جریان نقدی

در دسترس بودن پول نقد در یک تجارت در هر نقطه از زمان به میزان قابل توجهی در شرایط نقدینگی روزانه آن کمک می کند. بنابراین ضروری است که هر مشاغل به صورت دوره ای از جریان نقدی خود آگاه باشد. برای این کار ، بنابراین ، باید درک اساسی از جریان نقدی به همراه روش های پیش بینی آن داشته باشید.

بنابراین ، در اینجا همه چیزهایی را که باید بدانید در مورد جریان نقدی به همراه اجزای آن و محاسبه آن چیست.

جریان نقدی چیست؟

جریان نقدی به جریان و خروج میزان پول نقد یا معادل آن در تجارت اشاره دارد. این میزان پول نقد مصرفی یا تولید شده برای یک دوره مشخص را تعیین می کند.

تجزیه و تحلیل آن همچنین منابع موجود جریان پول نقد را به همراه دامنه احتمالی جریان ها مشخص می کند.

جریان فعلی پول نقد برای یک دوره معین با کاهش تراز باز یک دوره معین از مانده تعادل آن مشخص می شود.

پس از محاسبه ، جریان نقدی می تواند منجر به تعادل منفی یا مثبت شود. یک تعادل مثبت حاکی از آن است که شرکت پول کافی برای تحقق الزامات فوری نقدینگی خود دارد ، در حالی که یک تعادل منفی نشانگر نقدینگی محدود است.

با این حال ، جریان نقدی یک شرکت باید همراه با صورت درآمد شرکت و همچنین یک ترازنامه برای تعیین موقعیت نقدینگی واقعی آن مورد تجزیه و تحلیل قرار گیرد.

همچنین ، افزایش جریان پول نقد ممکن است همیشه یک شاخص مثبت نباشد و برای رسیدن به نتیجه گیری قطعی باید کاملاً مورد تجزیه و تحلیل قرار گیرد.

انواع جریان نقدی

بسته به منبع یا استفاده از آنها ، جریان های نقدی را می توان به سه دسته اصلی تقسیم کرد. آنها موارد زیر را شامل می شوند -

این پول نقد حاصل از فعالیتهای اصلی تجارت یک نهاد را مشخص می کند. هنگام تهیه صورتحساب جریان نقدی ، جریان پول نقد و خروج از عملیات در بخش اول ثبت می شود. جریان نقدی در اینجا عمدتاً شامل پول دریافت شده پس از فروش کالا یا خدمات است. جریان پول نقد از عملیات شامل هزینه های عملیاتی مانند پرداخت اجاره ، هزینه کالاهای فروخته شده و غیره است.

این نشان دهنده هرگونه تغییر ، یعنی افزایش یا کاهش دارایی های بلند مدت یک تجارت است. این می تواند با خرید دارایی های ثابت ، هر وام که توسط نهاد تمدید شود ، هرگونه سود حاصل از صندوق سرمایه گذاری و موارد مشابه را نشان دهد.

• جریان پول نقد از فعالیتهای تأمین مالی

در صورت افزایش یا کاهش در بلند مدت ، بدهی ها ، بدهی ها ، سرمایه تجاری یا سود سهام ، جریان نقدی یا خروج از فعالیت های تأمین مالی ثبت می شود. یک مثال جریان نقدی از فعالیت های تأمین مالی شامل پرداخت های اصلی یا بهره ، خرید سهام ، سود سهام صادر شده ، بدهی های متحمل شده و غیره است.

در طول تجزیه و تحلیل جریان نقدی ، مانده دوره ای محاسبه شده برای این نوع جریان نقدینگی برای شناسایی موقعیت نقدینگی شرکت و سایر جنبه های مالی در معرض پارامترهای مختلف اندازه گیری قرار می گیرد.

جریان نقدی و استفاده از آن

جریان نقدی یک نهاد می تواند به عنوان یک معیار اساسی در کل حسابداری و دارایی باشد و در عین حال برای عملیات تجاری روزانه نیز مفید باشد. ناگفته نماند ، این نقش اساسی در ارائه دقت به تحلیل مالی دارد.

در جدول زیر نشان می دهد که معدودی که می توان از جریان نقدی محاسبه شده یک تجارت استفاده کرد.

در حالی که اینها برخی از کاربردهای متداول محاسبه جریان نقدی بود ، لیست فراگیر است. برخی دیگر از کاربردهای مهم آن از تجزیه و تحلیل جریان نقدی شامل محاسبه ارزش فعلی خالص تجارت ، بودجه موجود برای سرمایه گذاری مجدد ، رشد تجارت ، پرداخت سود سهام و غیره است.

