد ، باید قبل از سوزاندن دولت ، دولت را به یک کیف پول غیر حضوری منتقل کند. اگر blockchain های منبع و هدف نمونه های مختلفی باشند ، می توان از خدمات یک اوراکل برای تأیید دولت از یک blockchain به دیگری استفاده کرد. ابزار مهاجرت همچنین ممکن است به عنوان یک اوراکل کار کند ، زیرا به هر دو blockchain دسترسی دارد. با این حال ، هنگامی که هزینه معاملات پرداخت می شود ، ممکن است حالت سوخته نمایش دقیقی از دولت اصلی نباشد. گاهی اوقات سوزاندن نشانه پس از مهاجرت انجام می شود ، جایی که در صورت مهاجرت شکست خورده ، آنها به عنوان گزینه برگشت پذیر حفظ می شوند. خطر حفظ حالت در دو blockchain باید براساس نوع مجوز blockchains ، پنجره مهاجرت و امکان جلوگیری از صدور معاملات در پنجره مهاجرت ، به دقت ارزیابی شود. این خطر همچنین می تواند با سوزاندن تنها یک حالت در یک زمان و بازآفرینی آن در blockchain هدف کاهش یابد.