تأثیر مدیریت جریان نقدی ضعیف

با توجه به اینکه جریان نقدی یک معیار مهم است که نقدینگی ، وضعیت مالی و انعطاف پذیری یک تجارت را در عملکرد تعیین می کند ، مدیریت ضعیف در جریان پول می تواند آن را از طریق ریسک شدید همراه با ایجاد سایر تأثیرات طولانی و کوتاه مدت انجام دهد.

• افزایش موجودی: مشاغل غالباً موجودی را برای تحقق تقاضای زیاد از بازار ذخیره می کنند. با این وجود ، تغییر ناگهانی در چنین تقاضا می تواند موجودی ها را به صورت غیرقانونی رها کند ، بنابراین پول های قابل توجهی را به هم می زند و باعث ایجاد چالش های عملیاتی می شود.

• چرخه پرداخت طولانی: اجازه دادن به طلبکاران شما چرخه طولانی برای پرداخت می تواند به معنای پول نقد سرمایه گذاری شده در مواد اولیه برای مدت زمان طولانی باشد و باعث ایجاد فشار در سایر جنبه های مالی شود. بنابراین تصمیم گیری در مورد چرخه پرداخت که جریان پول نقد را از عملیات بهینه نگه می دارد ، بسیار مهم است.

• هزینه بیش از حد: دستیابی به مشتری جدید یا گرفتن یک سفارش با حجم بالا می تواند یکی را به سمت هزینه بیشتر از آنچه که می تواند سوق دهد ، سوق دهد. با این وجود ، در صورت عدم وجود پول نقد واقعی ، این تنها به معنای بار اضافی بر نقدینگی کوتاه مدت برای تجارت است.

تفاوت بین جریان نقدی و درآمد

نکته اصلی تفاوت بین جریان نقدی یک تجارت و درآمد آن توسط حسابداری نقدی و اقدامات حسابداری تعهدی انجام شده است.

اتخاذ این دو روش جداگانه در درجه اول منجر به تفاوت بین صورت درآمد و صورتحساب جریان نقدی می شود.

در تهیه بیانیه درآمدی ، روش حسابداری تعهدی دنبال می شود ، که در آن یک درآمد یا هزینه ثبت می شود ، بدون توجه به درگیری پول نقد.

با این حال ، در حالت دوم ، معاملات فقط زمانی ثبت می شود که به صورت نقدی انجام می شود و صرفاً براساس تعهدی نیست.

تفاوت بین جریان نقدی و درآمد

در مورد درآمد ، این تنها معیار میزان پولی است که یک تجارت دریافت می کند ، در حالی که جریان نقدی شامل یک جریان دو طرفه است.

بنابراین ، در آن ، هر دو جریان و جریان پول نقد به منظور محاسبه در نظر گرفته می شود. همچنین ، درآمد کاملاً مبتنی بر تبدیل سرمایه گذاری انجام شده به عملیات تجاری است در حالی که جریان نقدی نیز فعالیت های تأمین مالی را در نظر می گیرد.

مراحل برای مدیریت جریان نقدی

برای اطمینان از اینکه یک تجارت بهینه از پول نقد برخوردار است ، انجام اقدامات زیر توصیه می شود -

• با ورود به موقع کلیه معاملات نقدی انجام شده ، سوابق مناسب حسابداری را حفظ کنید.

• شرکت ها می توانند ردیابی و تجزیه و تحلیل جریان نقدی و خروج از منابع مختلف را از طریق آماده سازی بیانیه جریان نقدی به صورت سه ماهه حفظ کنند.

• بیانیه را تجزیه و تحلیل کنید تا تصمیم بگیرید که آیا پول نقد را آزاد می کنید یا پول اضافی را به تجارت معرفی می کنید.

• مناطقی را که شامل هزینه های بیش از حد و کاهش چنین هزینه هایی برای افزایش جریان پول در یک تجارت است ، شناسایی کنید.

جدا از این موارد ، اقدامات مختلف دیگری نیز می تواند انجام شود تا جریان نقدی یک نهاد به سطح بهینه برسد.

جریان های نقدی به عنوان یک معیار مهم از سودآوری ، قدرت و چشم انداز کلی یک تجارت در دراز مدت خدمت می کنند. بنابراین ، یک تجارت باید برای حفظ جریان پول نقد برای دوره های مختلف بر اساس تجزیه و تحلیل ساختاری و نتایج به دست آمده ، اقدامات لازم را انجام دهد.